Η επίθεση στον Μητσοτάκη με αναφορές σε φυλακές και Δικαιοσύνη και οι παρεμβάσεις Κοντονή - Γεωργιάδη, επαναφέρουν ερωτήματα για το παρελθόν του Αλέξη Τσίπρα.
Με τη Δικαιοσύνη και τις φυλακές στο επίκεντρο της νέας επίθεσής του στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας επαναφέρει τη συζήτηση στη γνώριμη πολιτική αντιπαράθεση. Την ίδια στιγμή, οι δηλώσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή για τους Ποινικούς Κώδικες του 2019 και οι ισχυρισμοί του Άδωνι Γεωργιάδη για τη λεγόμενη «βαλίτσα Μαδούρο» διατηρούν ανοιχτά δύο διαφορετικά μέτωπα πολιτικής συζήτησης.
Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να επιμένει ότι το πολιτικό του εγχείρημα σηματοδοτεί μια νέα αρχή, όμως η αντιπαράθεσή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από τις γνώριμες αναφορές στη διαφθορά, τη λάσπη και τις φυλακές. Ο πρωθυπουργός απέκλεισε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας μαζί του, σχολιάζοντας μάλιστα ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επενδύει στην πόλωση και την όξυνση. Η απάντηση Τσίπρα ήρθε με τη σειρά της, με τον ίδιο να κάνει λόγο για συκοφαντίες και να θέτει ζήτημα ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
Στο επίκεντρο η χρονική συγκυρία
Ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει η χρονική συγκυρία μέσα στην οποία εκτυλίσσεται αυτή η αντιπαράθεση. Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρος Κοντονής, επανήλθε μόλις στις 6 Νοεμβρίου στο ζήτημα των Ποινικών Κωδίκων που ψηφίστηκαν το 2019, διατυπώνοντας εκ νέου τις πολιτικές του αιτιάσεις για τον τρόπο και τον χρόνο ψήφισής τους. Μάλιστα, δήλωσε ότι είχε προειδοποιήσει τότε τον Αλέξη Τσίπρα πως, εάν η κυβέρνηση προχωρούσε στην ψήφιση με εκείνες τις διατάξεις, «θα μας πάρουν με τις πέτρες». Επανέλαβε επίσης ότι θεωρεί πως έγιναν εξυπηρετήσεις, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν είχε καταγγείλει χρηματισμό. Πρόκειται για τοποθετήσεις του ίδιου του πρώην υπουργού, ο οποίος έχει επανειλημμένα υποστηρίξει τη δική του εκδοχή για εκείνη την περίοδο.
Στο ίδιο πολιτικό σκηνικό προστέθηκε και η δημόσια παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη για την υπόθεση της λεγόμενης «βαλίτσας Μαδούρο». Ο υπουργός Υγείας επανέφερε τον ισχυρισμό ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε λάβει χρήματα από τον Νικολάς Μαδούρο το 2012, επικαλούμενος, όπως είπε, μαρτυρία αξιωματούχου από τη Βενεζουέλα. Πρόκειται για σοβαρό ισχυρισμό που οφείλει να εξετάζεται με βάση συγκεκριμένα στοιχεία και όχι να παρουσιάζεται ως αποδεδειγμένο γεγονός. Ο ίδιος ο Γεωργιάδης προκάλεσε δημόσια τον πρώην πρωθυπουργό να αναφερθεί στον Μαδούρο, ενώ ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ έχουν απορρίψει τις αιτιάσεις που διατυπώνονται εναντίον του.
Και κάπως έτσι, η πολιτική αντιπαράθεση αποκτά πολλαπλά μέτωπα. Από τη μία, ο Αλέξης Τσίπρας καταγγέλλει ότι δέχεται λάσπη και επικαλείται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Από την άλλη, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της δικής του κυβέρνησης επαναφέρει τις αιτιάσεις για τους Ποινικούς Κώδικες, ενώ ο υπουργός Υγείας διατυπώνει δημόσιους ισχυρισμούς για την υπόθεση Μαδούρο. Σε αυτό το περιβάλλον, η συζήτηση για τη λογοδοσία δεν μπορεί να εξαντλείται σε ανταλλαγές χαρακτηρισμών και πολιτικών υπαινιγμών. Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις, όπως και συγκεκριμένα στοιχεία από όσους διατυπώνουν καταγγελίες.
Ο Αλέξης Τσίπρας, πάντως, επέλεξε να στρέψει τα πυρά του στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να θέσει το ερώτημα εάν ο πρωθυπουργός γνωρίζει πώς λειτουργεί η Δικαιοσύνη ή εάν «έχει τη μύγα και μυγιάζεται». Μόνο που, όταν η πολιτική συζήτηση περιστρέφεται διαρκώς γύρω από φυλακές, ποινικές ευθύνες και καταγγελίες, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται σε όσα λέγονται για τους πολιτικούς αντιπάλους. Επεκτείνεται αναπόφευκτα και σε όσα καταγγέλλονται για την περίοδο διακυβέρνησης του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού. Και αυτό είναι ένα πεδίο από το οποίο δεν αρκεί να απομακρύνει κανείς τη συζήτηση με μια ακόμη επίθεση περί λάσπης.
