Την αποχώρησή τους από το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσαν οκτώ από τα δώδεκα μέλη της προσωρινής συντονιστικής ομάδας της περιφερειακής οργάνωσης Πειραιά, εκφράζοντας σοβαρές διαφωνίες τόσο για τον τρόπο συγκρότησης του πολιτικού φορέα όσο και για τις πολιτικές επιλογές της επικεφαλής του.

Στη δήλωση αποχώρησής τους, η οποία φέρει ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 2026, τα οκτώ μέλη υποστηρίζουν ότι η Μαρία Καρυστιανού απέρριψε την πρότασή τους για τη διοργάνωση πανελλαδικής συνδιάσκεψης, καθώς και κάθε διαδικασία δημοκρατικής συγκρότησης του κινήματος από τη βάση, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.

Παράλληλα, την κατηγορούν ότι προωθεί έναν «αυταρχικό προσωποπαγή εκλογικό μηχανισμό», υπό τον έλεγχο της ίδιας και μιας ηγετικής ομάδας που, όπως αναφέρουν, έχει διοριστεί από την ίδια.

Η συνάντηση με την Καρυστιανού και η διαφωνία για την οργάνωση

Όπως περιγράφουν στην ανακοίνωσή τους, στις 25 Οκτωβρίου 2026 η συντονιστική ομάδα της περιφερειακής οργάνωσης Πειραιά συναντήθηκε με τη Μαρία Καρυστιανού, προκειμένου να συζητήσει οργανωτική πρόταση για την πραγματοποίηση της πρώτης πανελλαδικής συνδιάσκεψης του κινήματος.

Σύμφωνα με τα αποχωρήσαντα μέλη, η πρότασή τους απορρίφθηκε, όπως και η δυνατότητα να εγκριθούν από τη βάση οι πολιτικές θέσεις, ο κανονισμός λειτουργίας και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν την εκπροσώπηση του φορέα.

Στην ίδια ανακοίνωση υποστηρίζουν ότι η επικεφαλής του κινήματος απέρριψε και τη στρατηγική μετατροπής του κινήματος των Τεμπών σε ένα ευρύτερο πολιτικό κίνημα αλλαγής, με στόχο τον πολιτικό διεμβολισμό του σημερινού συστήματος. Μάλιστα, συνδέουν τη συγκεκριμένη στάση με αναφορές της σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή της στον σταθμό Kontra, τις οποίες ερμηνεύουν ως υποβάθμιση της σημασίας των λαϊκών αγώνων.

«Ένα ακόμη συστημικό κόμμα»

Τα οκτώ μέλη εκτιμούν ότι, υπό την πολιτική κατεύθυνση της Μαρίας Καρυστιανού και της ηγετικής ομάδας της, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ένα ακόμη κόμμα του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, το κίνημα έχει μπει σε τροχιά μετατροπής του σε «μόρφωμα» που θα προστεθεί στα υπόλοιπα «συστημικά κόμματα διαχείρισης της μιζέριας του Ελληνικού Λαού».

Κατά την εκτίμησή τους, η ηγεσία έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια οργάνωσης ενός λαϊκού κινήματος και επιδιώκει κυρίως την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, κάνοντας πολιτικές υποχωρήσεις στο όνομα του «συστημικού εφικτού». Επικρίνουν, επίσης, την έμφαση στην «κάθαρση» και στην τιμωρία πολιτικών προσώπων, υποστηρίζοντας ότι δεν συνοδεύεται από ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο ρήξης με το σημερινό κατεστημένο και αλλαγής της διακυβέρνησης.

«Δεν αρκεί το λευκό πολιτικό παρελθόν»

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η αναφορά τους στην προσωπική διαδρομή της Μαρίας Καρυστιανού. Όπως σημειώνουν, η ίδια προβάλλει ως βασικά επιχειρήματα την προσωπική της εντιμότητα, λόγω του «λευκού» πολιτικού παρελθόντος της, και την ανιδιοτέλειά της, την οποία συνδέουν με το προσωπικό της δράμα.

«Μια από τα ίδια με όλους τους υπόλοιπους λοιπόν μας προτείνει η κ. Καρυστιανού», αναφέρουν, για να προσθέσουν ότι αυτά τα χαρακτηριστικά δεν επαρκούν από μόνα τους για την ανατροπή της σημερινής διακυβέρνησης, καθώς απαιτούνται πολιτικό σχέδιο, πολιτική αρχών και ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα.

Στο κείμενό τους υποστηρίζουν ακόμη ότι η πρόταση της επικεφαλής του κινήματος συνιστά ουσιαστικά μια «ανάθεση διακυβέρνησης» από τους πολίτες, στους οποίους, όπως λένε, αναγνωρίζεται μόνο το δικαίωμα της ψήφου, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση των πολιτικών επιλογών.

«Ο ίδιος ο λαός πρέπει να είναι το πολιτικό υποκείμενο»

Τα αποχωρήσαντα μέλη αντιπαραθέτουν σε αυτή την προσέγγιση το μοντέλο ενός κινήματος που θα συγκροτείται από ενεργούς πολίτες και θα συμμετέχει στους κοινωνικούς αγώνες. Τονίζουν ότι ο λαός πρέπει να αποτελεί το πολιτικό υποκείμενο και οι πολιτικές δυνάμεις να λειτουργούν ως εκφραστές και υπηρέτες του, όχι το αντίστροφο.

Μάλιστα, προτείνουν την ενίσχυση του θεσμικού ρόλου των πολιτών μέσα από συνταγματικές αλλαγές, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνουν και τα δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών.

Παράλληλα, αποδίδουν στην ίδια την κοινωνική κινητοποίηση για την τραγωδία των Τεμπών την ανάδειξη της Μαρίας Καρυστιανού σε αναγνωρίσιμο δημόσιο πρόσωπο, εκφράζοντας τη διαφωνία τους με την, όπως τη χαρακτηρίζουν, σημερινή υποτίμηση της δυναμικής εκείνου του κινήματος.

Κλείνοντας τη δήλωσή τους, εύχονται καλή συνέχεια στα μέλη που επέλεξαν να παραμείνουν στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», εκφράζοντας την ελπίδα ότι θα συναντηθούν ξανά σε κοινούς αγώνες για μια «Ελεύθερη Δημοκρατική Ελλάδα».