Για αυξανόμενη συνεργασία αυταρχικών καθεστώτων και ευρωπαϊκών ακροδεξιών κομμάτων προειδοποίησε η Γιούλια Ναβάλναγια, παρουσιάζοντας νέα διεθνή έκθεση στο Λονδίνο.
Η Γιούλια Ναβάλναγια, χήρα του Ρώσου αντιπολιτευόμενου Αλεξέι Ναβάλνι και επικεφαλής του Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Foundation), επισήμανε ότι οι αυταρχικοί ηγέτες αναπτύσσουν ολοένα στενότερα δίκτυα συνεργασίας, ανταλλάσσοντας πρακτικές και αξιοποιώντας τους θεσμούς των δυτικών δημοκρατιών προς όφελός τους.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Λονδίνο, με αφορμή την παρουσίαση έκθεσης για τη λεγόμενη «αυταρχική αλληλεγγύη», υπογράμμισε ότι η αντιμετώπιση αυτών των δικτύων προϋποθέτει αντίστοιχη συνεργασία μεταξύ των υπερασπιστών των δημοκρατικών ελευθεριών.
«Μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον, συνεργάζονται» και θα «νικηθούν μόνο αν συνεργαστούν και εκείνοι που αγωνίζονται για την ελευθερία», δήλωσε.
Η Ναβάλναγια προειδοποίησε επίσης ότι οι αυταρχικοί ηγέτες «γίνονται όλο και πιο πονηροί», καθώς αποκτούν μεγαλύτερη εξοικείωση με τους μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να παρακάμπτουν διεθνείς περιορισμούς.
«Ξέρουν να εκμεταλλεύονται τα χρηματοπιστωτικά και νομικά συστήματα των δυτικών χωρών και να παρακάμπτουν τους περιορισμούς και τις κυρώσεις», σημείωσε.
Εθνικός Συναγερμός, AfD και Reform UK στην έκθεση
Σύμφωνα με την έρευνα, τα ευρωπαϊκά κόμματα που οι συντάκτες της κατατάσσουν στην ακροδεξιά ενισχύουν τις μεταξύ τους επαφές, επιδιώκοντας αμοιβαία πολιτική νομιμοποίηση, ιδιαίτερα ενόψει εκλογικών αναμετρήσεων σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία.
Η έκθεση αναφέρεται στον Εθνικό Συναγερμό (RN) της Γαλλίας, στην Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) και στο βρετανικό Reform UK, εξετάζοντας τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και με πολιτικούς παράγοντες εκτός Ευρώπης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμμετοχή του προέδρου του Εθνικού Συναγερμού, Τζόρνταν Μπαρντελά, στο συνέδριο του Reform UK στις αρχές Σεπτεμβρίου. Η παρουσία του εντάσσεται, σύμφωνα με τους ερευνητές, στην προσπάθεια ενίσχυσης των πολιτικών δεσμών ανάμεσα στα δύο κόμματα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο AfD, το οποίο, σύμφωνα με την έκθεση, έχει εμβαθύνει τις σχέσεις του με τη Ρωσία, περνώντας από την οικονομική υποστήριξη, στην οποία αναφέρονται οι συντάκτες, σε περισσότερο ουσιαστικές μορφές πολιτικού διαλόγου.
Το γερμανικό κόμμα κατέγραψε επίσης στις αρχές Οκτωβρίου μια νέα θεσμική επιτυχία, εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά την προεδρία περιφερειακού κοινοβουλίου της Γερμανίας.
Ρωσία και Κίνα στο επίκεντρο των διεθνών δικτύων
Η έρευνα παρουσιάζει τη Μόσχα και το Πεκίνο ως τα «κύρια σημεία στήριξης ενός παγκόσμιου άξονα του αυταρχισμού», επισημαίνοντας ότι η συνεργασία μεταξύ κυβερνήσεων και πολιτικών οργανώσεων με συγγενείς επιδιώξεις αποκτά περισσότερο οργανωμένα χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματά της, οι σχέσεις αυτές επεκτείνονται πέρα από τη διπλωματία και την οικονομία, με την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και τη συνεργασία στους τομείς των μέσων ενημέρωσης και της τεχνολογίας να έχουν αποκτήσει θεσμοθετημένες μορφές, ιδιαίτερα στην Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία.
Οι συντάκτες υποστηρίζουν ακόμη ότι οι διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις λειτουργούν ως «επιταχυντές» της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ αυταρχικών καθεστώτων. Ως παράδειγμα αναφέρεται ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, ο οποίος, σύμφωνα με την ανάλυσή τους, συνέβαλε στην ανάπτυξη νέων περιφερειακών στρατιωτικών συνεργασιών.
Ο δείκτης που καταγράφει τη διεθνή αυταρχική συνεργασία
Η έκθεση εκπονήθηκε από το Human Rights Foundation σε συνεργασία με την επίσης αμερικανική μη κυβερνητική οργάνωση Action for Democracy, στο πλαίσιο του Δείκτη Αυταρχικής Συνεργασίας (Authoritarian Collaboration Index).
Πρόκειται για ερευνητικό εργαλείο που αποτυπώνει τις διασυνδέσεις μεταξύ καθεστώτων, κυβερνήσεων και πολιτικών οργανώσεων, εξετάζοντας πεδία όπως η χρηματοδότηση, η ανταλλαγή πληροφοριών, η προπαγάνδα, η στρατιωτική συνεργασία και η διακρατική καταστολή.
Ο Ντομόνκος Κόβατς, υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος, εξήγησε ότι στόχος της πρωτοβουλίας είναι να καταστήσει ορατή την αυξανόμενη «αυταρχική αλληλεγγύη», η οποία, σύμφωνα με τους ερευνητές, ενισχύει την ανθεκτικότητα αυτών των πολιτικών δικτύων.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία «οι δικτάτορες αλληλοβοηθούνται για να καταπνίξουν κάθε διαφωνία».
Η δράση της Ναβάλναγια μετά τον θάνατο του συζύγου της
Η Γιούλια Ναβάλναγια έχει αναδειχθεί σε μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της ρωσικής αντιπολίτευσης στην εξορία, μετά τον θάνατο του συζύγου της, Αλεξέι Ναβάλνι, σε ρωσική φυλακή τον Φεβρουάριο του 2024.
Ο Ναβάλνι υπήρξε ένας από τους γνωστότερους επικριτές του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα ευρωπαϊκής έρευνας που δημοσιοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2026, ο θάνατός του αποδόθηκε σε δηλητηρίαση από σπάνια τοξίνη, με τη ρωσική κρατική πλευρά να θεωρείται βασικός ύποπτος από τις χώρες που συμμετείχαν στην αξιολόγηση.
Έκτοτε, η Ναβάλναγια συνεχίζει τη διεθνή δραστηριότητά της, επικεντρώνοντας τις παρεμβάσεις της στην καταγγελία της πολιτικής καταστολής στη Ρωσία και στην ανάδειξη των μηχανισμών συνεργασίας μεταξύ αυταρχικών κυβερνήσεων.
