Ποιός είναι ο ρόλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης? Ποιός πρέπει να είναι και πόσο σημαντικός είναι για την χώρα και το πολίτευμα αυτός ο θεσμός?
Ρητορικές ερωτήσεις που κάθε νοήμων άνθρωπος κατανοεί την σοβαρότητα του θεσμού, αλλά και την σημαντικότητα του.
Περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ? Προφανώς και όχι.
Όσο τραγικοί ήταν στην διακυβέρνηση της χώρας, όταν είχαμε την ατυχία να τους υποστούμε, άλλο τόσο τραγικοί είναι και ως αξιωματική αντιπολίτευση, ως ο ιδεολογικός χώρος που ο λαός τους έχει στο περιθώριο.
Απλά ίσως κάποιες φορές, για το καλό του τόπου, κάποιος να πίστευε ή να ήθελε να έχουν σοβαρευτούν, να ωριμάσουν, να ενηλικιωθούν πολιτικά, με τις όποιες σαφώς εύλογες διαφορές μας και διαφωνίες, που άλλωστε αποτελούν την πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος και καλό είναι να υπάρχουν.
Βλέποντας όμως ότι το κενό πολιτικό τους περιεχόμενο, ξέμεινε από αντιμνημονιακά αφηγήματα και ούτω καθεξής, την ίδια ώρα που ο ίδιος ο λαός ωριμάζει και εγκαταλείπει την επικίνδυνη ψεύτικη γοητεία του λαϊκισμού, οδεύοντας σε πολιτικές ρεαλισμού, υπευθυνότητας και σοβαρότητας, αυτοί υπό τον φόβο της πλήρους απομάκρυνσης από τις πραγματικές ανάγκες του κάθε πολίτη και της περαιτέρω περιθωριοποίησης, έγιναν χειρότεροι.
Τελικά όχι μόνο δεν ωρίμασαν, αλλά έγιναν ακόμα χειρότεροι, ακόμα πιο αισχροί.
Ας δούμε μόνο μερικά παραδείγματα στα οποία η αντιπολίτευση δείχνει την φτωχή της και τοξική της παρουσία:
1) Διάστημα που επικεντρώθηκαν στα αρνητικά emoji σε κάθε δημοσίευση του πρωθυπουργού. Δρομολόγησαν στρατιά για να παράξουν πολιτική στο μπόι τους.
2) Αισχρές βρισιές κατά του πρωθυπουργού.
3) Μετέτρεψαν την πανδημία σε <πανδημία Μητσοτάκη>, όταν η λέξη από μόνη της χαρακτηρίζει ένα παγκόσμιο γεγονός, στο οποίο μάλιστα η χώρας μας πήρε τα εύσημα για το πως διαχειρίστηκε την υγειονομική κρίση.
4) Ντροπιαστικές συμπλεύσεις σε πολλά θέματα ασφάλειας & διπλωματίας με την τουρκική κυβέρνηση, σε βαθμό που ο Ερντογάν θα ένιωθε άνετα να χαρακτηρίσει τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ ως εκπρόσωπό του. Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάνε, τόσο μεγάλη είναι η εμμονή τους.
5) Μετέτρεψαν την παγκόσμια οικονομική κρίση, σε <ακρίβεια Μητσοτάκη> όταν η αιτία είναι από εξωτερικούς παράγοντες και όταν η ακρίβεια και ο ιστορικά υψηλός πληθωρισμός πλήττει ολόκληρο τον κόσμο. Μέσα σε αυτήν την συγκυρία η ελληνική κυβέρνηση στο μέτρο του δυνατού στέκεται έμπρακτα στο πλευρό κάθε πολίτη.
6) Μετατρέπουν την προεκλογική περίοδο εν απουσία πολιτικών θέσεων, σε αρένα λάσπης, με κατηγορίες χωρίς αποδείξεις, απλά για να δημιουργούν εντυπώσεις και τοξικότητα. Μόνο στο χάος επιβιώνουν. Το δικό τους χάος όμως δεν θα γίνει και χάος για την χώρα.
Από προτάσεις όμως για τις προκλήσεις του σήμερα και του αυριο? Απολύτως τίποτα. Ίσως τα γεμιστά της κυρία Φωτίου.
Και μέσα σε όλα αυτά οδεύουμε στην 7η χρονιά που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σταθερά αρκετά πίσω από την Νέα Δημοκρατία σε κάθε δημοσκόπηση. Κάτι λέει αυτό.
Γιατί πολύ απλά ο ελληνικός λαός, εν έτη 2022, δεν αναλύει γραμμικά την πολιτική, δεξιά – κέντρο – αριστερά, αλλα κρίνει βάσει της λογικής και του παραλόγου.
Βάσει του εφικτού και του ανέφικτου.
Βάσει των τεκμηριωμένων προτάσεων σε σύγκριση με το ανεξέλεγκτο τοξικού άκαρπο κλίμα.
Βάσει μια απλής σύγκρισης. Διακυβέρνηση 2015-2019 και διακυβέρνηση 2019 έως και σήμερα.
Είναι επικίνδυνοι, είναι άσχετοι, είναι πολιτικά ανίκανοι, ιδεοληπτικοί και εμμονικοί.
Η συνέπεια, η συνέχεια εφαρμογής αναγκαίων πολιτικών με μετρήσιμο αποτέλεσμα, η ασφάλεια, η εθνική υπερηφάνεια, αλλά και η σταθερότητα που απέκτησε ο τόπος και που τόσο έχουμε ανάγκη, είναι η δική μας απάντηση.
Είναι η απάντηση στα διλήμματα:
<Μητσοτάκης ή χάος?>
<Μπροστά ή πίσω?>
<Σταθερότητα ή ανασφάλεια?>
<Δημοκρατία ή πολλάκηδες?>
<Έργα ή μουσαμάδες?>
Ο Χρήστος Σούλης είναι Οικονομολόγος – Τομεάρχης Περιβάλλοντος Νέας Δημοκρατίας.
