Κάναμε το λάθος να θεωρούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα βαθιά λαϊκίστικο κόμμα. Επί αυτής της θεώρησης τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα μέσα ενημέρωσης ασκούσαν την εκ του συντάγματος απορρέουσα κριτική τους. Αυτό ήταν το λάθος, αφού εξ αυτού του λάθους το «κατοικίδιο» που όλοι στην αρχή χαϊδεύαμε γιατί αν και δύστροπο το βρίσκαμε συμπαθητικούλι, μεγάλωσε και έγινε τέρας.
Του Χάρη Παυλίδη
Προφανώς δεν έγινε ξαφνικά, ούτε βέβαια μεταμορφώθηκε σε τέτοιο λόγω των συνθηκών. Το λάθος, όλων μας, είναι ότι θεωρώντας τον ΣΥΡΙΖΑ βαθιά λαϊκίστικο κόμμα, προϊόν των καιρών, παραβλέψαμε αυτό που ήταν πραγματικά. Ένα βαθιά αντιδημοκρατικό κόμμα.
Η ομιλία του πρωθυπουργού στη βουλή μπορεί να μην εξέπληξε ως προς το περιεχόμενο και το ύφος της, αλλά ήταν ενδεικτική των πεποιθήσεων του. Σε κάθε λέξη της, σε κάθε φράση της, ακόμα και στην εκφορά του λόγου, ο Αλέξης Τσίπρας έβγαζε αυτό που έκρυβε πίσω από τη μάσκα του «δημοκράτη». Ένα κοκτέϊλ συναισθημάτων, εμφανώς επηρεαζόμενων από μια βαθιά αντιδημοκρατική αντίληψη για το πολιτικό σύστημα. Η δευτερολογία του, μάλιστα, έδειξε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει κάθε λέξη προκειμένου να μειώσει ηθικά τον αντίπαλο του. Ασφαλώς δεν ήταν η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε απαξιωτικό λόγο προκειμένου να πλήξει σε προσωπικό επίπεδο τον αντίπαλό του. Μόνο που αυτή τη φορά υπερέβη τον εαυτό του, αποκαλύπτοντας τον εαυτό του.
Παρ’ όλα αυτά ακόμα και μετά από αυτό το αντιδημοκρατικό παραλήρημα του Αλέξη Τσίπρα, κάποιοι δεν εννοούν να αντιληφθούν- είτε γιατί έχουν μειωμένη αντιληπτικότητα είτε γιατί έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα- ότι η ταύτιση του Αλέξη Τσίπρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά βάναυση προσβολή της νοημοσύνης όσων παρακολούθησαν την αντιπαράθεση τους. Και δυστυχώς για τη δημοκρατία και τον πολιτικό πολιτισμό, αυτοί οι «κάποιοι» δεν είναι μόνο ορισμένα μέσα ενημέρωσης, αλλά και πολιτικοί που για λόγους που μόνο αυτοί γνωρίζουν επιχειρούν να εξισώσουν ανόμοιες στάσεις και συμπεριφορές. Σεβαστές οι εκτιμήσεις αυτές, αν και άκρως ανιστόρητες, αλλά αποτελούν προφάσεις εν αμαρτίαις. Για να γίνει πιο σαφές, το να «κλαίνε» ορισμένοι με το αιτιολογικό ότι η ακραία πόλωση βλάπτει τη δημοκρατία, παραβλέποντας ότι ο «Πολακισμός» ως ανώτατο στάδιο του «Τσιπρισμού» επιδιώκει την πόλωση, αποτελεί έμμεση στήριξη στον Αλέξη Τσίπρα. Και ενθάρρυνση των αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων και πρακτικών που απεργάζεται με στόχο την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων.
Συνεπώς, για να τελειώνουμε με αυτόν τον… «καθωπρεπισμό» που θέλουν ορισμένοι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Επί της ουσίας, δηλαδή, να απαντά ευγενικά στα «γρονθοκοπήματα» του πρωθυπουργού. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι τα όρια του αυταρχισμού καθορίζονται από την ανοχή αυτών που υφίστανται τις πρακτικές του. Και στην προκειμένη περίπτωση ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έστειλε σαφές μήνυμα ότι δεν είναι διατεθειμένος να δείξει ανοχή στην εκτροπή υπό… «προοδευτικό» μανδύα. Έως εδώ η πλάκα. Η δημοκρατία δεν χρωστάει να πληρώνει τα «πανωτόκια» μιας ιστορικής περιόδου που η Αριστερά έγραψε κατά το δοκούν.
