Κατά πόσο η νέα κυβέρνηση θα καταφέρει την επανεκκίνηση της οικονομίας και την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών θα κριθεί συν τω χρόνω.
Θα κριθούν επίσης, οι προσπάθειες που θα καταβάλλει για να λύσει χρόνιες παθογένειες που ταλανίζουν την δημόσια διοίκηση και ταλαιπωρούν την καθημερινότητα του πολίτη καθώς και το ήθος της εξουσίας που θα ασκήσουν.
ΤΗΣ ΛΙΝΑΣ ΚΛΕΙΤΟΥ
Προς το παρόν αυτό που γίνεται αντιληπτό, είναι ότι σηκώνεται το πέπλο της μιζέριας και της διχαστικής λογικής. Ακούγοντας τις δηλώσεις των νέων υπουργών και του πρωθυπουργού αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εκλογικών αποτελεσμάτων , συνειδητοποιεί κανείς την απουσία θριαμβολογίας. Την έλλειψη πανηγυρισμών. Την σαφή πρόθεση να μην προκαλέσουν και διχάσουν τους έλληνες.
Μοιάζει σαν εφιάλτης η κραυγή «η τους τελειώνουμε η μας τελειώνουν»! Φαντάζουν επεισόδιο από γκροτέσκ παράσταση ο Ρασπούτιν , ο Πολάκης, η Θεανώ με τα γεμιστά της, η θρασύτητα της Χριστοφιλοπουλου, με το «λιάζονται και εξαφανίζονται», η εκδικητικότητα του πολιτικού τους λόγου και οι επιλογές τους που έφερναν ένα νέο βάρος πίσω από το κάθε λάθος.
Κυρίως φαντάζουν και ήταν εφιαλτικά τα γεγονότα του 2015, τα capital controls , η δεκαεπτάωρη διαπραγμάτευση, το πετσόκομα που έφερε το μνημόνιο Τσίπρα και η επιλογή της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Φαίνεται , μένει να αποδειχθεί, ότι η Ελλάδα γυρίζει οριστικά την σελίδα της αριστερής παραμυθίας και της κυβερνητικής της αναλγησίας. Ο λαός έκρινε ότι έπρεπε να δώσει την δυνατότητα στον Μητσοτάκη να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Την ίδια στιγμή έστειλε μήνυμα στον Τσίπρα, ότι θα πρέπει να μετεξελιχθεί και να ωριμάσει πολιτικά. Να γίνει ένα κανονικό κόμμα, από εκείνα που υφίστανται στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες και εναλλάσσονται στην εξουσία.
Για τη νέα κυβέρνηση , τα πρώτα δείγματα είναι θετικά.
Ακούς στοχευμένο πολιτικό λόγο. Προκύπτει άμεση πρόθεση εμπλοκής με την διαχειριστική ύλη που ανατέθηκε στον κάθε υπουργό. Μαύρα μεσάνυχτα προέκυψε η πρώτη κίνηση, αναφορικά με την μετάθεση της ευθύνης των Σωφρονιστικών Ιδρυμάτων σε αρμοδιότητα άλλου υπουργείου. Μόλις ολοκληρωθούν οι προγραμματικές δηλώσεις , ξεκινά η νομοθέτηση της κατάργησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου, και της αλλαγής του εκλογικού νόμου. Ο πρωθυπουργός ήδη ανακοίνωσε ότι θα συναντηθεί γύρω στις 20 Αυγούστου με την Γερμανίδα Καγκελάριο, ενώ έκανε ήδη την πρώτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου για την οικονομία και τις εξελίξεις στο Γιουρογκρουπ.
Χωρίς ρεβανσιστική διάθεση η επιστροφή της κανονικότητας στην πολιτική ζωή μέσω της ευπρέπειας. Αλλά και με προγραμματική στόχευση.
Για τη νέα αντιπολίτευση, επίσης είναι θετικό, ότι ο Αλέξης Τσίπρας, έδωσε πρώτος και μόνος το μήνυμα του μετασχηματισμού του Σύριζα. Το ρεπορταζ προεξοφλεί πριν τις εκλογές πρόθεση στροφής στην σοσιαλδημοκρατία, ώστε να καταστεί και επισήμως στιβαρός κεντροαριστερός πόλος. Ελάχιστα πέρασε το μήνυμα Τσίπρα στα στελέχη του. Παραζαλισμένα από την ήττα, γεμάτα μνησικακία και πολιτική εμπάθεια, βυσσοδομούν ήδη, προειδοποιώντας, ότι σε «έξι μήνες οι υπουργοί της Ν.Δ δεν θα τολμούν να ξεμυτίσουν από τα γραφεία τους». Ο κομματικός στρατός των τρολλ, ήδη αποκαλεί στα social media την Βουλή Κυνοκομείο και απειλεί με κατάλυση τη νέα εξουσία.
Η ήττα, αντί να σωφρονίζει, εξαγριώνει τους κακομαθημένους ολοκληρωτικούς του δήθεν προοδευτισμού.
Την ίδια ώρα, ο Μητσοτάκης, διώχνει τις κλούβες των ΜΑΤ από την Ηρώδου Αττικού, αρνείται να παραλάβει τα δύο πρωθυπουργικά τεθωρακισμένα οχήματα, και διαμηνύει ότι δεν θα χρησιμοποιεί καταχρηστικά το πρωθυπουργικό αεροπλάνο, στέλνοντας τα αριστερά μενού και τους αστακούς…για βρούβες..
Είναι βεβαιο ότι ο δρόμος της νέας διακυβέρνησης, δεν θα είναι στρωμένος με ρόδα. Επίσης είναι πολλαπλώς διαπιστωμένο από το παρελθόν ότι για τα στελέχη της Ν.Δ η εξουσία, δεν αποτελεί ικανή συγκολλητική ύλη πολιτικής αλληλεγγύης.
Θα κριθούν όλα αυτά σε βάθος χρόνου. Πάντως η επιστροφή στην ευπρέπεια για την πολιτική ζωή του τόπου είναι ένα γεγονός. Μετά τις κρεμάλες, τους κάθε είδους τραμπουκισμούς, τον μισαλλόδοξο λόγο, τις άκριτες καταγγελίες , την στρεψοδικία και τα ψέματα Όποιος παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις, ξαφνιάζεται διαπιστώνοντας πόσο είχε λείψει για περισσότερο από μια πενταετία, ένα κεκτημένο της Μεταπολίτευσης..
