Στο εδώλιο κάθισαν στη Γαλλία οι γονείς της 4χρονης Ινάς Τουλούμπ, που βρέθηκε νεκρή και ακρωτηριασμένη το 1987.
Μία από τις πιο συγκλονιστικές και μακροχρόνιες ανεξιχνίαστες υποθέσεις της γαλλικής εγκληματολογικής ιστορίας φτάνει στο δικαστήριο, 39 χρόνια μετά τον θάνατο της μικρής Ινάς Τουλούμπ, η σορός της οποίας είχε εντοπιστεί στην άκρη αυτοκινητοδρόμου, φέροντας σημάδια εκτεταμένης κακοποίησης.
Η δίκη των γονιών της άρχισε τη Δευτέρα (2/11) στο κακουργιοδικείο του Μπλουά, στην κεντρική Γαλλία, και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 18 Νοεμβρίου. Η υπόθεση, γνωστή ως εκείνη της «μικρής μάρτυρος του Α10», έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων βιβλίων και τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ.
Η μητέρα της, Χαλιμά Ελ Μπακτί, 72 ετών, κατηγορείται για βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας, ενώ ο πατέρας της, Αχμέντ Τουλούμπ, 74 ετών, αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνέργειας. Και οι δύο κινδυνεύουν με ισόβια κάθειρξη, εφόσον κριθούν ένοχοι.
Χωριστά στο δικαστήριο, χωρίς να ανταλλάξουν βλέμμα
Οι δύο κατηγορούμενοι, οι οποίοι έχουν χωρίσει και δεν βρίσκονται υπό κράτηση, έφτασαν χωριστά στο δικαστικό μέγαρο.
Η μητέρα είχε καλύψει το πρόσωπό της με κασκόλ, ενώ ο πατέρας ανέβηκε με δυσκολία τα σκαλιά, χρησιμοποιώντας μπαστούνι και φορώντας μαύρη χειρουργική μάσκα.
Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), κατά την πρώτη ημέρα της διαδικασίας παρέμειναν ανέκφραστοι, χωρίς να ανταλλάξουν ούτε ένα βλέμμα.
Ένταση σημειώθηκε στο μεσημεριανό διάλειμμα, όταν μέλη της συλλογικότητας Mouv'Enfants, που είχε οργανώσει συγκέντρωση έξω από το δικαστήριο, ακολούθησαν τη μητέρα για περίπου 100 μέτρα, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή».
Τουλάχιστον τρεις αστυνομικοί χρειάστηκε να επέμβουν για να συγκρατήσουν τον πρόεδρο της οργάνωσης, Αρνό Γκαλέ.
Η πρώτη συνεδρίαση επικεντρώθηκε σε διαδικαστικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων αίτημα της υπεράσπισης να διακοπεί η αναμετάδοση της δίκης σε δεύτερη αίθουσα, το οποίο απορρίφθηκε, καθώς και αιτήματα παράστασης πολιτικής αγωγής.
Το μακάβριο εύρημα που συγκλόνισε τη Γαλλία το 1987
Η υπόθεση ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου 1987, όταν δύο εργαζόμενοι στον αυτοκινητόδρομο Α10 ανακάλυψαν μέσα σε χαντάκι την ακρωτηριασμένη σορό ενός κοριτσιού περίπου τεσσάρων ετών.
Το σημείο βρισκόταν κοντά στο χωριό Σουέβρ, στην περιοχή Λουάρ-ε-Σερ, ανάμεσα στην Ορλεάνη και την Τουρ.
Το παιδί δεν έφερε κανένα στοιχείο ταυτοποίησης, ενώ κανείς δεν είχε δηλώσει την εξαφάνισή του.
Η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε εκτεταμένα σημάδια βίας. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονταν εγκαύματα από σίδερο σιδερώματος και ουλές που αντιστοιχούσαν σε ανθρώπινα δαγκώματα, τα οποία οι ειδικοί απέδωσαν σε γυναίκα, σύμφωνα με τα ευρήματα που επικαλείται το AFP.
Οι γαλλικές αρχές ξεκίνησαν μια πρωτοφανή επιχείρηση για την αναγνώριση του θύματος, δημοσιοποιώντας τα στοιχεία της υπόθεσης σε περίπου 30 χώρες.
Η φωτογραφία του κοριτσιού αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία, στο πλαίσιο της μεγαλύτερης τότε εκστρατείας αναζήτησης μαρτύρων που είχε οργανώσει η γαλλική χωροφυλακή.
Παρά την κινητοποίηση, η έρευνα παρέμεινε άκαρπη. Η υπόθεση τέθηκε δύο φορές στο αρχείο, το 1991 και το 1997, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων για την παραπομπή υπόπτων στη Δικαιοσύνη.
Το DNA του αδελφού της έλυσε το μυστήριο
Η καθοριστική εξέλιξη ήρθε περισσότερες από τρεις δεκαετίες αργότερα, όταν δείγμα DNA ενός από τους αδελφούς της Ινάς, που είχε ληφθεί στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης βιαιοπραγίας, οδήγησε τους ερευνητές στην οικογένειά της.
Η γενετική ταυτοποίηση κατέστησε δυνατή την αναγνώριση του παιδιού και τη σύλληψη των γονιών του τον Ιούνιο του 2018.
Ωστόσο, χρειάστηκαν ακόμη οκτώ χρόνια δικαστικών διαδικασιών και προσφυγών μέχρι να αρχίσει η δίκη. Τον Σεπτέμβριο του 2024, το γαλλικό Ακυρωτικό Δικαστήριο επικύρωσε τις κατηγορίες, ανοίγοντας τον δρόμο για την εκδίκαση της υπόθεσης.
Σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών που επικαλείται το AFP, η Χαλιμά Ελ Μπακτί φέρεται να προέβη σε «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» πράξεις κακοποίησης που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο της κόρης της.
Ο πατέρας κατηγορείται ότι γνώριζε τη βία που ασκούνταν σε βάρος του παιδιού και ότι συνέβαλε, κατά το κατηγορητήριο, στις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατό του.
Κατά την ανάκρισή τους, οι δύο γονείς, που απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, δεν παραδέχθηκαν ότι ευθύνονται για τη θανατηφόρα κακοποίηση της Ινάς, ενώ αλληλοκατηγορήθηκαν για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.
Ο τάφος της Ινάς και η αναμονή για τη δικαστική απόφαση
Η μικρή Ινάς, η οποία σήμερα θα ήταν 43 ετών, είναι θαμμένη στο κοιμητήριο του Σουέβρ, κοντά στην περιοχή όπου εντοπίστηκε η σορός της.
Οι κάτοικοι του χωριού φρόντιζαν επί δεκαετίες τον τάφο της, διατηρώντας τη μνήμη ενός παιδιού του οποίου η ταυτότητα παρέμεινε άγνωστη για περισσότερα από 30 χρόνια.
Η ακροαματική διαδικασία καλείται πλέον να εξετάσει τις ευθύνες των δύο κατηγορουμένων για τις πράξεις που οδήγησαν στον θάνατο της τετράχρονης, σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες δικαστικές υποθέσεις της σύγχρονης Γαλλίας.
