Καλό και χρήσιμο θα είναι για τον Γιάννη Βρούτση να μη... ζηλεύει τη «δόξα» υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ που σε κάθε ευκαιρία (βλ. σκευωρία Novartis και άλλες υποθέσεις) τσαλαπατούσαν το κράτος δικαίου και το τεκμήριο αθωότητας.
Γιατί προκύπτουν ερωτήματα για την αμεροληψία του αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού, όταν, αναφορικά με τα όσα συμβαίνουν στον χώρο του μπάσκετ, βγαίνει και λέει, «Σέβομαι το αυτοδιοίκητο της Ομοσπονδίας, όπως έχω δηλώσει πολλές φορές δημόσια, και δεν επιβάλλω αποφάσεις», αλλά στην ίδια πρότασή του αναιρεί τον εαυτό του λέγοντας, «Συστήνω, όμως, ξεκάθαρα τον δρόμο των εκλογών το ταχύτερο δυνατόν, άμεσα, αν γίνεται».
Δεν γνωρίζει άραγε ότι ο υπουργός δεν μπορεί να «συστήνει»; Δεν γνωρίζει άραγε ότι δεν πρέπει να παρεμβαίνει; Δεν έχει ακούσει κάτι για το αυτοδιοίκητο;
Δεν γνωρίζει άραγε πως η FIBA καραδοκεί και στην περίπτωση παρέμβασης από το υπουργείο στα της Ομοσπονδίας μπάσκετ, τότε θα υπάρξουν αυτόματες κυρώσεις και ποινές;
Δεν γνωρίζει άραγε ότι τυχόν παρέμβασή του μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό της Ομοσπονδίας από κάθε επίσημη δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο;
Δεν γνωρίζει άραγε ότι από τη στιγμή που «φλερτάρει» με την ιδέα της κρατικής παρέμβασης είναι ορατός ο κίνδυνος για την Εθνική ανδρών, ήτοι να της απαγορευτεί να παίξει στα παιχνίδια για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου;
Δεν γνωρίζει άραγε ότι έχουν προφυλακιστεί άνθρωποι με μοναδικό στοιχείο την απολογία του πρώην προστατευόμενου μάρτυρα Βαγγέλη Τσάπα, ο οποίος, άγνωστο γιατί, από «βαθύ λαρύγγι» και μέρος του «προβλήματος», κατά δήλωσή του, σήμερα παρουσιάζεται ως «υπερασπιστής»;
Δεν γνωρίζει άραγε ότι δουλειά του υπουργού δεν είναι (ακούσια, θέλουμε να πιστεύουμε) να υιοθετεί, γκρόσο μόντο, κατευθυνόμενα δημοσιεύματα που έχουν «δικάσει» και «καταδικάσει» τους κατηγορούμενους;
Κοντολογίς, ο υπουργός, για να παραφράσουμε τη ρήση του Ιούλιου Καίσαρα, δεν αρκεί να είναι αμερόληπτος, πρέπει και να φαίνεται αμερόληπτος.
