Ολοένα περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και γερουσιαστές στρέφουν το ενδιαφέρον τους στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ως πιθανό υποψήφιο για την προεδρία το 2028, αμφισβητώντας την έως πρότινος ισχυρή θέση του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, που βασίζεται σε συνομιλίες με περίπου 24 Ρεπουμπλικανούς νομοθέτες, η εκλογική ήττα του κόμματος έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό για την πολιτική του κατεύθυνση και το πρόσωπο που θα αναλάβει την ηγεσία του μετά τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ορισμένοι εκτιμούν ότι ο Βανς είναι υπερβολικά συνδεδεμένος με τον απερχόμενο, το 2029, πρόεδρο και τις πολιτικές που συνέβαλαν στην εκλογική δυσαρέσκεια.
Η αυξανόμενη στήριξη στον Ρούμπιο
«Ελπίζω να θέσει υποψηφιότητα. Πιστεύω ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να επικοινωνήσει και να ενώσει», δήλωσε ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Μάρλιν Στούτζμαν, χαρακτηρίζοντας τον Ρούμπιο ιδιαίτερα χαρισματικό πολιτικό.
Ανάλογη θέση εξέφρασε ο βουλευτής από τη Φλόριντα, Μάικ Χαριντόπολος, ο οποίος υποστήριξε ότι ο υπουργός Εξωτερικών διαθέτει την εμπειρία για να αναλάβει την προεδρία.
Ωστόσο, ο ίδιος ο Ρούμπιο αποφεύγει να αποκαλύψει τις προθέσεις του. Πρόσωπα του περιβάλλοντός του επιμένουν ότι παραμένει προσηλωμένος στα κυβερνητικά του καθήκοντα, ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να συνεχίσει τη δημόσια συζήτηση για το 2028.
Η δύσκολη θέση του Βανς και ο πόλεμος στο Ιράν
Η εκλογική ήττα έχει ενισχύσει τον προβληματισμό για τις προοπτικές του Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την κυβερνητική πολιτική στον πόλεμο με το Ιράν, αποδίδοντας στη σύγκρουση σημαντικό μέρος των απωλειών των Ρεπουμπλικανών.
Αντίθετα, ο Ρούμπιο εξακολουθεί να υπερασπίζεται τη στρατιωτική επέμβαση, γεγονός που δημιουργεί και για τον ίδιο πολιτικές δυσκολίες, καθώς συνδέεται άμεσα με τις αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Παράλληλα, ακόμη και ορισμένοι στενοί σύμμαχοι του προέδρου στο Κογκρέσο αποφεύγουν να εκφράσουν πρόωρα την υποστήριξή τους στον Βανς.
Οι εξελίξεις αποτυπώνουν την έναρξη μιας ευρύτερης εσωκομματικής συζήτησης για τη μελλοντική φυσιογνωμία των Ρεπουμπλικανών, με την προεδρική αναμέτρηση του 2028 να αποκτά ήδη ιδιαίτερη σημασία για τις ισορροπίες στο κόμμα.
