Για έναν εργαζόμενο που πέρασε χρόνια με την αγωνία αν θα πληρωθεί, αν θα κρατήσει τη δουλειά του και αν θα έχει αύριο στον χώρο όπου έμαθε να εργάζεται, η επιστροφή στην κανονικότητα δεν είναι μια αφηρημένη οικονομική έννοια.
Είναι ο μισθός στο τέλος του μήνα. Είναι η σιγουριά ότι μπορεί να κάνει σχέδια για την οικογένειά του. Είναι η δυνατότητα να πηγαίνει κάθε πρωί στη δουλειά του και να αισθάνεται ότι έχει μέλλον.
Αυτή είναι η ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Μιας ιστορίας που για πολλά χρόνια είχε συνδεθεί με την εγκατάλειψη, τα οικονομικά αδιέξοδα και την αβεβαιότητα. Άνθρωποι με εμπειρία και τεχνογνωσία έβλεπαν την παραγωγική τους δύναμη να μένει αναξιοποίητη. Οι οικογένειές τους ζούσαν με την αγωνία μιας επιχείρησης που έμοιαζε να μην έχει επιστροφή.
Σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική. Τα ναυπηγεία έχουν ξαναμπεί σε τροχιά παραγωγικής δραστηριότητας, νέες συνεργασίες δημιουργούν προοπτικές και οι εργαζόμενοι έχουν ξανά λόγο να κοιτούν το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Η συμφωνία εξυγίανσης και η ανάληψη από την ONEX έδωσαν διέξοδο σε μια υπόθεση που για χρόνια παρέμενε βαλτωμένη.
Σε αυτή την προσπάθεια υπήρξε και συγκεκριμένη πολιτική ευθύνη. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ως υπουργός Ανάπτυξης, προώθησε το 2022 τη νομοθετική λύση που άνοιξε τον δρόμο για την εξυγίανση. Δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση ούτε μια αυτονόητη εξέλιξη. Χρειάστηκαν αποφάσεις, διαπραγματεύσεις και παρεμβάσεις για να αποκτήσει το ναυπηγείο ξανά προοπτική. Και αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται όταν αποτιμάται μια κυβερνητική πολιτική.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αποκτά ιδιαίτερη σημασία και το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών στο σωματείο. Η ΔΑΚΕ συγκέντρωσε το εντυπωσιακό 88,4%, από 55% το 2020 και 70,5% το 2022. Μια διαδρομή που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται εργαζόμενοι που έζησαν την ανασφάλεια και γνωρίζουν τι σημαίνει να κινδυνεύει η επαγγελματική τους υπόσταση.
Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αυτή η αλλαγή. Όταν ένας άνθρωπος ξαναβρίσκει τη δουλειά του, όταν ένας τεχνίτης μπορεί να αξιοποιήσει την εμπειρία του και όταν μια οικογένεια αποκτά ξανά σταθερό εισόδημα, τότε η οικονομική πολιτική αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.
Τα Ναυπηγεία Ελευσίνας δεν είναι απλώς εγκαταστάσεις, γερανοί και δεξαμενές. Είναι οι άνθρωποί τους. Και το σημαντικότερο κέρδος από την επιστροφή τους στη λειτουργία είναι ότι εκατοντάδες εργαζόμενοι μπορούν ξανά να βλέπουν τη δουλειά τους ως προοπτική ζωής και όχι ως καθημερινή αγωνία.
