«Το ότι ξανάκανα τη χώρα μία χώρα που τη σέβονται στο εξωτερικό». Αυτή ήταν η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, χθες, όταν ο Αντώνης Σρόιτερ τον ρώτησε ποιο θεωρεί το μεγαλύτερο επίτευγμά του ύστερα από επτάμισι χρόνια στην πρωθυπουργία.
Μια απάντηση που αγγίζει κάτι πολύ βαθύτερο από τους οικονομικούς δείκτες και τις διπλωματικές επιτυχίες. Αγγίζει την περηφάνια του Έλληνα. Εκείνο το συναίσθημα που πληγώθηκε βαθιά στα χρόνια της κρίσης, όταν η Ελλάδα έγινε συνώνυμο της αναξιοπιστίας και οι πολίτες της ένιωθαν ότι έπρεπε διαρκώς να απολογούνται για τη χώρα τους.
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι ουρές στα ΑΤΜ, οι κλειστές τράπεζες και η αγωνία για το αύριο έγιναν εικόνες της καθημερινότητάς μας. Η Ελλάδα βρέθηκε στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, με την αξιοπιστία της να αμφισβητείται και την οικονομία της να δοκιμάζεται. Οι Έλληνες γνώρισαν την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και την πικρή αίσθηση ότι η χώρα τους είχε χάσει τη δυνατότητα να καθορίζει η ίδια την πορεία της.
Η αποκατάσταση αυτής της εικόνας δεν έγινε από τη μια ημέρα στην άλλη. Χρειάστηκαν δύσκολες αποφάσεις, δημοσιονομική πειθαρχία και μια σταθερή προσπάθεια να ξανακερδηθεί η εμπιστοσύνη των εταίρων και των αγορών. Η επιστροφή της Ελλάδας στην επενδυτική βαθμίδα, η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους και η ενίσχυση της οικονομικής της θέσης αποτέλεσαν σημαντικούς σταθμούς αυτής της διαδρομής.
Παράλληλα, η χώρα ενίσχυσε την αποτρεπτική της ισχύ. Με τα Rafale, τις φρεγάτες Belharra, την αναβάθμιση των F-16 και τη συμφωνία για τα F-35, η Ελλάδα επένδυσε ουσιαστικά στην άμυνά της. Έγινε μια χώρα που δεν περιορίζεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην περιοχή, αλλά έχει λόγο και παρουσία.
Ασφαλώς, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, οι ανισότητες παραμένουν και η καθημερινότητα εξακολουθεί να έχει δυσκολίες. Η διεθνής αναγνώριση δεν γεμίζει από μόνη της το οικογενειακό καλάθι. Δεν παύει, όμως, να έχει τεράστια σημασία να αισθάνεται ο πολίτης ότι η χώρα του προχωρά, ότι την υπολογίζουν και ότι δεν αποτελεί πλέον το παράδειγμα προς αποφυγή.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, πέρα από αριθμούς, αξιολογήσεις, εξοπλισμούς και διπλωματικές επιτυχίες, υπάρχει κάτι που δεν αποτυπώνεται σε κανέναν δείκτη. Το συναίσθημα του πολίτη όταν βλέπει τη χώρα του να στέκεται με αυτοπεποίθηση, να διεκδικεί και να κερδίζει τον σεβασμό που της αξίζει. Να μπορεί να λέει ξανά, χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς να χαμηλώνει το βλέμμα: είμαι Έλληνας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξανάκανε τον Έλληνα υπερήφανο.
