Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κ. Μητσοτάκης παραμένει πρώτος σε καταλληλότητα για πρωθυπουργός και με διαφορά.
Δεν είναι ότι ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ είναι «αντίπαλα» κόμματα. Είναι ανταγωνιστικά, και αυτό είναι η αιτία του ανοιχτού πλέον πολέμου που έχει ξεσπάσει και παίρνει διαστάσεις, με πολλούς να μιλούν για περαιτέρω κλιμάκωση στον δρόμο προς τις εκλογές του 2027.
Τα δύο κόμματα ψάχνουν ψήφους στην ίδια δεξαμενή, με το ΠΑΣΟΚ να έχει μετακινηθεί προς τα αριστερά και την ΕΛΑΣ να αδυνατεί να απευθυνθεί στο Κέντρο, ενώ οι αρχηγοί τους γνωρίζουν πως οι εκλογές αποτελούν ορόσημο για το πολιτικό μέλλον τους. Νίκος Ανδρουλάκης και Αλέξης Τσίπρας ξέρουν ότι την επομένη ημέρα –και με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι τα περί πρώτης θέσης στην παρούσα φάση είναι εκτός πεδίου– θα κληθούν να δώσουν τον δικό τους απολογισμό ανάλογα με τα αποτελέσματα, που θα κρίνουν και τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά. Οσο και αν κάποιοι επιλέγουν να σηκώσουν το θέμα του 25% και της σαφούς απάντησης που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή να μιλήσουν για το τι συμβαίνει δεξιά της ΝΔ, το κυβερνών κόμμα προηγείται και μάλιστα με μεγάλη διαφορά, διατηρώντας ισχυρό προβάδισμα από το 2016.
Οι υψηλοί τόνοι και το… σκληρό ροκ μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και Αμαλίας γεννούν ένα βασικό ερώτημα: Εάν κάποιο από τα δύο κόμματα –λέμε, εάν– βρεθεί πρώτο, τι είδους συνεργασία θα υπάρξει και με ποιον; Δύσκολο δεν είναι. Ο Αλέξης Τσίπρας συνεργάστηκε με τον Πάνο Καμμένο για να καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση και μάλιστα δύο φορές. Ομως όταν η σύγκρουση λαμβάνει και προσωπικές διαστάσεις, είναι δυνατόν να υπάρξει σύγκλιση;
Ενώ κανείς από τους δύο δεν μιλά για αυτοδυναμία, αλλά για νίκη και για συνεργασία με τις… προοδευτικές δυνάμεις, δεν λέει ποιες είναι αυτές. Ποιοι θα μπορούσαν να μπουν στην επόμενη Βουλή για να υπάρξει μια τέτοια συνεργασία και με τι ποσοστά;
Οι πολίτες παρακολουθούν δύο κόμματα να τσακώνονται για τη δεύτερη θέση. Στον αντίποδα βλέπουν τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προβάλλουν απτό έργο, να διαχειρίζονται κρίσεις, να διαθέτουν πρόγραμμα, σχέδιο και όραμα που επιτρέπει στους πολίτες να αισιοδοξούν για την επόμενη ημέρα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κ. Μητσοτάκης παραμένει πρώτος σε καταλληλότητα για πρωθυπουργός και με διαφορά. Πολύ περισσότερο όταν βλέπουμε την κατάσταση που επικρατεί στα λεγόμενα κόμματα εξουσίας και στον ανταγωνισμό που υπάρχει μεταξύ τους με όλα όσα γίνονται και το τελευταίο διάστημα.
Οι ανησυχίες των πολιτών
Οι δημοσκοπήσεις, πέραν των ποσοστών των κομμάτων, καταγράφουν και άλλα στοιχεία. Για παράδειγμα, η αγωνία για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό ή για την ασφάλεια και τα Ελληνοτουρκικά. Η απαισιοδοξία αλλά και η αισιοδοξία για το μέλλον, ειδικά από τους νέους.υτό που θα κρίνει τις επόμενες εκλογές είναι οι προτάσεις και ένα συγκεκριμένο σχέδιο που δεν θα στηρίζεται στον λαϊκισμό και δεν θα έχει ως βάση την καταστροφολογία και τον ισοπεδωτικό λόγο. Το παράδειγμα άλλωστε του 2023 είναι χαρακτηριστικό. Οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στη μαυρίλα και στην τοξικότητα λέγοντας όχι σε ανέξοδες υποσχέσεις.
* To άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
