Τελικά ποια πρέπει να είναι η τιμωρία για τρεις ανθρώπους που σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, πήγαν να κλέψουν χαλκοσωλήνες και φέρονται να προκάλεσαν διαρροή φυσικού αερίου, η οποία οδήγησε στην έκρηξη της Πλάκας και στον θάνατο έξι ανθρώπων;
Προσωπικά, πίστευα πως αυτό το έγκλημα θα έμενε ανεξιχνίαστο. Γι’ αυτό ξαφνιάστηκα ευχάριστα χθες, όταν είδα ότι η Πυροσβεστική κατάφερε να εξιχνιάσει την υπόθεση, ύστερα από 34 ημέρες έρευνας. Τρία άτομα ταυτοποιήθηκαν και συνελήφθησαν. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει τις κατηγορίες και την ευθύνη τους.
Καμία λέξη δεν αρκεί για να περιγράψει το μέγεθος αυτής της τραγωδίας. Έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ένα κτήριο ισοπεδώθηκε. Και δεν είναι μόνο αυτό: τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερα. Ένα σχολικό λεωφορείο πέρασε λίγα δευτερόλεπτα πριν από την έκρηξη μπροστά από το σημείο. Πραγματικά, δεν θέλω να σκεφτώ τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν τα παιδικά κορμάκια βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο λάθος σημείο. Τα παιδιά γλίτωσαν κυριολεκτικά από θαύμα.
Δεν μιλάμε για μια ζημιά που διορθώνεται ούτε για μια απλή κλοπή. Μιλάμε για μια αλυσίδα πράξεων με ανυπολόγιστες συνέπειες. Και μετά τα Τέμπη, βλέπουμε ανθρώπους να ξηλώνουν χαλκό από το σιδηροδρομικό δίκτυο, χωρίς να αναλογίζονται ότι μπορεί να προκαλέσουν νέα τραγωδία. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα.
Ποια ποινή μπορεί να σταθεί απέναντι σε μια πράξη που, αν αποδειχθεί όπως περιγράφεται, άφησε πίσω της έξι νεκρούς; Υπάρχει τιμωρία αρκετά αυστηρή και παραδειγματική ώστε να αποτρέψει μια ανάλογη τραγωδία; Δεν είναι δική μας δουλειά να προδικάσουμε την απόφαση. Είναι, όμως, αδύνατο να μη ζητάμε δικαιοσύνη, πλήρη απόδοση ευθυνών και ένα μήνυμα ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να γίνεται «παράπλευρη απώλεια» για λίγα μέτρα χαλκού.
