Έναν μηχανισμό εξαπάτησης του Δημοσίου, μέσω εικονικών επιστροφών φόρου εισοδήματος, είχε στήσει το κύκλωμα που εξάρθρωσε η ΑΑΔΕ, με 15 συλλήψεις και 22 εμπλεκόμενα πρόσωπα. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται και δύο διευθυντές τραπεζικών καταστημάτων σε Αγρίνιο και Γέρακα, στους οποίους αποδίδεται ρόλος «συναρχηγών» της οργάνωσης.
Η απάτη βασιζόταν σε μια συγκεκριμένη μεθόδευση: οι εταιρείες εμφάνιζαν ότι είχαν ήδη πληρώσει, μέσω παρακράτησης, τεράστια ποσά φόρου, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είχαν αποδοθεί ποτέ στο Δημόσιο. Στη συνέχεια ζητούσαν την επιστροφή τους και, σε αρκετές περιπτώσεις, εισέπρατταν τα χρήματα.
Πώς λειτουργούσε η απάτη
Σύμφωνα με τα ευρήματα της ΔΕΟΣ, τα μέλη του κυκλώματος ίδρυαν μονοπρόσωπες ΙΚΕ, οι οποίες μέσα σε ελάχιστες ημέρες εμφάνιζαν έσοδα περίπου 3,4 εκατ. ευρώ η καθεμία.
Ταυτόχρονα δήλωναν σχεδόν ισόποσα έξοδα, ώστε τα εμφανιζόμενα καθαρά κέρδη τους να περιορίζονται σε λίγες χιλιάδες ευρώ. Έτσι, ο φόρος εισοδήματος που αναλογούσε στα δηλωμένα κέρδη ήταν περίπου 1.000 ευρώ.
Το κρίσιμο τέχνασμα βρισκόταν στα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Οι εταιρείες καταχωρούσαν στο myDATA τιμολόγια με παρακράτηση φόρου 20%, εμφανίζοντας ότι οι πελάτες τους είχαν ήδη παρακρατήσει μεγάλα ποσά για λογαριασμό της Εφορίας.
Στην πράξη, όμως, σύμφωνα με την έρευνα, οι συγκεκριμένοι φόροι δεν είχαν παρακρατηθεί και αποδοθεί στο Δημόσιο.
Όταν οι εταιρείες υπέβαλλαν φορολογικές δηλώσεις, εμφάνιζαν τα ποσά αυτά ως φόρο που είχε ήδη καταβληθεί. Επειδή ο φόρος των δηλωμένων κερδών τους ήταν ελάχιστος, το σύστημα υπολόγιζε ότι δικαιούνταν επιστροφή σχεδόν ολόκληρου του υποτιθέμενου παρακρατηθέντος ποσού.
Για παράδειγμα, μια εταιρεία που εμφάνιζε έσοδα περίπου 3,4 εκατ. ευρώ δήλωνε παρακρατήσεις της τάξης των 680.000 ευρώ. Εφόσον ο φόρος επί των καθαρών κερδών της ήταν περίπου 1.000 ευρώ, μπορούσε να διεκδικήσει επιστροφή σχεδόν 679.000 ευρώ, χωρίς το Δημόσιο να έχει εισπράξει προηγουμένως τα αντίστοιχα χρήματα.
Αυτός ήταν ο πυρήνας της απάτης: το Δημόσιο επέστρεφε φόρους που ουδέποτε είχε εισπράξει.
Από τις εικονικές παρακρατήσεις στις αναλήψεις εκατομμυρίων
Η έρευνα εντόπισε 41 τιμολόγια εννέα εταιρειών, συνολικής καθαρής αξίας 30,8 εκατ. ευρώ, στα οποία αναγράφονταν παρακρατήσεις φόρου 6,16 εκατ. ευρώ.
Επτά από τις εταιρείες είχαν λειτουργήσει μόλις τρεις έως 35 ημέρες κατά το 2025, ενώ δύο εμφάνισαν τζίρο περίπου 3,4 εκατ. ευρώ η καθεμία μέσα στις τελευταίες τρεις ημέρες του έτους.
Στις 20 Μαρτίου 2026 υποβλήθηκαν εννέα φορολογικές δηλώσεις μέσα σε μόλις 16 λεπτά, με τη χρήση υποκλαπέντων κωδικών συνταξιούχου λογιστή.
Στις 25 Μαΐου το Δημόσιο πίστωσε σε πέντε εταιρείες συνολικά 3,4 εκατ. ευρώ. Ακολούθησαν μαζικές αναλήψεις μετρητών, με αποκορύφωμα την ανάληψη 2,55 εκατ. ευρώ μέσα σε 41 λεπτά, στις 27 Μαΐου.
Κατά τους ελεγκτές, καθοριστικό ρόλο στη διακίνηση των χρημάτων είχαν και οι δύο τραπεζικοί διευθυντές, οι οποίοι φέρονται να επέτρεπαν μεγάλες αναλήψεις χωρίς επαρκείς ελέγχους και αιτιολογήσεις.
Η έρευνα επεκτάθηκε και σε τέσσερις εταιρείες που είχαν ακολουθήσει αντίστοιχη πρακτική για το φορολογικό έτος 2024, εισπράττοντας επιστροφές 2,64 εκατ. ευρώ.
Συνολικά, το κύκλωμα φέρεται να απέσπασε περίπου 6 εκατ. ευρώ, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση των ελεγκτικών αρχών απέτρεψε την καταβολή επιπλέον 2,75 εκατ. ευρώ.
Η υπόθεση ανέδειξε και τα κενά των φορολογικών διασταυρώσεων. Σύμφωνα με τη ΔΕΟΣ, η καταχώριση τιμολογίων στο myDATA δεν συνοδεύεται υποχρεωτικά από τα πραγματικά παραστατικά, ενώ οι έλεγχοι πραγματοποιούνται κυρίως δειγματοληπτικά. Έτσι, οι εμπλεκόμενοι φέρονται να εκμεταλλεύτηκαν την απόσταση ανάμεσα στη δήλωση μιας παρακράτησης φόρου και στην επιβεβαίωση ότι ο φόρος είχε πράγματι αποδοθεί στο Δημόσιο.