Καθώς πολύς λόγος γίνεται αυτές τις μέρες περί ρηματικών διακοινώσεων, με τον Αλέξη Τσίπρα να πρωτοστατεί –μαζί με την κ. Κουφονικολάκου– σε καταγγελίες και «ανησυχίες», θα πρέπει να πούμε για άλλη μια φορά ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί.

Ηταν 16 Ιανουαρίου του 2019 όταν ο κ. Τσίπρας κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων το κείμενο της ρηματικής διακοίνωσης της πΓΔΜ, με την οποία μας ενημέρωναν πως είχαν ολοκληρώσει τις αλλαγές στο σύνταγμά τους και επομένως άνοιγε ο δρόμος για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών και από την ελληνική πλευρά.

Την επομένη και σε όλες τις συζητήσεις που ακολούθησαν, ο κ. Τσίπρας θριαμβολογούσε και καλούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να… απολογηθεί για τη στάση του. Στην πραγματικότητα, στο κυρίως σώμα του συντάγματος δεν είχε αλλάξει τίποτε. Απλά είχε προστεθεί μια σειρά από τροπολογίες, για τις οποίες το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών χρειάστηκε να προβεί σε τέσσερις «διευκρινίσεις» περί εθνικότητας, εθνοτικής καταγωγής, ιθαγένειας, «μακεδονικής γλώσσας», «μακεδονικής εθνότητας», «Μακεδόνα πολίτη».

Ενα απλό... «ενημερωτικό σημείωμα»

Οσο για τη ρηματική διακοίνωση, μας ενημέρωναν ότι αποτελούσε μια απλή πιστοποίηση ότι ολοκληρώθηκαν οι εσωτερικές διαδικασίες βάσει του συντάγματος της πΓΔΜ. Μάλιστα, διάφορα φιλικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα ενημέρωσης μας έκαναν μαθήματα για το πόσο άνευ σημασίας είναι μια ρηματική διακοίνωση, καθώς στην ουσία είναι ένα… σημείωμα χωρίς καμιά βαρύτητα! Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε πως, όταν χρειάζονται διευκρινίσεις, κάτι δεν πάει καλά…

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, έναν μήνα μετά, σε διευκρινίσεις για τη ρηματική διακοίνωση προς τον ΟΗΕ (14/2/2019) προέβη και το υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος – ώστε να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η εθνικότητά τους είναι «μακεδονική» και η γλώσσα τους τα «μακεδονικά». Επιπλέον, και για να… αποφευχθούν οι διαστρεβλώσεις –όπως αναφέρθηκε– το υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος έφτασε στις 25 Φεβρουαρίου 2019 να δημοσιοποιήσει και έναν… οδηγό επιβίωσης με τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ.

Οκτώ οδηγίες προς δημοσιογράφους

Επρόκειτο για οκτώ ερωταπαντήσεις, που απευθύνονταν στους δημοσιογράφους και ξεκαθαριζόταν από την αρχή: «Είμαστε Μακεδόνες πολίτες και η γλώσσα είναι “μακεδονική” όπως ήταν και πριν τη συμφωνία», ενώ το αρκτικόλεξο της χώρας παρέμεινε «ΜΚ και MKD».

Ερώτηση: Ποιο είναι το σωστό όνομα της χώρας μας;
Απάντηση: Επισήμως είμαστε η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, αν και σκέτο το Βόρεια Μακεδονία είναι σωστό. Προσοχή όμως: Δεν είμαστε η βορειότερη Μακεδονία.

Ερώτηση: Οπότε τώρα οι πολίτες σας είναι Βορειομακεδόνες;
Απάντηση: Οχι! Είναι Μακεδόνες πολίτες και πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά σε κάθε άλλη περίπτωση είναι σωστό να περιγράφονται οι εθνικοί «Μακεδόνες» απλά ως «Μακεδόνες» χωρίς το επίθετο «βόρειοι». Και στην πραγματικότητα να μη χρησιμοποιείτε τον όρο «Βορειομακεδόνες» τελείως, αλλά θα φτάσουμε σε αυτό.

Ερώτηση: Αλλά σίγουρα η γλώσσα σας τώρα είναι η βορειομακεδονική;
Απάντηση: Οχι. Είναι απλά “μακεδονική”, όπως ίσχυε και πριν τη συμφωνία.

Ερώτηση: Πρέπει να ξέρω τα αρκτικόλεξα της χώρας. Εχουν αλλάξει;
Απάντηση: Οχι, παραμένουν τα ίδια με πριν: MK και MKD.

Ερώτηση: Θα γράψω μια ιστορία για το φαγητό στη χώρα σας. Θα πρέπει να αναφέρομαι σε βορειομακεδονική κουζίνα;
Απάντηση: Οχι. Οταν περιγράφεται οτιδήποτε που σχετίζεται με την εθνική ή την πολιτισμική ταυτότητα, το επίθετο «μακεδονική» μόνο είναι σωστό, ενώ το «βόρειο» ή το «βορειομακεδονικό» θα ήταν λάθος. Ορισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν: «μακεδονική» κουλτούρα, «μακεδονική» ιστορία, «μακεδονική» λογοτεχνία, «μακεδονικό» κυριλλικό αλφάβητο, «μακεδονικές» εκκλησίες, «μακεδονική» εθνική ταυτότητα κ.τ.λ. Να θυμάστε επίσης ότι Μακεδονία και Μακεδόνες σημαίνουν κάτι τελείως διαφορετικό στην Ελλάδα.

«Αν γευματίσω με τον πρόεδρο;»

Ερώτηση: Οπότε, αν γευματίσω με τον πρόεδρο, τι θα πω;
Απάντηση: Θα ήταν σωστό να πείτε ότι ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας σάς παρέθεσε γεύμα με θαυμάσιες «μακεδονικές» σπεσιαλιτέ. Δεν θα ήταν σωστό να πείτε ότι γευματίσατε με τον Βορειομακεδόνα πρόεδρο.

Ερώτηση: Αυτά με μπερδεύουν. Γιατί αυτός ή αυτή είναι ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας αλλά όχι ο Βορειομακεδόνας πρόεδρος, ενώ το φαγητό σας είναι απλά «μακεδονικό»;
Απάντηση: Στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ελλάδα συμφωνήσαμε να μην περιγράφουμε καμία κρατική οντότητα ως βορειομακεδονική. Για όσα συνδέονται με το κράτος, την κυβέρνηση, την προεδρία, ιδιωτικούς φορείς ή δραστηριότητες που χρηματοδοτούνται από το κράτος θα χρησιμοποιείται το επίθετο «βόρειος», αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο για άλλα πράγματα, όπως π.χ. για το φαγητό.

Οπότε η χώρα διοικείται από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας, ο επικεφαλής του κράτους είναι ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας, τις εξωτερικές υποθέσεις χειρίζεται το υπουργείο Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας κ.τ.λ. Βόρεια Μακεδονία θα πρέπει να χρησιμοποιείται και για κάθε άλλο επίσημο φορέα όπως, παραδείγματος χάριν, για δήμους ή για το Πανεπιστήμιο των Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου. Για παράδειγμα: «Το Τέτοβο είναι ένας δήμος στη Βόρεια Μακεδονία στον οποίο μπορεί κανείς συχνά να ακούσει τους ανθρώπους να μιλούν είτε “μακεδονικά” είτε αλβανικά».

Επίσης «το Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθόδιου είναι το πιο παλαιό στη Βόρεια Μακεδονία. Πήγα εκεί για μια συνέντευξη όσον αφορά τη “μακεδονική” οικονομία». Ξαναλέμε, προσοχή – όχι βορειομακεδονική. Ναι, είναι περίπλοκο, αλλά μας πήρε 27 χρόνια να φτάσουμε σε αυτή τη συμφωνία.

Ερώτηση: Ολα αυτά είναι γνωστά στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών;
Απάντηση: Φυσικά. Τους ενημερώσαμε επίσημα και όλα όσα περιγράφονται εδώ είναι επίσημα εν γνώση τους.

«Σε ποια εθνότητα ανήκουν αυτοί;»

Καταλάβατε; Ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα και όσοι εγκατέλειψαν τον Καμμένο υπέγραψαν και κύρωσαν μια συμφωνία που για να εφαρμοστεί πρέπει να εκδίδονται αγγελίες προς ναυτιλλομένους (εδώ στην κυριολεξία). Οπότε στους πλαστογράφους των Σκοπίων προστέθηκαν και οι πλαστογράφοι της κυβέρνησης Τσίπρα!

Από πλαστογραφία σε πλαστογραφία, φθάσαμε και στις ρηματικές διακοινώσεις, από όπου προέκυπτε ότι οι ορολογίες των συνοδευτικών εγγράφων (τροπολογιών) δεν είχαν περιληφθεί στο κύριο σώμα του συντάγματος. Για παράδειγμα, στις «διευκρινίσεις» αναφερόταν ότι το nationality είναι citizenship (ιθαγένεια). Αλλά μέσα στο σύνταγμα μιλάνε για nationality. Οταν μέσα στη Βουλή είχα ρωτήσει τον κ. Τσίπρα «σε ποια εθνότητα ανήκουν αυτοί;», δεν έλαβα καμία απάντηση. Προτιμούσε να μας λέει τι δήθεν δεν έχουν, αλλά όχι τι έχουν!

Στις «διευκρινίσεις» επίσης αναφερόταν η αναγνώριση γλώσσας από το 1977 μέσω… τυποποίησης γεωγραφικών όρων! Πού ακούστηκε αναγνώριση γλώσσας μέσω γεωγραφικών όρων; Από εκεί και πέρα, στο ίδιο το σύνταγμα, το όνομα «Μακεδονία» αναφέρεται μία φορά στο άρθρο 36, για ιστορικούς, λέει, λόγους. Ποιοι ιστορικοί λόγοι επέβαλαν κάτι τέτοιο; Το Ιλιντεν, όταν έκοβαν τις γλώσσες από τις δασκάλες και κρεμούσαν τους παπάδες από τα δέντρα;

Επίσης, στο προοίμιο παραμένει η αναφορά στην ASNOM του «μακεδονικού λαού» και στο άρθρο 49 αναφέρεται η προστασία του «μακεδονικού λαού» εντός και εκτός συνόρων. Δεν έγινε δηλαδή αυτό που είχαν πει, η μεταφορά του δικού μας άρθρου του συντάγματος για την προστασία της ομογένειας, αλλά μιλούν για προστασία «μακεδονικού λαού» – προφανώς όπου και αν βρίσκεται. Στη ρηματική διακοίνωση, μάλιστα, ο όρος «μακεδονικός λαός» αναφέρεται τρεις φορές – μήπως και μας διαφύγει.

Τέτοιες ρηματικές ανακοινώσεις δεχόταν ο κ. Τσίπρας, που σήμερα παριστάνει τον τιμητή των πάντων και τον προστάτη των εθνικών μας δικαίων…

* Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος