Ο Τσίπρας ταξίδεψε στο Παρίσι για να γίνει κομπάρσος των εκεί κινητοποιήσεων αλλά κυρίως να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι παραμένει… επαναστάτης.
Αχ, πού ’σαι, νιότη, που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος! Αν και ο Αλέξης Τσίπρας προτιμά κάθε Σάββατο να προτείνει ταινίες, εμείς τον προτρέπουμε να διαβάσει (ελπίζουμε ξανά) τον Κώστα Βάρναλη. Η συλλογή του Ελληνα ποιητή της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, «Σκλάβοι πολιορκημένοι», θα καλύψει πλήρως τις αναζητήσεις του και για τους ανθρώπους που είναι δέσμιοι των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.
Ενα έργο που αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της νυχτερινής ζωής (τα καμώματα της νύχτας τα βλέπει η μέρα και γελάει, για να μην ξεχνάμε και τη λαϊκή σοφία) και την εσωτερική παρακμή ή τη ματαιότητα ενός ανθρώπου (που βυθίζεται στη μέθη και τη ρουτίνα). Μέσα από τους στίχους του, ο ποιητής ανασύρει την πικρή αίσθηση του χαμένου χρόνου και τη διάψευση των νεανικών προσδοκιών.
Ο πολιτικός που αναδείχθηκε από τις μαθητικές καταλήψεις των αρχών της δεκαετίας του 1990 έγινε αρχηγός του Συνασπισμού τη δεκαετία του 2000 και πρωθυπουργός το 2015. Ο πολιτικός που νοίκιασε εξοχικό στο Σούνιο, φωτογραφήθηκε σε κότερο και πήγε στο Παρίσι στα μουλωχτά για να συναντηθεί με εκπροσώπους της Τράπεζας Ρότσιλντ. Αυτός ο πολιτικός ταξίδεψε στο Παρίσι, όχι για να δει τα αξιοθέατα (το έχει κάνει αυτό και μπράβο του), αλλά για να γίνει ο ίδιος κομπάρσος-πρωταγωνιστής (στο μυαλό του) των κινητοποιήσεων που εξελίσσονται στη γαλλική πρωτεύουσα.
Αλήθεια, ποιον κοροϊδεύει; Πιστεύει πραγματικά ότι θα τον περάσει κανείς για επαναστάτη; Οταν πηγαίνει στις κινητοποιήσεις λες και πηγαίνει σε συναυλία, με videographer και φωτογράφο, δεν θα τον πιστέψει κανείς. Ο «Κόκκινος Γάτος» τον διαβεβαιώνει για αυτό.
Τα θέλει και τα λέει;
Το πιο ενδιαφέρον, βέβαια, δεν είναι το πού πήγε, αλλά τι είπε. Ο άνθρωπος που μιλά για «πολιτικές λιτότητας που διαλύουν την κοινωνία» είναι ο ίδιος που το καλοκαίρι του 2015 ζήτησε από τον λαό ένα βροντερό «Οχι» και λίγες ημέρες μετά υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Κάπου ανάμεσα στο δημοψήφισμα και στην υπογραφή, η «αξιοπρέπεια» έγινε «επώδυνος συμβιβασμός» και η «διαπραγμάτευση» αντικαταστάθηκε από το «δεν υπήρχε εναλλακτική». Η Γαλλία και η Ελλάδα ακούν σήμερα διαλέξεις περί λιτότητας από τον πολιτικό που τη διαχειρίστηκε για τέσσερα χρόνια, με τις περικοπές συντάξεων και την κατάργηση του ΕΚΑΣ να ξεχωρίζουν στο… ενεργητικό του.
Κι όλα αυτά με φόντο μια Αριστερά που ζητά «προοδευτική απάντηση στην Ακροδεξιά» από το Παρίσι, ενώ στην Ελλάδα έχει διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει στήσει νέο κόμμα και διαπληκτίζεται με το ΠΑΣΟΚ για το ποιος θα είναι ο δεύτερος πόλος. Η «ιστορική ανταπόδοση» προς τον γαλλικό λαό, που χρησιμοποιήθηκε σε δημοσιεύματα που προέβαλαν την παρουσία του στο Παρίσι, είναι ωραία φράση. Το 2015, όμως, ο γαλλικός λαός δεν χρειάστηκε έναν Ελληνα ηγέτη στους δρόμους του, και σήμερα δεν ζήτησε κανείς από τον Τσίπρα να παραστεί. Οταν η αλληλεγγύη συνοδεύεται από βίντεο, ανάρτηση στο Χ και πρωτοσέλιδο στην Αθήνα, ίσως να έχει περισσότερο σχέση με το ακροατήριο της Αθήνας παρά με τα αιτήματα των Γάλλων διαδηλωτών.
Μάλλον έχει να κάνει περισσότερο με τα δικά του αδιέξοδα. Το γεγονός ότι η ΕΛΑΣ δεν έχει επιβεβαιώσει τις προσδοκίες με τις οποίες γεννήθηκε. Και όχι μόνο δεν ήρθε η ανατροπή, αλλά βρίσκεται να αγωνίζεται για τη δεύτερη θέση με το ΠΑΣΟΚ. Είναι, βέβαια, και η υπόθεση με τους ποινικούς κώδικες και άλλους σκελετούς της δικής του περιόδου διακυβέρνησης.
Γι’ αυτό ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε αγανακτισμένος. Το απλό λαϊκό παιδί που διαδηλώνει και που το κυνηγά το σύστημα. Αλήθεια τώρα; Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα δεν είναι αν δικαιούται να διαδηλώνει. Δικαιούται, όπως όλοι.
Το ερώτημα είναι αν δικαιούται να το κάνει ως δάσκαλος, έχοντας αφήσει πίσω του αρνητικά ρεκόρ σε κάθε πεδίο κυβερνητικής ευθύνης. Ακόμη και στη συνεργασία της Αριστεράς με κόμμα από την Ακροδεξιά, η οποία φαίνεται να βρίσκεται πλέον και προ των πυλών του Παρισιού.
Η κολλημένη βελόνα του Νίκου
Η βελόνα του ΠΑΣΟΚ μοιάζει να έχει κολλήσει ξανά στην ίδια θέση. Η Alco το βρήκε στο 11,2% στις 15 Οκτωβρίου και στο 11,4% στην τελευταία της μέτρηση, «άνοδος» που θέλει μεγεθυντικό φακό για να φανεί. Η Pulse το καταγράφει στο 11%, με κέρδος μισής μονάδας, ενώ η εκτίμηση ψήφου της Metron Analysis το φέρνει στο 13%, επίσης με μικρή άνοδο. Οποια εταιρεία κι αν ρωτήσεις, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο ίδιο περίπου εύρος ποσοστών όπου βρίσκεται τα τελευταία χρόνια.
Βλέπουν την πλάτη του Κυριάκου
Η σύγκριση με τη δεύτερη θέση δεν αλλάζει την εικόνα. Στην Alco η διαφορά από την ΕΛΑΣ μίκρυνε από 2,6 σε 2,0 μονάδες, κυρίως επειδή το κόμμα Τσίπρα έχασε λίγο (από 13,8% σε 13,4%) και όχι επειδή το ΠΑΣΟΚ έκανε άλμα. Στην Pulse η απόσταση είναι 3,5 μονάδες και στη Metron περίπου δύο.
Το ΠΑΣΟΚ πλησιάζει το δεύτερο κόμμα, αλλά με ρυθμό που δεν θα ανησυχούσε ούτε καν τον αγχωμένο Αλέξη. Το πρόβλημα του προέδρου της ΕΛΑΣ, βλέπετε, δεν είναι η ανάσα του Νίκου, αλλά η πλάτη του Κυριάκου, την οποία βλέπει από μεγάλη απόσταση.
Ενα δίκιο το έχει
Το γνωστό τρολ του Χ, «Πεν Νταλαούρα», ενώ ξεκίνησε ως υποστηρικτής του Τσίπρα, του ασκεί πλέον σκληρή κριτική (κάτι παραπάνω θα ξέρει). Ανέβασε, λοιπόν, βίντεο του προέδρου Αλέξη να χορεύει στον ρυθμό των διαδηλωτών στο Παρίσι, με τη λεζάντα «βρήκε νέο είδωλο να αντιγράψει». Αν δείτε την ανάρτηση, θα συμφωνήσετε ότι ένα δίκιο το έχει.
