Η μεταρρύθμιση του Λευτέρη Αυγενάκη για τη διοίκηση των αθλητικών ομοσπονδιών είχε συγκεντρώσει το 2020 τη δημόσια υποστήριξη πολλών κορυφαίων Ελλήνων αθλητών, Ολυμπιονικών και Παραολυμπιονικών, οι οποίοι τάσσονταν υπέρ της ανανέωσης των διοικήσεων και του περιορισμού της μακροχρόνιας παραμονής των ίδιων προσώπων στην εξουσία.

Στο επίκεντρο του νέου αθλητικού νόμου βρίσκονταν τα όρια θητειών και ηλικίας, με στόχο την αντιμετώπιση φαινομένων διοικητικής στασιμότητας και τη δημιουργία προϋποθέσεων για την ανάδειξη νέων προσώπων στις αθλητικές ομοσπονδίες.

Από τον Πύρρο Δήμα έως τον Παναγιώτη Φασούλα

Ήδη από τον Νοέμβριο του 2019, Ολυμπιονίκες και πρωταθλητές είχαν προχωρήσει σε δημόσιες παρεμβάσεις υπέρ των αλλαγών. Μεταξύ αυτών βρίσκονταν ο Πύρρος Δήμας, ο Νίκος Κακλαμανάκης, ο Κώστας Κεντέρης, η Βούλα Κοζομπόλη, ο Γιώργος Στεφανόπουλος, ο Βασίλης Κουρνέτας και άλλοι διακεκριμένοι αθλητές.

Οι παρεμβάσεις τους αφορούσαν την ανάγκη ανανέωσης των αθλητικών ομοσπονδιών, σε μια περίοδο κατά την οποία υπήρχαν αντιδράσεις από διοικητικούς παράγοντες που διαφωνούσαν με τους περιορισμούς στις θητείες και τα ηλικιακά όρια.

Χαρακτηριστική ήταν και η τοποθέτηση του Παναγιώτη Φασούλα, ο οποίος στις 23 Φεβρουαρίου 2020, μιλώντας στο MEGA, είχε δηλώσει υπέρ της επιβολής θητειών στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.

«Η μονιμότητα φέρνει κορεσμό και επανάπαυση», είχε επισημάνει, υποστηρίζοντας παράλληλα την ανάγκη σύγκλισης ιδεών και διαμόρφωσης ενός κοινού σχεδίου για το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ.

Η ευρεία στήριξη στη μεταρρύθμιση

Το κύμα υποστήριξης συνεχίστηκε και το 2020, με δημόσιες τοποθετήσεις αθλητών όπως ο Λευτέρης Πετρούνιας, η Άννα Κορακάκη, ο Σπύρος Γιαννιώτης, ο Παύλος Καγιαλής και ο Βλάσης Μάρας, οι οποίοι εξέφρασαν τη στήριξή τους στις προωθούμενες αλλαγές για τη λειτουργία των αθλητικών ομοσπονδιών.

Η μεταρρύθμιση υλοποιήθηκε σε διαδοχικά νομοθετικά στάδια, με τον νόμο 4639/2019 να εισάγει τους περιορισμούς θητειών και ηλικίας και τον νόμο 4726/2020 να περιλαμβάνει πρόσθετες αλλαγές, μεταξύ των οποίων η εκπροσώπηση των αθλητών στα διοικητικά συμβούλια των ομοσπονδιών.

Παρά την υποστήριξη σημαντικού αριθμού αθλητών, οι διατάξεις είχαν προκαλέσει και αντιδράσεις από ομοσπονδίες και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, με αιχμή την αυτονομία της αθλητικής διοίκησης και τον τρόπο εφαρμογής των περιορισμών.

Οι δημόσιες δηλώσεις εκείνης της περιόδου αποτελούν σήμερα ένα χαρακτηριστικό ιστορικό σημείο αναφοράς για τη συζήτηση γύρω από τη θεσμική ανανέωση, τα όρια θητειών και τη διοικητική λειτουργία του ελληνικού αθλητισμού.