Η σάτιρα έχει ανάγκη τη Θεοδώρα Τζάκρη όσο η Θεοδώρα Τζάκρη έχει ανάγκη τη βουλευτική έδρα.
τζάκρης (ο) 1. ποδοσφαιριστής που αλλάζει συχνά ομάδα «κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ταλέντο του, αλλά νομίζω δεν είναι καλό να έχουμε τζάκρηδες στην ομάδα» ΣΥΝ. γυρολόγος
2. αυτός που δεν έχει ίχνος αφοσίωσης, αυτός που δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς «μην αφήσεις να σε παρασύρουν οι κολακείες του γιατί ο Γιάννης είναι τζάκρης και θα σε παρατήσει μόλις κρίνει ότι τον συμφέρει»
Η σάτιρα γύρω από την έδρα και μία απορία
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να αγαπάει την κωμωδία και να μη χάρηκε ακούγοντας τη συντρόφισσα Θεοδώρα Τζάκρη να αποκαλύπτει ότι συζητάει με το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή το κόμμα από το οποίο έφυγε το 2013 για να ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο αποχώρησε το 2024 για να ακολουθήσει τον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα τον οποίο στη συνέχεια παράτησε για να ανεξαρτητοποιηθεί και, ως σωστή επαγγελματίας, να περιμένει σε ποιο από τα δύο μαγαζιά της Κεντροαριστεράς τη συμφέρει να συνεχίσει την επαγγελματική της καριέρα.
Έτσι, το ταβάνιασμα του κόμματος του μπροέδρου και η αργή (αλλά σημαντική για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης) άνοδος του ΠΑΣΟΚ την οδηγούν στην αγκαλιά του ιδρύματος Το Χαμόγελο του Συριζαίου γνωστού και ως «ΠΑΣΟΚ».
Προφανώς η είδηση με γέμισε χαρά αφού η σάτιρα έχει ανάγκη τη Θεοδώρα Τζάκρη όσο η Θεοδώρα Τζάκρη έχει ανάγκη τη βουλευτική έδρα, αλλά ταυτόχρονα μου γεννά και μια απορία: αγαπάει τόσο πολύ τη σάτιρα ο Ανδρουλάκης;
Για να το λέει...
Στη συνέντευξη στην οποία αποκάλυψε τις συζητήσεις με το ΠΑΣΟΚ, η συντρόφισσα Τζάκρη ερωτήθη αν όντως «τον ήπιαμε» από το 2015 με Τσίπρα (όπως η ίδια είχε παρατηρήσει παλιότερα) και αυτή τη φορά η αρχόντισσα της Πέλλας απάντησε, «όχι απλώς τον ήπιαμε, τον ρουφήξαμε».
Κάτι που σίγουρα εκείνη θα ξέρει καλύτερα από τους περισσοτέρους αφού, παρά το ρούφηγμα, παρέμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2024.
Ανοχή που καταντάει παρεξηγήσιμη
Η επέκταση της δράσης των «οργισμένων νέων» στη Γερμανία ήταν αναμενόμενη.
Το κακό είναι πως το ίδιο αναμενόμενη είναι και η ανοχή που δείχνουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στη δράση όλων αυτών των χουλιγκάνων που δουλεύουν (πιθανόν και εν αγνοία τους) στην υπηρεσία της Ρωσίας.
Και οι κλεπταποδόχοι;
Έχουμε πια εμπεδώσει το εγκληματικό της δράσης των κλεφτών χαλκού. Έχουμε εμπεδώσει ότι οι συμπολίτες αυτοί δεν είναι επικίνδυνοι μόνο για την περιουσία αλλά, όπως αποδείχτηκε στην Πλάκα, και για τη ζωή των θυμάτων τους.
Πράγμα που σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε: γιατί ποτέ δεν ακούμε τίποτα για τους κλεπταποδόχους;
