Στα πολιτικά παρασκήνια της Αθήνας, οι συζητήσεις για μια ενδεχόμενη συνεργασία ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά δίνουν και παίρνουν τις τελευταίες ημέρες.
Παρά τις χλιαρές διαψεύσεις που ακολούθησαν τη δημοσιοποίηση του σεναρίου –αρχικά από τη Χαριλάου Τρικούπη και στη συνέχεια από στελέχη των υπόλοιπων κομμάτων– η φημολογία παραμένει ζωντανή. Την ίδια στιγμή, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς, επιμένει να δηλώνει ανοιχτός στην ανάγκη συντονισμού των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων.
Κύριος καταλύτης αυτής της κινητικότητας φαίνεται πως είναι η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ασκεί μια δημοσκοπική πίεση στο ευρύτερο κεντροαριστερό ακροατήριο. Σύμφωνα με πληροφορίες, διατηρούνται ήδη ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα σε συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη, την Κουμουνδούρου και στελέχη της Νέας Αριστεράς.
Δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί παρατηρητές που σπεύδουν να χαρακτηρίσουν αυτή τη διαφαινόμενη σύγκλιση ως «Συμφωνία των Απελπισμένων». Ο όρος συμπυκνώνει την τακτική ανάγκη των διαφορετικών αυτών σχηματισμών να βρουν κοινό βηματισμό, όχι ως αποτέλεσμα μιας οργανικής ή προγραμματικής σύγκλισης, αλλά κάτω από το βάρος της πολιτικής επιβίωσης και της αδήριτης εκλογικής πίεσης.
Η πίεση αυτή διαγράφεται απειλητική για όλους τους εμπλεκόμενους. Το ΠΑΣΟΚ διακατέχεται από νευρικότητα λόγω της ΕΛΑΣ του Τσίπρα, παρά τη σχετική πτώση που καταγράφει το τελευταίο διάστημα, αναγκάζοντας το επιτελείο Ανδρουλάκη να εξετάσει ελιγμούς για την περιφρούρηση της εκλογικής του βάσης. Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από διαδοχικές κρίσεις και σημαντική απώλεια πολιτικού κεφαλαίου, αναζητά απεγνωσμένα στηρίγματα για να διατηρήσει ένα κάποιο ρόλο στην αριστερή πολυκατοικία. Παράλληλα, η Νέα Αριστερά, αν και διαθέτει συγκροτημένη Κοινοβουλευτική Ομάδα, βλέπει τα δημοσκοπικά ποσοστά της να παραμένουν ιδιαίτερα χαμηλά, καθιστώντας τη συμμετοχή της στις όποιες συζητήσεις ζήτημα υπαρξιακής φύσεως.
Παρ’ όλα αυτά, η πορεία προς ένα κοινό μέτωπο συναντά σοβαρά εμπόδια. Πολιτικοί αναλυτές δυσκολεύονται να φανταστούν πώς μπορεί το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ να συνυπάρξει με το κόμμα του Παύλου Πολάκη, ο οποίος έχει μια μερική δυναμική στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με τη Νέα Αριστερά, που ρέπει σε πιο ριζοσπαστικές και ακραιφνώς αριστερίστικες θέσεις.
Υπό αυτά τα δεδομένα, μια επίσημη προεκλογική συνεργασία θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη στην παρούσα φάση. Το επικρατέστερο σενάριο εστιάζει σε μια μερική, κοινοβουλευτική σύγκλιση, με κοινές πρωτοβουλίες και συντονισμένα μέτωπα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν η λεγόμενη «Συμφωνία των Απελπισμένων» θα μπορεί να πάρει σάρκα και οστά ή αν θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος των εσωτερικών αντιφάσεών της.
Την παραίτησή του από τη βουλευτική του έδρα ανακοίνωσε ο Μίλτος Ζαμπάρας, γνωστοποιώντας παράλληλα ότι θα συνεχίσει την πολιτική του δράση στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα.
