Tο πολιτικό σόου της Θεοδώρας Τζάκρη, με φόντο την επιστροφή στη Χαριλάου Τρικούπη, αποτελεί μνημείο σύγχρονου παλαιοκομματισμού.
Η δήλωσή της ότι το ΠΑΣΟΚ «βγαίνει από τα αριστερά» στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, και μάλιστα «χωρίς φλας», δεν είναι απλώς μια φθηνή ατάκα εντυπωσιασμού. Είναι η κυνική ομολογία μιας συντρόφισσας του «προοδευτικού» οικοσυστήματος που έχει αντικαταστήσει τις αξίες με την πολιτική τράμπα.
Οι κομματικές ταυτότητες στην Κεντροαριστερά αλλάζουν με ταχύτητα που ξεπερνά κάθε σύστημα πλοήγησης. Παρακολουθούμε μια κωμικοτραγική παράσταση στελεχών που το πρωί ξυπνούν ως Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες, το μεσημέρι μεταμορφώνονται σε αγωνιστές της ριζοσπαστικής Αριστεράς, και το βράδυ καταλήγουν «προεδρικοί» στην αυλή του Νίκου Ανδρουλάκη. Η ιδεολογία τους έχει γίνει τόσο ευμετάβλητη, που μεταβάλλεται πιο γρήγορα και από τον καιρό, ανάλογα με το πού φυσάει ο άνεμος.
Αυτή η τυχοδιωκτική λογική των «συγκοινωνούντων δοχείων» ξεσκεπάζει τη βαθιά σήψη ενός κατεστημένου που επιβιώνει με νέα προσωπεία. Η δήθεν «προοδευτική» παράταξη έχει μετατραπεί σε ένα γραφείο εύρεσης πολιτικής καριέρας, όπου το μόνο που μετράει είναι η εξασφάλιση μιας καρέκλας.
Οταν οι πολιτικοί προσπερνούν «χωρίς φλας», το μόνο που καταφέρνουν είναι να προκαλούν τη νοημοσύνη των πολιτών, αποδεικνύοντας ότι το μόνο «προοδευτικό» πάνω τους είναι η πρόοδος στις μεθόδους του απόλυτου καιροσκοπισμού.
