Το κομματικό ιερατείο του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να δημιουργήσει ένα πολιτικό «σωσίβιο» για τον Αλέξη Τσίπρα χρησιμοποιώντας τα εθνικά θέματα και την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία ως αφορμή για να κερδίσουν εντυπώσεις και να τρώσουν την εικόνα της κυβέρνησης.
Πρωταγωνιστής αυτού του «θεάτρου του παραλόγου» ήταν μια ακόμα φορά ο Θοδωρής Δρίτσας. Προφανώς με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιώργου Τσίπρα, εμφανίστηκε ως «Πολίτης Κέιν» αναφορικά με τη στρατιωτική αρωγή που έχει παράσχει η Ελλάδα στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της ως κράτος μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε καβγά με τον κ. Παναγιωτόπουλο αλλά και με τον πρόεδρο της Επιτροπής Κ. Γκιουλέκα, υποστηρίζοντας ότι η συνεδρίαση έπρεπε να είναι ανοικτή. Εν γνώσει του ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να προκαλέσει τοξικό κλίμα και να παρασύρει το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ 25 σε μια «ανοικτή συζήτηση», χωρίς ουσιαστική ενημέρωση, αλλά με ατάκες αντιπαράθεσης που θα χρησιμοποιούνταν στα τηλεοπτικά δελτία και στις αντιπολιτευτικές εφημερίδες. Οπως έλεγαν ακόμα και στελέχη της ομάδας Τσακαλώτου, «η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να ξαναπαίξει με τον λαϊκισμό κι όχι με την ουσιαστική ενημέρωση για την Ουκρανία», εννοώντας ότι ο υπουργός, οι αρχηγοί και οι επιτελείς δεν θα είχαν δικαίωμα να επικαλεστούν απόρρητα και εμπιστευτικά στοιχεία επί της διαδικασίας!
Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, με το πρόσχημα ότι δεν… ικανοποιήθηκαν από την ενημέρωση του υπουργού Εθνικής Αμυνας, ζήτησαν αναλυτικά ποσότητες και επιχειρησιακή αξιοποίηση που έχουν στο αμυντικό μας δόγμα καθένα από τα υλικά που παρασχέθηκαν στην Ουκρανία, σε μία από τις κρισιμότερες συγκυρίες στην πορεία των Ελληνοτουρκικών από το 1974 και μετά!
Ο κ. Παναγιωτόπουλος τους θύμισε ότι ζητούσαν απόρρητα και εμπιστευτικά στοιχεία και ότι αυτά είναι στη διάθεση των κομμάτων αλλά όχι σε μια δημόσια συνεδρίαση. Η ένταση εξακολούθησε όταν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζονταν ότι δεν μπορεί να γνωρίζουν οι ΗΠΑ, οι σύμμαχες χώρες του ΝΑΤΟ (ίσως και η Τουρκία) αυτά που δίνει η χώρα μας στην Ουκρανία και όχι ο ελληνικός λαός. «Δεν είμαι Πορτογάλος ή Λουξεμβούργιος υπουργός Εθνικής Αμυνας γιατί μας ακούνε και άλλοι…» απάντησε ο κ. Παναγιωτόπουλος, αλλά τότε άρχισε το παιχνίδι των συνιστωσών.
Ο μεν Γιώργος Τσίπρας άλλαξε τακτική και ζήτησε να διακοπεί η ανοικτή συνεδρίαση, προκειμένου να γίνει εμπιστευτική ενημέρωση της Επιτροπής. Ο δε Δημήτρης Βίτσας, έχοντας ξεχάσει τι είχε συμβεί προηγουμένως, κατηγόρησε τον υπουργό ότι εισηγήθηκε ανοικτή συνεδρίαση, παρασύροντας τα κόμματα να συμφωνήσουν για να αποφύγει, επικαλούμενος το απόρρητο, να ενημερώσει για τα αναλυτικά στοιχεία των οπλικών συστημάτων.
Ο υπουργός τόνισε πως αν υπήρχε υπόνοια ότι θα αποδυναμωνόμασταν δεν θα επαραχωρείτο τίποτα. Απέρριψε τις αιτιάσεις για μυστικές αποστολές υπογραμμίζοντας πως και οι ΗΠΑ έχουν εκδώσει ανακοίνωση αναφέροντας το υλικό που έχει αποσταλεί έναντι αποζημιώσεως.
Οσον αφορά την επί της αρχής συμφωνία με τη Γερμανία για τα σοβιετικά ΒΜΡ-1 διαβεβαίωσε ότι ο αριθμός που θα παραχωρηθεί θα είναι ίδιος με όσα αντικαταστήσουν και πρέπει να είναι απολύτως επιχειρησιακά. Υπενθύμισε ότι δεν πρέπει να υπάρξει ούτε μία ώρα κενού στην αμυντική διάταξη της Ελλάδας.
Παρ’ όλα αυτά οι εκπρόσωποι του Τσίπρα επιδόθηκαν σε άκαρπη προσπάθεια να αποδείξουν το αναπόδεικτο κατηγορώντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι είναι υπεύθυνος για το αμυντικό υλικό που αποστέλλεται στην Ουκρανία, αλλά και απαιτώντας να ξανασυγκληθεί η Επιτροπή παρουσία του Νίκου Δένδια! Ως γνωστόν, «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»…
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας “Τo Μanifesto”
