Αν κωδικοποιήσει κάποιος τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο μήνα μπορεί να έχουμε και το χρυσό… βατόμουρο.
Αρχικώς είχαμε τον Νίκο Φίλη, ο οποίος ζήτησε να μη γίνει τηλεκπαίδευση και τα παιδιά να παίξουν χιονοπόλεμο, στη συνέχεια είχαμε το μνημειώδες της Πόπης Τσαπανίδου «πρόεδρε, έλα με φόρα» που θα καλύψει πολλά μεροκάματα ηθοποιών στις επιθεωρήσεις του καλοκαιριού.
Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε με την απειλή του Χρήστου Σπίρτζη για «δημοκρατία με το καλό ή με το άγριο», που είναι για γέλια και για κλάματα, και για να μην πλήξουμε φτάσαμε στο Μητσοτάκης όπως άριος του Αρβανίτη!
Φαίνεται πως στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποφασίσει ότι θα χάσουν τις εκλογές και το έχουν ρίξει στο καλαμπούρι. Ομως μέσα στο γενικό χάος των επιλογών τους υποβόσκει, εκτός από την αστειότητα, και το μίσος που ενίοτε ξεχειλίζει και δημιουργεί ένα τοξικό νέφος στην πορεία προς τις κάλπες.
Αν για τις αστειότητες τα πράγματα είναι απλά, για τις απειλές απαιτείται μια εγρήγορση. Οχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί ο χαμένος έχει μικρές αναστολές απέναντι στην αντιδημοκρατική πολιτική. Δεν έχει να χάσει τίποτα και το κάνει Κούγκι. Θέλει προσοχή.
