«Αυτό που συμβαίνει είναι η διαιώνιση μιας αδιέξοδης πολιτικής» τονίζει η Σοφία Σακοράφα σχολιάζοντας την πορεία της οικονομίας. Η βουλευτής και κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 μιλώντας στο tomanifesto.gr και την Έλσα Ψαρίδη σημειώνει πως «η πραγματική ανάπτυξη είναι δυνατή μόνο με την ανατροπή των θεσμοποιημένων μνημονιακών πολιτικών» συμπληρώνοντας πως «η ελληνική κοινωνία φέρει στο σώμα της τα πολλαπλά βαριά τραύματα της δεκαετούς επίθεσης των μνημονίων».
Τόσο οι διεθνείς οίκοι όσο και οι αγορές εκτιμούν ότι η Ελλάδα έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Το ίδιο ισχύει και για πολλές επιχειρήσεις που βλέπουν τους δείκτες τους να αποκτούν ανοδική τροχιά. Μάλιστα, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία, ήδη υπάρχει μείωση της ανεργίας. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως καλός οιωνός για την οικονομική ανάκαμψη και των ελληνικών νοικοκυριών;
Ένα χαρακτηριστικό της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών είναι να εμφανίζεται διαρκώς ότι ο στόχος της εξόδου από αυτά έχει σχεδόν επιτευχθεί και ότι «έρχεται η ανάπτυξη». Ας μην τρέφουμε ανεπίτρεπτες αφελείς αυταπάτες. Ανάπτυξη με τα πλεονάσματα του 3,5% για τα επόμενα δύο χρόνια μπορεί να υπάρχει μόνο στη σφαίρα της ελληνικής πολιτικής φαντασίας. Ένα απλό παράδειγμα: Για ποια ανάκαμψη μπορούμε να μιλάμε σε επιχειρήσεις και επαγγελματίες που βαρύνονται με προκαταβολές φόρου 100% ; Για ποια ανάκαμψη όταν δεν αγγίζεται ουσιαστικά το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους ; Για ποια ανάπτυξη χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση του ζητήματος του δημοσίου χρέους ; Αυτού του είδους η φιλολογία μπορεί να είναι χρήσιμη στην κυβερνητική προπαγάνδα και στην προσπάθεια παραπλάνησης του ελληνικού λαού αλλά δεν έχει κανένα αντίκρυσμα στα πράγματα. Έχουμε, για παράδειγμα, προτείνει τη σύνδεση της αποπληρωμής του χρέους με το ρυθμό ανάπτυξης. Εις ώτα μη ακουόντων. Δυστυχώς , αυτό που συμβαίνει είναι η διαιώνιση μιας αδιέξοδης πολιτικής. Θεωρούν πως πρέπει να πεισθούμε όλοι ότι η ελληνική πολιτική θα ταυτίζεται με την ασφυκτική πραγματικότητα που θα αποδίδει στο τέλος κάθε έτους υπερπλεονάσματα. Ότι αυτά θα επιστρέφονται σε ένα μέρος τους προς την κοινωνία και έτσι απλώς θα ανακυκλώνεται η κρίση. Η πεποίθησή μας, όπως προανέφερα, είναι ότι πραγματική ανάπτυξη είναι δυνατή μόνο με την ανατροπή των θεσμοποιημένων μνημονιακών πολιτικών. Η συνολική ανατροπή είναι σε κάθε περίπτωση απαραίτητη για να μπορούμε να μιλάμε και για την οικονομική ανάκαμψη των ελληνικών νοικοκυριών.
Πανεπιστημιακό άσυλο. Πολλοί πανεπιστημιακοί χαιρετίζουν την κατάργηση του. Το ΜΕΡΑ25 δεν συμμερίζεται τις αλλαγές. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η χρυσή τομή;
Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για τον στρεβλό και λανθασμένο τρόπο που η κυρίαρχη πολιτική αντιμετωπίζει τα προβλήματα στην Ελλάδα. Η άποψή μας είναι ότι καμία δικαιολογία δεν είναι αρκετή για την κατάργηση του ασύλου που υπερηφανεύονται ότι επέφεραν οι κυβερνώντες. Υπήρχε νομικό πλαίσιο ικανό για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Το οποίο, βέβαια, προϋπέθετε ότι θα αναλάμβαναν τις ευθύνες τους και οι Πανεπιστημιακές Διοικήσεις. Δυστυχώς, εκεί υπήρξε ένα σημαντικό έλλειμμα, αφού αυτές έδειξαν απρόθυμες ή αδύναμες στον τομέα αυτό. Και η κατάληξη δεν τιμά κανέναν μας. Η κυβερνητική βούληση εκφράστηκε με την κατάργηση του ασύλου για να δώσει ένα μήνυμα προς την κοινωνία. Να διαλυθεί και η παραμικρή ελπίδα καταφυγής και αντίστασης απέναντι στο μακρύ χέρι της άγριας καταστολής. Σε κάθε περίπτωση, πιστεύουμε ότι το περίφημο δόγμα «Νόμος και Τάξη» είναι ουσιαστικά αδιέξοδο. Σε αυτό το πλαίσιο δεν νομίζουμε ότι τίθεται θέμα «χρυσής τομής». Ξέρετε, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα τα ορίζουμε και είτε τα σεβόμαστε είτε όχι. Στον τομέα αυτό δεν είναι κατανοητές ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτές μεσοβέζικες λύσεις.
Eίναι γνωστή η ευαισθητοποίηση σας σε σχέση με το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει μία προσπάθεια να αποσυμφορηθούν τα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Την ίδια ώρα η Ευρώπη -παρά τις δράσεις και πρωτοβουλίες του Έλληνα επιτρόπου, Δημήτρη Αβραμόπουλου- φαίνεται ότι καθυστερεί να λάβει αποφάσεις. Τι πήγε λάθος σε αυτό το ζήτημα, τόσο από ελληνικής όσο και από ευρωπαϊκής πλευράς;
Είναι δεδομένο πως τα αίτια του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος είναι γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής φύσης και έχουν αναφορά στη διεθνή πολιτική σκηνή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το πρόβλημα αυτό είναι αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής των λεγόμενων πολιτισμένων και ανεπτυγμένων χωρών της Δύσης. Είτε μιλάμε για πολιτική πολέμου είτε για απομύζηση του πλούτου των αδύναμων κρατών είτε για την ερημοποίηση λόγω της κλιματικής αλλαγής που είναι και αυτή συνέπεια της πολιτικής τους, πλήθη ανθρώπων υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν τον τόπο τους με μόνο σκοπό την επιβίωση. Και θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι πρόκειται για ένα πρόσκαιρο πρόβλημα. Δυστυχώς, η χώρα μας σηκώνει ένα δυσανάλογο βάρος. Γι’ αυτό και η Ελλάδα θα έπρεπε να απαιτεί, σταθερά και με σοβαρότητα, αλλά και με τη χρήση κάθε όπλου που έχει στα χέρια της, και εννοούμε ακόμη και την άσκηση βέτο, τη συμμόρφωση όλων στους διεθνείς κανόνες δικαίου. Για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, όμως, υπάρχει ένας πρόσθετος καταλυτικός επιβαρυντικός παράγοντας και αυτός είναι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή δημιούργησε και αναπαράγει ένα πλαίσιο ανεπίτρεπτης αβεβαιότητας ως προς την τύχη αυτών των ανθρώπων και τη δυνατότητα (ή μη) ένταξής τους. Και, βέβαια, πρόκειται για μια συμφωνία που η τουρκική κυβέρνηση τη χρησιμοποιεί και την εκμεταλλεύεται κατά βούληση. Η ελληνική κοινωνία αντέδρασε με αυθόρμητο αίσθημα αλληλεγγύης αν και δεν έλειψαν οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές κραυγές και στάσεις. Προφανώς δεν είναι λύση η μετατροπή των ελληνικών νησιών σε φυλακές ούτε η ανεξέλεγκτη υποβάθμιση των συνθηκών ζωής των κατοίκων των νησιών μας. Συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπερπλήρη κέντρα «φιλοξενίας» και έλλειψη ενός αποτελεσματικού συστήματος παροχής ασύλου είναι η ευρωπαϊκή εικόνα για το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Αν δεν απεμπλακούμε από αυτό το πλαίσιο, με κακουχίες και εγκλεισμούς δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται ένας σοβαρός σχεδιασμός με προοπτική και οπωσδήποτε είναι αναγκαίο να ενημερωθεί ο λαός με ειλικρίνεια για όλες τις πτυχές του προβλήματος.
Η μεγάλη επιτυχία του Στέφανου Τσιτσιπά έστρεψε τα φώτα στην Ελλάδα θυμίζοντας ότι είναι μία υπολογίσιμη δύναμη. Ποια είναι η γνώμη σας για το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλητισμού και τι θα μπορούσε να κάνει η Πολιτεία ώστε να βοηθήσει τους αθλητές.
Δυστυχώς, είναι συνηθισμένο φαινόμενο οι ατομικές επιτυχίες στον αθλητισμό να λειτουργούν αδικαιολόγητα ως άλλοθι για την αποτυχημένη κρατική πολιτική στον αθλητισμό. Εδώ έχουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ατομικής επιτυχίας, που έχει αντίκρυσμα μόνο σε ατομική πολύχρονη προσπάθεια και θυσίες, την οποία όμως θα ήταν ευτυχείς να προσπαθήσουν να καρπωθούν πάσης φύσεως παράγοντες. Όπως τόνισα και στην ομιλία μου στη Βουλή για το τελευταίο αθλητικό νομοσχέδιο, είναι ανύπαρκτη μία εθνική στρατηγική στον αθλητισμό. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις, που έχουν πληρωθεί με το αίμα του ελληνικού λαού, ρημάζουν ανεκμετάλλευτες, αντί να αποδοθούν στο λαό για άθληση. Είναι αναγκαίο να έχει ο λαός τη δυνατότητα να αθληθεί και να αγαπήσει ξανά τον αθλητισμό, να ξαναγίνει φίλαθλος με την ουσιαστική έννοια της λέξης. Μόνο μέσα από προγράμματα μαζικής άθλησης δημιουργούνται οι συνθήκες ανάδειξης πρωταθλητών, με τρόπο που να είναι δυνατόν να σταθμισθεί και να αξιολογηθεί πραγματικά μία εθνική πολιτική στον τομέα του αθλητισμού. Αλλιώς μένει μόνο ο σφετερισμός της ατομικής προσπάθειας.
Ποιο κοινωνικό ή άλλο ζήτημα θα αναδεικνύατε ως μείζον για τη ελληνική πραγματικότητα και με ποιον τρόπο προτείνετε να αντιμετωπιστεί;
Είναι προφανές ότι στην παρούσα φάση η ελληνική κοινωνία φέρει στο σώμα της τα πολλαπλά βαριά τραύματα της δεκαετούς επίθεσης των μνημονίων. Η πλήρης ανατροπή των κοινωνικών ισορροπιών, το ανθρωπιστικό πρόβλημα για όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, η αποδόμηση της κοινωνικής συνοχής είναι μερικές μόνο εκφάνσεις ενός συνολικού και καθολικού, θα λέγαμε, κοινωνικού προβλήματος. Με την έννοια αυτή είναι αναγκαία μία κοινωνική ανάταξη, η οποία είναι δυνατή μόνο με την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και των συνεπειών τους. Και η ανάγκη αυτή είναι επιτακτική και άμεση. Γιατί η διαιώνιση, η παράταση της παρούσας κατάστασης θα καταστήσει τις βλάβες ανήκεστες, μη αναστρέψιμες. Και το κόστος για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας θα είναι καταλυτικό και για το μακροπρόθεσμο ακόμα μέλλον. Αυτή είναι η προσπάθεια στην οποία έχουμε αποδυθεί ως ΜέΡΑ25. Και για το λόγο αυτό, εκτός από το συνολικό πολιτικό μας πρόγραμμα, έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις, άμεσα εφαρμόσιμες, για την αντιμετώπιση μιας σειράς από κρίσιμα για την ελληνική κοινωνία και οικονομία ζητήματα. Οι κυβερνώντες δεν έχουν καμία διάθεση διαλόγου και ενσωμάτωσης των προτάσεων αυτών για την υπέρβαση των προβλημάτων. Αυτό και από μόνο του αποδεικνύει πως η εφαρμογή της πολιτικής των μνημονίων αποτελεί την συνειδητή καθολική επιλογή τους. Το αφήγημα των μνημονίων χρησιμοποιείται ακριβώς γιατί εξυπηρετεί τόσο τα εγχώρια όσο και τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που υπηρετούν. Αλλά αυτή είναι επιλογή που γρήγορα θα οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα.
