Το rebranding Τσίπρα δεν είναι τίποτε άλλο από τις παλιές υποσχέσεις που περιλαμβάνονται στη λογική του «λεφτά υπάρχουν».
Λεφτά υπήρχαν και θα τα έπαιρναν όλοι από τους πλούσιους και (κυρίως) θα τα έβρισκαν από τη φοροδιαφυγή. Δεν τα βρήκαν και οι μεν μας πήγαν στα μνημόνια, οι δε και στα μνημόνια και στη σκληρή φορολογία.
Στις 29 Μαρτίου 2016, ο Τσίπρας είχε οργανώσει στη Βουλή συζήτηση για την οποία ο αποθανών Φλαμπουράρης, δύο μέρες νωρίτερα, μιλώντας στην εφημερίδα «Εποχή», είχε πει πως «θα είναι η αρχή για την αντιμετώπιση της διαπλοκής και του λαθρεμπορίου», καθώς στόχος «δεν είναι να ακουστούν βαρύγδουπα ονόματα, αλλά να μπει φραγμός σε αυτόν τον κατήφορο». Οπως είχε προσθέσει, οι υπουργοί θα κατέθεταν σειρά μέτρων, αλλά και πρόνοιες για επιστροφή χρημάτων, ώστε να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή, «η οποία ανέρχεται στα 7 δισ. ετησίως». Οποιος είδε αυτά τα 7 δισ. να έλθει να μας το πει!
Ηδη πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (θυμηθείτε τον κ. Δραγασάκη στη Βουλή, όταν στις 8 Οκτωβρίου 2014 είχε δηλώσει «η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αποκαλύψει όλα τα ονόματα»), ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν ότι θα αντιμετώπιζε το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας και θα έθετε τέλος στη λιτότητα με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τα έσοδα από τις διάφορες λίστες. Μπορεί κάποιος να μας πει πόσα εισέπραξε ο κ. Τσίπρας από τις διάφορες λίστες (Λαγκάρντ, Μπόργιανς κ.λπ.);
Η περιπέτεια του «πακτωλού»
Εκείνη η «ηρωική» κυβέρνηση, για την οποία σήμερα επαίρονται τόσο ο εναπομείναν ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι διάφοροι αποσκιρτήσαντες, με πρώτον τον Τσίπρα, μας είχε ζαλίσει το κεφάλι με τα περίφημα 7 δισ. επί δύο ολόκληρα χρόνια.
Ως γνωστόν, εκείνη η «ηρωική» κυβέρνηση είχε δημιουργήσει ειδική θέση υπουργού Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς και είχε τοποθετήσει σ’ αυτήν τον κ. Παναγιώτη Νικολούδη, πρώην πρόεδρο της Αρχής για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος (τον οποίο κατήργησε στην… πρωτοδεύτερη φορά αριστερά κυβέρνηση, μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015).
Ο κ. Νικολούδης, λοιπόν, κατά την ομιλία του στις προγραμματικές δηλώσεις, στις 10 Φεβρουαρίου 2015, είχε δηλώσει ότι «οι έλεγχοι που διενεργήθηκαν από το 2012 έως σήμερα –και στη λίστα Λαγκάρντ– κατέληξαν σε 3.500 περιπτώσεις φοροδιαφυγής και σε ποσό, που διέφυγε μετρημένα και υπολογισμένα μέχρι το τελευταίο ευρώ», 7 δισ. ευρώ.
Είχε μάλιστα πει πως αναμενόταν «με εξαιρετική πιθανότητα» να αποδοθούν 2,5 δισ. κατ’ ελάχιστον στο Δημόσιο. «Αυτόν τον πακτωλό χρήματος που το Δημόσιο έχει το δικαίωμα και το καθήκον να τον εισπράξει, δεν έχει δυνατότητα να το πράξει γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν ελεγκτές στο ΣΔΟΕ και στις εφορίες ικανοί να ανταποκριθούν», είχε δηλώσει ανακοινώνοντας –και τότε– τη λήψη άμεσων μέτρων.
Ο χαμένος χρόνος
Λίγο μετά, στις 17 Μαρτίου 2015 (και ενώ ακόμη διαρκούσε η «πρώτη ηρωική» περίοδος) ο κ. Νικολούδης ξαναπήγε στη Βουλή και έλαβε μέρος στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση και την πάταξη της διαφθοράς: «Δεν μπορώ να υποσχεθώ πως θα κάνουμε αυτήν τη χώρα παράδεισο. Ομως, λίγος χρόνος αν μας δοθεί, στον συγκεκριμένο τομέα της διαφθοράς η Ελλάδα θα γίνει μια άλλη χώρα. Και να μου το θυμηθείτε», μας είχε διαβεβαιώσει. Τους δόθηκε ο χρόνος – τους ξαναψήφισαν και τον Σεπτέμβριο του 2015.
Με εκείνον τον νόμο (αυτόν για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που κατήργησε το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και που καταργήθηκε και ο ίδιος από το «παράλληλο πρόγραμμα») καταργήθηκε και η θέση του Εθνικού Συντονιστή κατά της διαφθοράς (θέση που μέχρι τότε κατείχε ο αείμνηστος δικαστής Ι. Τέντες).
Ο κ. Νικολούδης είχε τότε δικαιολογήσει την απόφαση λέγοντας ότι ο θεσμός (του Εθνικού Συντονιστή) αποδείχθηκε ανεπαρκής, διότι δεν είχε επιχειρησιακές αρμοδιότητες, δεν είχε τον υπηρεσιακό έλεγχο των επιμέρους υπηρεσιών. «Η διαφθορά θέλει αγώνα. Δεν γίνεται με ασκήσεις προσκόπων», είχε πει ο Νικολούδης, που λίγους μήνες μετά καταργήθηκε και ο ίδιος.
Ο καιρός περνούσε, από τις λίστες ούτε φωνή ούτε ακρόαση και στις 3 Απριλίου 2015, ο κ. Νικολούδης επανήλθε στη Βουλή. Για να ομολογήσει: «Οι έλεγχοι προχωρούν με αργούς ρυθμούς, εξαιτίας ενός πλέγματος παραγόντων που καθιστούν δυσχερές αυτό το έργο. Για τη μεν “λίστα Λαγκάρντ”, οι εξαιρετικές δυσκολίες εντοπίζονται στην άρνηση των ελβετικών αρχών να δώσουν στοιχεία, για δε τις εξωχώριες εταιρείες, λόγω του γεγονότος ότι απαιτείται η συνεργασία κι άλλων χωρών (αρχών ή παραγόντων αυτών) για τη διασταύρωση των στοιχείων».
«Η Ελλάδα δεν μπορεί μόνη της να λύσει το ζήτημα», είχε εξηγήσει ο κ. Νικολούδης και επικαλέστηκε την εμπειρία του από τη θέση του ως προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Διαφθοράς για να πει πως «γενικά, ήταν εξαιρετικά δύσκολο και επί των ημερών μου, παρά τις διεθνείς επαφές μου, σε πάρα πολλές περιπτώσεις ανταλλαγής πληροφοριών να πετύχω τη συλλογή πληροφοριών».
«Το να επιχειρεί κανείς φορολογικό έλεγχο κεχωρισμένα και μεμονωμένα, δηλαδή ή μόνο στη λίστα Λαγκάρντ ή μόνο στη λίστα Λουξεμβούργου κ.λπ. είναι βέβαιο ότι θα καταλήξει σε εσφαλμένα συμπεράσματα γιατί βλέπει μόνο το δέντρο και όχι το δάσος. Πρέπει να συνεκτιμήσεις και άλλα στοιχεία, από άλλες τράπεζες, χρηματιστήρια κ.λπ.», κατέληξε ο κ. Νικολούδης, ενώ ειδικώς για τη λεγόμενη «λίστα Λαγκάρντ» είπε πως ο έλεγχός της είναι εξαιρετικά δύσκολος, επειδή η Ελβετία θεωρεί ότι τα στοιχεία έφυγαν με παράνομο τρόπο από την τράπεζα και αρνείται να δώσει στοιχεία. Ολα αυτά τα ανακάλυψαν μετά. Οπως μετά θα ανακαλύψουν και πάλι ότι τα λεφτά που υπόσχονται τώρα απλά δεν υπάρχουν!
Μείον το ταμείον
Στις 20 Ιουλίου 2015, πραγματοποιείται υπό τον κ. Τσίπρα σύσκεψη της Ειδικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς (συμμετείχαν ο υπουργός Επικρατείας Παναγιώτης Νικολούδης, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών αρμόδιος για τα έσοδα Τρύφωνας Αλεξιάδης, ο υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παύλος Πολάκης, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης για θέματα Διαφάνειας Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και ο υφυπουργός στον Πρωθυπουργό αρμόδιος για Συντονισμό του Κυβερνητικού Εργου Τέρενς Κουίκ). Αποφασίζεται και δίνονται κατευθύνσεις να δοθεί προτεραιότητα, ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 –βρισκόμαστε πια στην πρωτοδεύτερη φορά αριστεροδεξιά– πληροφορούμαστε από το Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι «το ποσό των 80 εκατ. ευρώ έχει αποφέρει έως σήμερα στο ελληνικό Δημόσιο ο έλεγχος των οικονομικών εισαγγελέων στα στοιχεία της λίστας Λαγκάρντ». Στις 6 Οκτωβρίου 2015, κατά την ομιλία του επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, ο αναπληρωτής υπουργός (πλέον) Οικονομικών κ. Αλεξιάδης καταθέτει πίνακα σχετικά με τον έλεγχο της λίστας Λαγκάρντ.
Σύμφωνα με εκείνον τον πίνακα, το 2012, χρονιά που παραδόθηκε η λίστα στο ΣΔΟΕ, ο αριθμός υποθέσεων για τις οποίες ξεκίνησε ο έλεγχος ήταν ακόμη μηδενικός. Το 2013, είχε ξεκινήσει ο έλεγχος 258 υποθέσεων και είχε ολοκληρωθεί ο έλεγχος τριών. Το 2014, είχε ξεκινήσει ο έλεγχος 143 υποθέσεων και είχε ολοκληρωθεί ο έλεγχος των 95. Το 2015 (χρονιά ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) ξεκίνησε ο έλεγχος 80 υποθέσεων και ολοκληρώθηκε ο έλεγχος των 38.
Σύνολο, έναρξη ελέγχου σε 481 υποθέσεις και ολοκλήρωση ελέγχου στις 136. Δηλαδή, το 2013 και το 2014 ολοκληρώθηκε ο έλεγχος 95 περιπτώσεων και επί κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου μόνο 38!
Ο φυγόδικος… σύντροφος
Οσο για την περίφημη λίστα Λαγκάρντ, την οποία παρέδωσε ο Γάλλος πρώην υπάλληλος της τράπεζας HSBC της Ελβετίας Ερβέ Φαλσιανί, ο οποίος κατηγορήθηκε για οικονομική κατασκοπεία και καταδικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση πέντε χρόνων από την ελβετική Δικαιοσύνη, ο κ. Τσίπρας γνώριζε πολύ καλά ότι η Ελβετία δεν θα δεχόταν να συνεργαστεί εφόσον η κυβέρνηση Τσίπρα συνεργάστηκε με κατηγορούμενο. Ηξερε πολύ καλά ότι επιλέγοντας αυτήν την οδό, απλά η υπόθεση θα συσκοτιζόταν. Και τότε, λίγο πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η Νέα Δημοκρατία είχε επισημάνει το πρόβλημα.
Αλλά ο κ. Τσίπρας είχε απαντήσει: «Εγώ δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς λέει η ΝΔ. Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι η ΝΔ κάτι φοβάται από αυτήν την υπόθεση. Διότι αν δεν φοβάται κάτι, και αν καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται, τότε γιατί να μη γίνει η έρευνα; Ακόμα και αν όπως λέει η ΝΔ, ο Φαλσιανί είναι φίλος του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή τώρα θα τρελαθούμε. Ο άνθρωπος που ανέδειξε το ξέπλυμα του βρόμικου χρήματος παγκοσμίως είναι φίλος του ΣΥΡΙΖΑ. Ο άνθρωπος προφανώς είδε ότι μια κυβέρνηση για πρώτη φορά, μετά από αυτούς που παίρνανε τα στικάκια και τα κρύβανε στα συρτάρια τους, και τα χάνανε, έχει αποφασιστικότητα και τόλμη. Διότι ξέρετε κάτι; Θα βγούνε αυτά τα ονόματα, και θέλω να ελπίζω ότι θα βγούνε ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, διότι έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη».
Ηταν η εποχή που ο Φαλσιανί δήλωνε… ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ! Οπως είχε πει στην «Εφημερίδα των Συντακτών», «στην Ελλάδα θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν μια ρεαλιστική, πραγματιστική επιλογή, όχι ιδεολογική». Και πως «ουσιαστικά η έρευνα για την υπόθεση προχώρησε μόνο μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ», η οποία έδειξε «βούληση για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής».
«Διαπίστωσα μια ξεκάθαρη, σαφέστατη βούληση να βρεθούν οι κατάλληλες λύσεις […]. Με τον Ελληνα πρωθυπουργό έχουμε σχεδόν την ίδια ηλικία, ζήσαμε την ίδια πραγματικότητα, είμαστε άνθρωποι που προσπαθούμε να βρούμε λύσεις», είχε πει ο Φαλσιανί, ενώ παράλληλα ευχήθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ «ένα άνετο και ξεκάθαρο αποτέλεσμα».
Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Ο Φαλσιανί, αφού πέρασε μια περίοδο στο πλευρό των Podemos, τώρα ζει στη Γαλλία η οποία δεν τον εκδίδει στην Ελβετία, ενώ ο συνομήλικός του Τσίπρας υπόσχεται πως θα βρει καινούργια λεφτά – χωρίς, βέβαια, να έχει βρει τα παλιά!
