Με τη λέξη «ακρωτηριασμός» περιέγραψε η Βούλα Πατουλίδου όσα νιώθει μετά τον θάνατο του συζύγου της, Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη.
Η χρυσή Ολυμπιονίκης του στίβου μίλησε, στα πλαίσια συνέντευξής της στην τηλεόραση, για τον πόνο που κουβαλά στην καθημερινότητά της και για το πόσο δύσκολο είναι να τον διακρίνουν οι άλλοι όταν τη βλέπουν περιποιημένη και χαμογελαστή.
Ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2025. Η Βούλα Πατουλίδου μίλησε για τα 42 χρόνια κοινής ζωής τους στη δημοσιογράφο Βασιλική Μπασιούρη, η οποία τη συνάντησε σε παρουσίαση βιβλίου. Οι δηλώσεις της προβλήθηκαν την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 στην εκπομπή «For You». Η ίδια συνέδεσε τη στήριξη που είχε από τον σύζυγό της και με την πορεία της στον κλασικό αθλητισμό, λέγοντας πως εκείνος τη βοήθησε να ανακαλύψει πόσο πολύ ήθελε να φτάσει στην κορυφή.
Βούλα Πατπυλίδου: 42 χρόνια κοινής ζωής με τον σύζυγό της
Όταν τη ρωτούν αν τον σκέφτεται ακόμη, η ίδια γυρίζει σε όλα όσα είχαν μάθει να μοιράζονται. Μίλησε και για την απόσταση ανάμεσα σε αυτό που βλέπουν οι γύρω της και σε όσα νιώθει εκείνη μετά την απώλεια του συζύγου της.
«Ο σύζυγός μου ήταν συνοδοιπόρος 42 χρόνια. Πολλοί αναρωτιούνται και λένε “καλά, ακόμα τον θυμάσαι;” 1,5 χρόνο μετά. Όταν “ακρωτηριάζεσαι”, δεν ξέρω… Μπορεί οι άλλοι να μην το βλέπουν, γιατί βλέπουν μια περιποιημένη γυναίκα και χαρούμενη, αλλά οι πληγές είναι εσωτερικές και σε κανέναν δεν μπορείς να φορτωθείς, το κουβαλάς μόνη σου».
Η επιστροφή στο σπίτι και ο γιος τους
Η Βούλα Πατουλίδου εξήγησε γιατί χρησιμοποίησε μια τόσο βαριά λέξη. Έφερε ως παράδειγμα τη στιγμή που γυρίζει στο σπίτι και συνειδητοποιεί ξανά ότι λείπει ο άνθρωπος με τον οποίο είχε συνηθίσει να μοιράζεται τη ζωή της.
«Η λέξη ακρωτηριασμός είναι βαριά λέξη, αλλά αληθινή, γιατί όταν γυρίζεις στο σπίτι και λείπει αυτό το απόλυτο της ζωής σου, έχεις μάθει να μοιράζεσαι 42 χρόνια. Ο χρόνος μπορεί να σε βοηθήσει λίγο να ξεχαστείς, δεν ξεχνάς. Πονάει η απουσία».
Στη συνέχεια μίλησε για τον γιο τους. Όπως είπε, η απουσία του πατέρα του παραμένει αισθητή, όμως εκείνος έχει βρει τα πατήματά του και προχωρά.
«Είναι ένα παιδί που πιστεύω έχει πατήσει στα πόδια του. Προφανώς υπάρχει αυτό το έλλειμμα, αλλά παιδιά είναι προχωρούν μπροστά».
