ευρώπη (η)

  1. οργανισμός ο οποίος υποφέρει από την έλλειψη συνοχής «η ομάδα θα μπορούσε να είναι υπερδύναμη, αλλά δυστυχώς είμαστε Ευρώπη κι ο καθένας κάνει ό,τι του κατέβει»
  2. διαδικασία στην οποία υπερβολικά μεγάλες σε διάρκεια συζητήσεις δεν επιτρέπουν την ανάληψη δράσης «φυσικά και χρειάζεται συζήτηση, αλλά αυτό που κάνετε εσείς δεν είναι συζήτηση, είναι ευρώπη»

Διαβάζω και ακούω ότι οι Ευρωπαίοι φοβούνται μήπως στη συνάντηση Σι, Τραμπ και Πούτιν έχουμε μια νέα Γιάλτα, δηλαδή μήπως συζητηθούν θέματα που αφορούν την Ευρώπη χωρίς την Ευρώπη. Είναι λογική η ανησυχία, αλλά ο μόνος τρόπος να πάψει να απασχολεί δεν είναι η γκρίνια αλλά η ισχύς. Θέλω να πω ότι στην πραγματικότητα αυτό που ανησυχεί τους Ευρωπαίους είναι το μήπως έχουν μικρύνει τόσο ώστε κανείς πια να μην ενδιαφέρεται για τη στάση και τη γνώμη τους. Και δικαίως.

Μια Ενωση χαμένη σε ατελείωτες συζητήσεις που οδηγούν σε περαιτέρω συζητήσεις που κι αυτές με τη σειρά τους καταλήγουν σε άλλες συζητήσεις, μια Ενωση που δεν κινείται από το γενικό συμφέρον, αλλά εμποδίζεται από τις επιμέρους εθνικές επιδιώξεις δεν μπορεί ούτε να αντιδράσει εγκαίρως στις προκλήσεις της εποχής ούτε να αποτελέσει υπολογίσιμη δύναμη. Δυστυχώς για τους πριν από 100 χρόνια ισχυρούς του πλανήτη, θα πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στην αδυναμία που συνεπάγεται η εμμονή στην εθνική πολιτική και την ισχύ της ουσιαστικής Ενωσης.

Κανένας λόγος

Πολύ καλά έκανε και δεν πήγε στην ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον υπουργό εξωτερικών ο Κυριάκος ο Βελόπουλος. Ο μοναδικός άνθρωπος που είχε στην κατοχή του τις επιστολές του Ιησού έτσι κι αλλιώς δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, οπότε δεν έχει και κανέναν λόγο να τη γνωρίζει ακριβώς.

Η τεράστια ευθύνη της πολιτείας

Η περιπέτεια της επιθεωρήτριας Εργασίας δεν αποκαλύπτει τόσο τη (γνωστή ήδη) συμπεριφορά της Ζωής της Κωνσταντοπούλου όσο την ευθύνη μιας πολιτείας που αφήνει απροστάτευτους τους δημόσιους λειτουργούς και γενικά τους πολίτες απέναντι σε ανθρώπους σαν τη Ζωή την Κωνσταντοπούλου.

Πώς επιβιώνουν;

Επειδή ακούω ακόμα πολιτικούς να μιλούν για τον μισθό που «δεν φτάνει ούτε μέχρι τη μέση του μήνα» (όπως προχτές ισχυρίστηκε ο αρχιερέας της ελληνικής Εκκλησίας του Στάλιν σύντροφος Κουτσούμπας), μήπως ξέρει κανείς πώς επιβιώνουν τα εκατομμύρια των συμπολιτών; Εχουν τόσο υψηλές καταθέσεις στην τράπεζα; Κι αν ναι, πώς κατάφεραν να τις αποκτήσουν;