Πολύ μελάνι χύθηκε και πολλά σχόλια ακούστηκαν με αφορμή αναφορά του Άδωνι Γεωργιάδη στο πόρισμα του εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά για τους νεκρούς στο Πολυτεχνείο.

Ορισμένοι, μάλιστα, έφτασαν να κατηγορήσουν τον υπουργό Υγείας ως αρνητή των ιστορικών γεγονότων, τη στιγμή που το πόρισμα που επικαλέστηκε καταγράφει ότι υπήρχαν όντως θύματα. Συγκεκριμένα, καταγράφει 18 επώνυμους νεκρούς και αναφέρεται σε ακόμη 16 ανώνυμους, ανεβάζοντας τον εκτιμώμενο αριθμό έως τους 34.

Τώρα, πώς μπορεί κανείς να χαρακτηρίζει κάποιον «αρνητή του Πολυτεχνείου», όταν ο τελευταίος επικαλείται ένα πόρισμα που αναγνωρίζει την ύπαρξη νεκρών, είναι ένα ερώτημα στο οποίο όσοι έσπευσαν να τον καταγγείλουν οφείλουν να δώσουν τουλάχιστον μια πειστική απάντηση. Εκτός και αν, τελικά, μεγαλύτερη σημασία από το τι πραγματικά είπε ο Γεωργιάδης έχει το τι θα ήθελαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι να έχει πει.

«Πιστός στο πόρισμα Τσεβά»

Ολα ξεκίνησαν την περασμένη Δευτέρα, όταν ο υπουργός Υγείας, μιλώντας στα Παραπολιτικά FM 90,1 και ερωτηθείς για τα θύματα της εξέγερσης, δήλωσε: «Παραμένω πιστός στο πόρισμα Τσεβά που βγήκε επί υπουργίας Ευάγγελου Αβέρωφ. Πάρτε το και διαβάστε το να σας λυθούν οι ιστορικές απορίες».

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση ερμηνεύθηκε από κόμματα της αντιπολίτευσης ως υπαινιγμός αμφισβήτησης των νεκρών. Στην κριτική τους επικαλέστηκαν και τη διατύπωση του πορίσματος, σύμφωνα με την οποία κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο, αναφορά που δεν αναιρεί την ύπαρξη θυμάτων στη γύρω περιοχή και σε άλλους δρόμους της Αθήνας.

Από το ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Τσουκαλάς κατηγόρησε τον υπουργό για αναπαραγωγή ακροδεξιάς προπαγάνδας, ενώ ο Κώστας Λαλιώτης κάλεσε τους δημοσιογράφους να του στείλουν τα ονόματα των νεκρών. Στην αντιπαράθεση παρενέβη και Παύλος Χρηστίδης, ο οποίος επισκέφθηκε το κοιμητήριο Ζωγράφου, όπου τιμήθηκε η μνήμη τριών θυμάτων. «Αν ο κύριος Γεωργιάδης θέλει να μάθει την ιστορία, θα μπορούσε να έρθει εδώ», ανέφερε ο βουλευτής, κατονομάζοντας τον Δημήτρη Θεοδωρά, τον Διομήδη Κομνηνό και τον Μιχάλη Μυρογιάννη. Κατέληξε, μάλιστα, χαρακτηρίζοντας τον υπουργό Υγείας «πρόβλημα του κυρίου Μητσοτάκη».

Η απάντηση Γεωργιάδη ήρθε με συγκεκριμένες παραπομπές στο ίδιο το πόρισμα και παρέθεσε τα στοιχεία του 5χρονου Δημήτρη Θεοδωρά, που σκοτώθηκε στου Ζωγράφου στις 17 Νοεμβρίου 1973, του 17χρονου Διομήδη Κομνηνού, που σκοτώθηκε έξω από το Πολυτεχνείο στις 16 Νοεμβρίου 1973, και του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη, που σκοτώθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1973 στη διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρη.

«Δεν τους αμφισβήτησα, αντιθέτως είπα ότι αποδέχομαι πλήρως το πόρισμα», υπογράμμισε, κατηγορώντας τον Π. Χρηστίδη ότι αγνοεί το πραγματικό περιεχόμενο του εγγράφου που επικαλείται.

Η ιστορική καταγραφή των θυμάτων

Για την ιστορία, το πόρισμα Τσεβά, που συντάχθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1974, αναγνώριζε 18 επώνυμους νεκρούς και εξέταζε άλλες 16 περιπτώσεις θυμάτων που δεν ήταν γνωστή η ταυτότητά τους. Η μεταγενέστερη έρευνα του ιστορικού Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, για το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, τεκμηρίωσε 24 επώνυμους νεκρούς. Επομένως, η ιστορική καταγραφή των θυμάτων είναι σαφής.

Η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Α. Γεωργιάδης επικαλέστηκε το πόρισμα δημιουργούσε εσφαλμένες εντυπώσεις. Ο ίδιος αντιτείνει ότι η αποδοχή ενός εγγράφου που καταγράφει δεκάδες θύματα δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως άρνηση της ύπαρξής τους.

Η ευρύτερη πολιτική διάσταση

Η αντιπαράθεση απέκτησε, πάντως, και ευρύτερη πολιτική διάσταση, καθώς ο υπουργός Υγείας αμφισβήτησε ευθέως την αντίληψη ότι η ιστορική κληρονομιά της αντίστασης στη δικτατορία ανήκει αποκλειστικά στην Αριστερά. «Φτάνει πια με την καπήλευση και την προπαγάνδα, κανένας από αυτούς που σήμερα φωνάζουν δεν είναι πιο δημοκράτης από μας, και τη χούντα δεν την πολέμησαν μόνον οι αριστεροί αλλά και οι δεξιοί. Η Δημοκρατία ανήκει σε όλους μας το ίδιο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σε κάθε περίπτωση, ο Αδωνις Γεωργιάδης αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους «αγαπημένους» στόχους της Αριστεράς, με κάθε δημόσια τοποθέτησή του να προκαλεί σχεδόν αντανακλαστικά έναν νέο γύρο επιθέσεων, πολλές φορές μάλιστα με fake news. Ζουν για να τον… μισούν, όπως έλεγε έμπειρο πολιτικό στέλεχος!