Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί το rebranding με τα ίδια ακριβώς πρόσωπα, που πρωταγωνίστησαν σε μια διακυβέρνηση η οποία χαρακτηρίστηκε από παρεμβάσεις και μεθοδεύσεις στη Δικαιοσύνη.
«Αλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς», λέει ο λαός μας, φράση που ταιριάζει γάντι στον Αλέξη Τσίπρα. Η ΕΛΑΣ θυμίζει κακέκτυπο του ΣΥΡΙΖΑ, πολλοί μάλιστα την αναφέρουν ως ΣΥΡΙΖΑ Β’, ενώ άλλοι μιλούν ευθέως για την επιστροφή μιας παλιάς παρέας που αποφάσισε να ξανασυναντηθεί κάτω από διαφορετική κομματική ταμπέλα. Ο ίδιος αρχηγός, γνώριμα στελέχη, πρώην υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, άνθρωποι που υπηρέτησαν την προηγούμενη κυβερνητική του θητεία και τώρα ετοιμάζονται να διεκδικήσουν μια δεύτερη ευκαιρία.
Το παράδοξο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί το περιβόητο rebranding λες και στο βιογραφικό του δεν περιλαμβάνονται στελέχη που είχαν και έχουν εμπλοκή με τη Δικαιοσύνη. Για παράδειγμα, ο Ρίζος Ρίζος, πρώην συνδικαλιστής της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, βρίσκεται μεταξύ των κατηγορουμένων για την υπόθεση του κυκλώματος των φούρνων Χωριάτικο, που ερευνάται για εκτεταμένη φορολογική απάτη. Μάλιστα, μετά την απολογία του κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Ο συγκεκριμένος συνδικαλιστής καθόταν το 2008 στη διπλανή καρέκλα, όταν ο τότε πρόεδρος του Συνασπισμού επισκέφθηκε τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ. Πολλοί, δε, ισχυρίζονται ότι ατύπως είχαν μια καλή συνεργασία για τα συνδικαλιστικά θέματα, αφού τότε ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να εδραιωθεί.
Μια ακόμη μαύρη σελίδα στην πολιτική καριέρα του Αλέξη Τσίπρα ήταν η υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Τότε που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν… έβρισκε αίθουσα για να δικάσει τους κατηγορούμενους Κασιδιάρη, Μιχαλολιάκο κ.λπ. Και επειδή ο πρώην πρωθυπουργός συνηθίζει να εμφανίζεται ως υπερασπιστής της δημοκρατίας και των θεσμών, μήπως θυμάται και τους ποινικούς κώδικες που ψήφισε η κυβέρνησή του λίγο πριν από τις εκλογές του 2019; Εκείνες τις αλλαγές που, μεταξύ άλλων, περιόρισαν το πλαίσιο ποινών για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και προκάλεσαν έντονη πολιτική αντιπαράθεση όταν εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή;
Το κεφάλαιο της Δικαιοσύνης
Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμη κεφάλαιο που δύσκολα χωρά στο αφήγημα της ανανέωσης. Εκείνο της Δικαιοσύνης και των καταγγελιών για παρεμβάσεις κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας, άραγε, έχει ακούσει κάτι για το περιβόητο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης», όπως το αποκαλούσαν πολιτικοί του αντίπαλοι, αλλά και στελέχη της κυβέρνησής του, καταγγέλλοντας παρεμβάσεις και μεθοδεύσεις; Θυμάται την υπόθεση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, του πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του, τον οποίο πολλοί χαρακτήριζαν «Ρασπούτιν»;
Θυμίζουμε εδώ ότι ο τελευταίος καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο για δύο περιπτώσεις παράβασης καθήκοντος, ενώ αθωώθηκε για τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η δικαστική αυτή απόφαση αποτελεί μέρος του απολογισμού εκείνης της περιόδου, όσο κι αν ο πρώην πρωθυπουργός θα προτιμούσε η δημόσια συζήτηση να περιορίζεται στις σημερινές του υποσχέσεις.
Και, φυσικά, υπάρχει η Novartis. Η υπόθεση που σημάδεψε την πολιτική ζωή της χώρας και χρησιμοποιήθηκε ως βασικό πεδίο αντιπαράθεσης από την τότε κυβέρνηση. Δέκα πολιτικά πρόσωπα βρέθηκαν στο στόχαστρο βαρύτατων καταγγελιών. Οι έρευνες για τις καταγγελίες δωροδοκίας σε βάρος τους δεν οδήγησαν σε καταδίκες, ενώ τον Ιανουάριο του 2026 οι δύο πρώην προστατευόμενοι μάρτυρες καταδικάστηκαν τελεσίδικα για ψευδείς καταθέσεις και καταμηνύσεις.
Το αντιπολιτευτικό χαρτί της ΕΛΑΣ
Και παρ’ όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να παίξει το χαρτί της διαφθοράς, το οποίο φαίνεται ότι θα αποτελέσει ένα από τα βασικά στοιχεία της αντιπολιτευτικής τακτικής της ΕΛΑΣ στον δρόμο προς τις εκλογές. Ηδη, στις τελευταίες περιοδείες του, ο πρώην πρωθυπουργός ανεβάζει τους τόνους απέναντι στην κυβέρνηση, επιχειρώντας να μεταφέρει το βάρος της πολιτικής αντιπαράθεσης σε υποθέσεις διαφθοράς και κακοδιαχείρισης.
Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία του στην Καλαμάτα, όπου χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «αρχιερέα της διαφθοράς», ενώ αναφέρθηκε εκτενώς στις υποθέσεις Χωριάτικο και Pizza Fan, καταλογίζοντας ευθύνες στην κυβέρνηση και στην ηγεσία της ΑΑΔΕ για τους χειρισμούς τους. Μάλιστα, συνέδεσε και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών με τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, υποστηρίζοντας ότι «το ταμείο δεν το αφήνει κανείς εύκολα». Αλλά, δυστυχώς για τον κ. Τσίπρα, η επίκληση της διαφάνειας επαναφέρει αναπόφευκτα στη συζήτηση και τα πεπραγμένα της δικής του κυβέρνησης. Ιδίως όταν ο ίδιος επιμένει να χαρακτηρίζει τη διακυβέρνησή του μία από τις εντιμότερες της μεταπολίτευσης, παρά τις υποθέσεις που εξακολουθούν να προκαλούν πολιτική αντιπαράθεση.
