Ξέφρενοι οι πανηγυρισμοί για την επανεκλογή Λούλα στη Βραζιλία.

Πρωτοστατούσης της Αριστεράς, αλλά και διαφόρων άλλων – και μάλιστα εντός ΕΕ. Στην Ελλάδα είχαμε, φυσικά, τον Αλέξη Τσίπρα, που μίλησε για «μεγάλη νίκη της Δημοκρατίας», τον ΣΥΡΙΖΑ, που στη νίκη του Λούλα είδε κάποιο «μήνυμα ελπίδας», αλλά και τον Ανδρουλάκη, που έκανε λόγο για κάποια «υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων» και κάποια «ενίσχυση του κοινωνικού κράτους».

Ειλικρινά, δεν υπάρχουν λόγια. Ο Λούλα (και η διάδοχός του Ντίλμα Ρούσεφ, η «συντρόφισσα Ντίλμα» κατά τον κ. Τσίπρα) είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για την εκτεταμένη διαφθορά (κατακλέβοντας την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Petrobras), τον βαθύ διχασμό στη Βραζιλία, καθώς και την άνοδο της Ακροδεξιάς.

Υπήρξαν οι αρχιτέκτονες ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα πολιτικού χρήματος. Παραπέμφθηκαν σε δίκες, καταδικάστηκαν, ο Λούλα βρέθηκε για 18 μήνες στη φυλακή και οι ποινές του ακυρώθηκαν για διαδικαστικούς λόγους, όταν κάποιος δικαστής αποφάνθηκε πως δικάστηκε από… αναρμόδιο δικαστήριο! Ωστόσο, επίσημα δεν αθωώθηκε ποτέ!

Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο έθεσε σε κατ’ οίκον περιορισμό τον πατέρα Μπολσονάρο, με την κατηγορία της απόπειρας πραξικοπήματος, αλλά και μετά τις εκλογές της Κυριακής η πρώτη του δουλειά ήταν να απαγορεύσει την έξοδο από τη χώρα του γιου Μπολσονάρο, ο οποίος είχε ήδη παραδεχθεί την ήττα του! Οταν επομένως πανηγυρίζεις για τον Λούλα, πανηγυρίζεις και για όλα αυτά!

Η Ρούσεφ, της οποίας η προεδρική θητεία ανεστάλη από τα μέσα Μαΐου 2016, κατηγορήθηκε ότι παραποίησε τα οικονομικά δεδομένα του προϋπολογισμού της Βραζιλίας το 2014. Καθήκοντα προέδρου είχε αναλάβει προσωρινά ο αντιπρόεδρος της Ρούσεφ, Μισέλ Τέμερ, που ανήκει στο κεντροδεξιό κόμμα PMDB και ο οποίος επίσης είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή στο σκάνδαλο της Petrobras, της πετρελαϊκής εταιρείας της χώρας. Λίγο μετά, παραιτήθηκαν δύο υπουργοί του ως εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο.

Η έρευνα για την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Petrobras ξεκίνησε το 2014. Αποκαλύφθηκε τότε ένα δίκτυο παράνομων συμβάσεων μεταξύ της Petrobras και των υπεργολάβων της, που επέτρεπε προμήθειες 3% για κάθε αγορά. Οπως αποκαλύφθηκε, τμήμα αυτής της προμήθειας καταβαλλόταν σε βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού.

Ολοι στη φυλακή

Στη φυλακή βρέθηκαν πολλοί βουλευτές του κόμματος των Λούλα-Ρούσεφ (Κόμμα των Εργατών), πρώην και νυν διευθυντές του πετρελαϊκού κρατικού κολοσσού και ο πρόεδρος, ο γενικός διευθυντής της τράπεζας BTG Pactual, ο ταμίας του αριστερού Κόμματος των Εργατών (PT) Ζοάο Βακάρι –ο τελευταίος με τις κατηγορίες της δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, αποδέχθηκε κεφάλαια που προέρχονταν από παράνομες συμβάσεις που συνήψε η Petrobras, τα οποία τα είχε καταχωρίσει ως δωρεές για την προεκλογική εκστρατεία του κόμματος. Πρώην στελέχη της Petrobras υποστήριξαν τότε πως από τα χέρια του Βακάρι πέρασαν πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια που υπεξαιρέθηκαν διαμέσου της υπερτιμολόγησης συμβάσεων.

Τον Μάιο του 2016, ο Ζουζέ Ντιρσέου, άλλοτε προσωπάρχης και δεξί χέρι του Λούλα, καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 23 ετών και τριών μηνών για διαφθορά, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και σύσταση και συμμορία. Ο ίδιος είχε καταδικαστεί και το 2012 για εξαγορά ψήφων.

Το σκάνδαλο προκάλεσε την οργή του χειμαζόμενου λαού και από τον Μάρτιο του 2015 εκατομμύρια πολίτες ξεχύνονταν στους δρόμους ζητώντας την παραίτηση ή την αποπομπή της Ρούσεφ, που είχε επανεκλεγεί στα τέλη του 2014. Δεν ήταν η πρώτη φορά που διαδήλωναν οι Βραζιλιάνοι. Η οικονομική κρίση τούς έβγαλε στους δρόμους από το 2013, με διαδηλώσεις και λεηλασίες, που ξεκίνησαν ακριβώς την περίοδο που ο κ. Τσίπρας επισκεπτόταν τη χώρα, τον Δεκέμβριο του 2012.

Φονικός συνδυασμός

Ο πληθωρισμός και η ανεργία κατέγραφαν υψηλό δεκαετίας, ενώ το ρεάλ, το βραζιλιάνικο νόμισμα, είχε χάσει πάνω από 22% της αξίας της συναλλαγματικής ισοτιμίας του έναντι του δολαρίου. Στο μεταξύ, η δικαστική έρευνα συνεχιζόταν και τον Μάιο του 2015 άρχισαν οι κατασχέσεις σε εταιρείες που φέρονται να δωροδοκούσαν στελέχη της Petrobras, με αντάλλαγμα την ανάθεση συμβάσεων που υπερτιμολογούσαν.

Οι Βραζιλιάνοι εισαγγελείς αποφάνθηκαν ότι πάνω από 20 κορυφαίες κατασκευαστικές εταιρείες της Βραζιλίας είχαν συστήσει καρτέλ το οποίο, χάρη σε δωροδοκίες ύψους 6,2 δισ. ρεάλ (2 δισ. δολάρια), εξασφάλιζε συμβάσεις οι οποίες επιβάρυναν τη δημόσια επιχείρηση πετρελαίου με γιγαντιαία εικονικά κόστη. Οι δωροδοκίες των εργολάβων κατέληγαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς διεφθαρμένων στελεχών της Petrobras και στα ταμεία πολιτικών κομμάτων....

Οι 1,7 εκατ. απολύσεις

Η Petrobras ανέστειλε όλες τις πληρωμές και οι εργολήπτριες εταιρείες αναγκάστηκαν να παγώσουν δεκάδες έργα και να απολύσουν εργαζόμενους. Οταν τον Απρίλιο του 2015, η Petrobras έδωσε στη δημοσιότητα τα οικονομικά της αποτελέσματα για το 2014, δεν μπορούσε παρά να ανακοινώσει ζημίες ύψους 21,6 δισ. ρεάλ. Από αυτά υπολογίστηκε πως το ένα τρίτο τουλάχιστον οφειλόταν στο σκάνδαλο της διαφθοράς. Το σοκ υπήρξε μεγάλο, καθώς οι ζημιές ξεπέρασαν τα κέρδη των προηγούμενων σχεδόν τεσσάρων ετών.

Οπως αποδείχθηκε, οι υπεύθυνοι της κρατικής εταιρείας δεν έπραξαν τίποτε σε θέματα σχεδιασμού (ώστε να αντιμετωπιστεί η πτώση της τιμής του πετρελαίου), δεν κατασκεύασαν νέα διυλιστήρια όπως είχε προβλεφθεί, ενώ παντού υπήρχαν υπερβάσεις κόστους. Δηλαδή, ένας φονικός συνδυασμός διαφθοράς και ανικανότητας.

Το Κόμμα των Εργατών βρέθηκε στην εξουσία το 2003 υπό τον Ιγνάθιο Λούλα, πρώην μεταλλωρύχο και συνδικαλιστή, ιδρυτή του Κόμματος των Εργατών, ο οποίος βρέθηκε αμέσως, ήδη από το 2005, στο επίκεντρο ενός άλλου σκανδάλου, του Mensalão. Τότε είχε αποκαλυφθεί ότι δίνονταν προμήθειες σε βουλευτές για να ψηφίζουν τα κυβερνητικά νομοσχέδια.

Αλλά τότε, ο Λούλα ήταν πανίσχυρος και ξεπέρασε την κρίση. Και παρέμεινε στην εξουσία ως το 2010, ακολουθώντας μια πολιτική παροχών. Στα τέλη του 2010, είχε ανακοινώσει πως στη διάρκεια της θητείας του είχαν δημιουργηθεί 15 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Αλλά το 2015 το ψεύτικο οικοδόμημα είχε ήδη καταρρεύσει, με τις απολύσεις να πολλαπλασιάζονται λόγω της ύφεσης και τους μισθούς να μειώνονται, φθάνοντας στα 605 ευρώ τον μήνα, ενώ ο πληθωρισμός κάλπαζε και βασικά αγαθά εξαφανίζονταν από τα ράφια. Μεταξύ του Ιουνίου 2015 και του Ιουνίου 2016, η χώρα έχασε περισσότερες από 1,7 εκατ. θέσεις εργασίας. Το πρώτο τρίμηνο του 2016, η Βραζιλία έχασε περισσότερες από 530.000 θέσεις εργασίας, ενώ η απώλεια των θέσεων εργασίας συνεχιζόταν για 15ο μήνα.

Ξαφνικά… προσωπάρχης!

Στις 29 Ιουλίου 2016, και ο Λουίς Ιγνάθιο Λούλα ντα Σίλβα παραπέμφθηκε σε δίκη για απόπειρα παρακώλυσης της Δικαιοσύνης στο πλαίσιο του σκανδάλου της Petrobras. Σύμφωνα με την Εισαγγελία, ο Λούλα είχε αποπειραθεί να εξαγοράσει τη σιωπή ενός πρώην διευθυντή της Petrobras, του Νέστορ Σερβέρο, ο οποίος τέθηκε υπό κράτηση τον Ιανουάριο του 2015.

Από τη θέση του καθαιρέθηκε και ο πρόεδρος της Βουλής, Εντουάρντου Κούνια, στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος της Βραζιλίας (PMDB, Κεντροδεξιά), του μεγαλύτερου κόμματος της Βουλής, που συνεργαζόταν με την κυβέρνηση. Τον Οκτώβριο του 2015, οι εισαγγελικές αρχές της Βραζιλίας τού απήγγειλαν κατηγορίες για φοροδιαφυγή ύψους 15,5 εκατομμυρίων δολαρίων (πάντα στο πλαίσιο του σκανδάλου διαφθοράς της δημόσιας επιχείρησης πετρελαίου Petrobras).

Τότε ήταν που η Ρούσεφ προσπάθησε τον Μάρτιο του 2016 να εξασφαλίσει ασυλία στον μέντορά της Λούλα, διορίζοντάς τον… προσωπάρχη της κυβέρνησης. Ξέσπασαν διαδηλώσεις στις μεγαλύτερες πόλεις της Βραζιλίας, με τη συμμετοχή τριών εκατομμυρίων Βραζιλιάνων και με αίτημα την αποπομπή της Ρούσεφ και τη σύλληψη του Λούλα. Παράλληλα, η Βραζιλία δεν σταμάτησε να βυθίζεται στην ανομία και την εγκληματικότητα....

Πεθαίνοντας στην κόλαση

Το 2014 ο αριθμός των πολιτών που σκοτώθηκαν από αστυνομικούς έφθασε τους 3.022! Τη ζωή τους έχασαν και εκατοντάδες αστυνομικοί – όλοι θυμούνται τα πανό που ξετύλιξαν μπροστά στους τουρίστες οι αστυνομικοί που διαδήλωναν: «Καλώς ήρθατε στην κόλαση!», «Οι αστυνομικοί και οι πυροσβέστες δεν έχουν πληρωθεί. Οποιος επισκέπτεται το Ρίο δεν είναι ασφαλής», «Να μην ανησυχείτε, μονάχα 54 αστυνομικοί σκοτώθηκαν αυτό το έτος των Ολυμπιακών Αγώνων».

Αυτά είναι τα «θαύματα» που πέτυχαν ο Λούλα και η παρέα του! Γι’ αυτά θριαμβολογούν αυτοί που πανηγυρίζουν για την επανεκλογή του. Οπως πανηγύριζαν και για την εκλογή του στις 30 Οκτωβρίου 2022.

Μάλιστα, οι διθυραμβικές ανακοινώσεις δίνουν την εντύπωση πως ο Λούλα είναι κάτι το… νέο! Λες και δεν ξεκινά μια τέταρτη θητεία, λες και δεν δίχασε τη χώρα του (υποσχόμενος να την επανενώσει), λες και η παρέα του δεν κατάκλεψε την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, λες και δεν βρέθηκαν όλοι στη φυλακή, λες και δεν βύθισαν τον λαό της Βραζιλίας στη φτώχεια!

Ανισότητες και διχασμός

Δεν τα κατάφερε στις πρώτες δύο θητείες του από το 2003 ως το 2010, στο τέλος των οποίων οι ανισότητες και ο διχασμός είχαν διευρυνθεί. Λες και δεν καθαιρέθηκε το 2005 από την ηγεσία του κόμματος ύστερα από κατηγορίες για την εμπλοκή του σε σκάνδαλα διαφθοράς. Λες και δεν καταδικάστηκε τον Ιούλιο του 2017 σε κάθειρξη 9,5 χρόνων. Λες και δεν κατηγορήθηκε πως έλαβε παραθαλάσσιο διαμέρισμα σε αντάλλαγμα για την παραχώρηση συμβάσεων δημόσιων έργων σε κατασκευαστική εταιρεία. Λες και δεν ξανακαταδικάστηκε (24 Ιανουαρίου 2018) από το Εφετείο, όταν του επιβλήθηκε ακόμη πιο βαριά ποινή – κάθειρξη 12 ετών κι ενός μήνα. Λες και το Ανώτατο Δικαστήριο (4/4/2018) δεν απέρριψε την προσφυγή κατά της φυλάκισής του. Λες και το Εκλογοδικείο δεν απέρριψε την υποψηφιότητά του στις εκλογές του 2018 – ενώ βρισκόταν στη φυλακή.

Σ’ εκείνες τις εκλογές (28/10/2018) κέρδισε ο Μπολσονάρο και ο Λούλα βγήκε από τη φυλακή στις 8 Νοεμβρίου 2019. Την προηγουμένη, τα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου είχαν αποφασίσει, με οριακή πλειοψηφία, να αναιρέσουν τη δικαστική απόφαση δυνάμει της οποίας κάποιος μπορεί να φυλακιστεί μετά την πρώτη καταδίκη του από Εφετείο, ενώ είναι ακόμη δυνατές και άλλες προσφυγές, κάτι που ίσχυε στην περίπτωση του πρώην προέδρου.

Στις 8 Μαρτίου 2021, ένας (μόνο) δικαστής διέταξε να ακυρωθούν οι καταδίκες του, χωρίς να έχει αθωωθεί τελεσίδικα. Οπότε και… ξαναπαντρεύτηκε και ξανακέρδισε στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου 2022.

Ερωτήματα χωρίς απάντηση

Τώρα πανηγυρίζουν όλοι για την τέταρτη θητεία του. Χωρίς να αναρωτιούνται γιατί διαλύθηκε η Βραζιλία, πού πήγαν τα λεφτά της Petrobras, γιατί ο λαός δεν επωφελείται από τον πλούτο της χώρας, πώς βρέθηκαν στη φυλακή όλοι οι συνεργάτες του Λούλα και πώς κάποιος που δεν έχει αθωωθεί συνεχίζει να βάζει υποψηφιότητα και να παριστάνει τον πρόεδρο.

Σημειώστε ότι ο Τσίπρας τον καιρό που ο Λούλα βρισκόταν στη φυλακή δεν είπε λέξη! Μετά έτρεχε πάλι στην ορκωμοσία του, την Πρωτοχρονιά του 2023. Και τώρα ξύπνησε πάλι μέσα του η επανάσταση τύπου «η Εσπλανάδα είναι δική μας»!

Εχουν κοινά σημεία οι δυο τους. Οπως ο Τσίπρας, έτσι και ο Λούλα, όταν τον Μάιο του 2026 επισκέφθηκε τον πρόεδρο Τραμπ στον Λευκό Οίκο, είπε το περίφημο: «Θεωρώ πως ήταν μια σημαντική συνάντηση για τη Βραζιλία και σημαντική επίσης για τις ΗΠΑ. Ανέκαθεν θεωρούσα ότι μια φωτογραφία έχει μεγάλη αξία. Και παρατηρήσατε ότι όταν ο πρόεδρος Τραμπ είναι γελαστός, είναι καλύτερα από όταν είναι συνοφρυωμένος»…