Αλαζονεία χαρακτηρίζουν αντιπολίτευση και ορισμένα μέσα ενημέρωσης τον στόχο που θέτει ο Μητσοτάκης για αυτοδυναμία, αλλά δεν εξηγούν τι σημαίνει αυτό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέτει στόχο την αυτοδυναμία για τις επόμενες εκλογές, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι αυτός που στο τέλος αποφασίζει τι κυβέρνηση θέλει είναι ο ψηφοφόρος. Το ερώτημα είναι γιατί αυτό είναι κάτι αλαζονικό. Τι θα έπρεπε να τίθεται δηλαδή ως στόχος από ένα κόμμα που διεκδικεί την ψήφο των πολιτών για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας;
Το γεγονός πως τα υπόλοιπα κόμματα –μάλλον τα κόμματα που αποκαλούνται εξουσίας– μιλούν για νίκη έστω με μια ψήφο ή για πρωτιά στις εκλογές ώστε να σχηματιστεί κυβέρνηση με… κορμό το κόμμα που θα είναι πρώτο και με την επίκληση κάποιων αόρατων δήθεν προοδευτικών δυνάμεων που θα συνεργαστούν, δεν σημαίνει ότι η ΝΔ, που είναι πρώτο κόμμα και κινείται σε ποσοστά γύρω στο 30%, δεν πρέπει να μιλά για αυτοδυναμία και να τη διεκδικεί.
Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλαζονεία η στάση και η θέση αυτή, πολύ περισσότερο τη στιγμή που η χώρα χρειάζεται σταθερές κυβερνήσεις που να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις γρήγορα και να παρεμβαίνουν στις εξελίξεις λαμβάνοντας θέση στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Δηλαδή είναι καλύτερο να πρέπει να συνεννοηθούν δύο ή τρία κόμματα για ένα θέμα μείζονος σημασίας για τη χώρα και να το σκέφτονται για ημέρες και μήνες ή να μπορεί να αναλαμβάνει την ευθύνη μια κυβέρνηση και να αντιδρά;
Το παράδειγμα του Έβρου, χαρακτηριστικό. Όπως και της πανδημίας, ακόμη και των αποφάσεων που αφορούν την αντιμετώπιση της κρίσης της ακρίβειας και της ενέργειας που βιώνει και η χώρα μας την ώρα που ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα έχοντας κυβερνήσεις συνεργασίας και μάλιστα κυβερνήσεις που δεν σχηματίζονται σε μια ημέρα αλλά μετά από διαπραγματεύσεις μηνών.
Γιατί λοιπόν είναι αλαζονικό το να θέτει κάποιος στόχο την αυτοδυναμία μέσα από την κρίση των πολιτών και όχι η λογική τού να φύγει ο Μητσοτάκης ή το ότι «θα λύσουμε το πρόβλημα της ακρίβειας» με τρόπο όμως που ουδείς γνωρίζει σε επίπεδο ψηφοφόρων. Ή γιατί δεν είναι αλαζονικό το «θα σώσουμε τη χώρα» χωρίς όμως να λέγεται ποιοι θα το κάνουν αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, η τελική απόφαση είναι στα χέρια των ψηφοφόρων που σίγουρα θα κρίνουν με βάση τα δεδομένα που θα έχουν διαμορφωθεί μέχρι την περίοδο των εκλογών αφού συγκρίνουν πράξεις και υποσχέσεις.
