Η Έλενα Ακρίτα επικαλείται την απόφαση της Κομισιόν για να επικρίνει τον Άκη Σκέρτσο, παραβλέποντας τη σημασία της ελληνικής εξαίρεσης.
Μια μάλλον παράδοξη ανάγνωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προστασία των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιχειρεί η τομεάρχης Ψηφιακής Διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Έλενα Ακρίτα, η οποία θεωρεί ότι η εξέλιξη δικαιώνει την καταψήφιση του ελληνικού νόμου από το κόμμα της.
Η δυσκολία στη συλλογιστική της είναι ότι η Κομισιόν αποφάσισε μεν τη δωδεκάμηνη αναστολή ορισμένων εθνικών νομοθετικών πρωτοβουλιών, εξαίρεσε όμως ρητά την Ελλάδα και τη Γαλλία. Πρόκειται ακριβώς για τη διαδικαστική διαφοροποίηση την οποία είχε επικαλεστεί ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, υπερασπιζόμενος τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Η «δικαίωση» που σκοντάφτει στην ελληνική εξαίρεση
Σε ανακοίνωσή της, η κ. Ακρίτα υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή απόφαση επιβεβαιώνει τις ενστάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τον νόμο που περιορίζει την πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα σε παιδιά κάτω των 15 ετών.
«Και τώρα έρχεται η Κομισιόν και βάζει φρένο σε εθνικές απαγορεύσεις, ζητώντας ενιαίους ευρωπαϊκούς κανόνες. Η Ελλάδα εξαιρείται από την αναστολή, αλλά ο νόμος της δεν έχει λάβει ευρωπαϊκή έγκριση. Οι σοβαρές ενστάσεις μας δικαιώνονται πολιτικά», αναφέρει.
Η βουλευτής αναγνωρίζει, επομένως, την εξαίρεση της Ελλάδας, αλλά επιλέγει να αντιμετωπίσει την απόφαση ως πολιτική επιβεβαίωση της στάσης της. Το πρόβλημα είναι ότι η αναστολή δεν εφαρμόζεται στην ελληνική νομοθεσία, γεγονός που περιορίζει αισθητά την αποδεικτική αξία του επιχειρήματός της.
Η διαφορά προκύπτει από συγκεκριμένα στοιχεία της ευρωπαϊκής διαδικασίας. Η ελληνική κυβέρνηση κοινοποίησε το νομοθετικό της σχέδιο στις Βρυξέλλες στις 8 Μαΐου 2026, ενώ η σχετική περίοδος εξέτασης ολοκληρώθηκε πριν από την παρουσίαση του ευρωπαϊκού Kids Act, τον Σεπτέμβριο.
Αντίθετα, στην περίπτωση της Αυστρίας, η ολοκλήρωση της αντίστοιχης διαδικασίας συνέπεσε με μεταγενέστερο στάδιο της ευρωπαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί η δωδεκάμηνη αναβολή.
Υπάρχει, βεβαίως, μια σημαντική διευκρίνιση: η εξαίρεση δεν συνιστά επίσημη έγκριση του ελληνικού νόμου ούτε πιστοποιεί αυτομάτως τη συμβατότητά του με το ενωσιακό δίκαιο. Σε αυτό το σημείο η επισήμανση της κ. Ακρίτα είναι ακριβής. Εξίσου ακριβές, όμως, είναι ότι η Επιτροπή δεν απέρριψε την ελληνική ρύθμιση, ούτε αποφάνθηκε πως οι πολιτικές ενστάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι βάσιμες.
Τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται ο Σκέρτσος
Ο Άκης Σκέρτσος έχει επισημάνει ότι η έγκαιρη διαβούλευση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς επέτρεψε στην Ελλάδα να προχωρήσει στην υιοθέτηση του νομοθετικού πλαισίου, χωρίς να υπαχθεί στη νέα δωδεκάμηνη αναστολή.
Ο νόμος 5350/2026, που ψηφίστηκε στις 23 Οκτωβρίου, προβλέπει την έναρξη εφαρμογής των περιορισμών από την 1η Ιανουαρίου 2027.
Το νομοθέτημα καθιερώνει ηλικιακό όριο πρόσβασης και υποχρεώνει τις ψηφιακές πλατφόρμες να χρησιμοποιούν αξιόπιστους και αναλογικούς μηχανισμούς επαλήθευσης ηλικίας. Παράλληλα, προβλέπει τη δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων, όπως το Gov.gr Wallet και το Kids Wallet, με πρόνοια για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία στηρίζεται, συνεπώς, σε μια συγκεκριμένη νομοθετική διαδικασία και σε ένα ήδη ψηφισμένο πλαίσιο με καθορισμένη ημερομηνία εφαρμογής.
Ο υπουργός έχει υποστηρίξει ότι η υιοθέτηση διαφορετικών ρυθμίσεων, όπως εκείνων που πρότεινε το ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθυστέρηση τουλάχιστον δώδεκα μηνών. Πρόκειται για εκτίμησή του σχετικά με τις ενδεχόμενες συνέπειες μιας εναλλακτικής νομοθετικής πορείας, όχι για αυτοτελή διαπίστωση της Κομισιόν.
Εκεί όπου η θέση Σκέρτσου διαθέτει σαφές τεκμηριωτικό έρεισμα είναι στο γεγονός ότι η Ελλάδα ολοκλήρωσε εγκαίρως την ευρωπαϊκή διαδικασία και δεν υποχρεώνεται να αναστείλει την εφαρμογή του νόμου εξαιτίας της νέας απόφασης.
Από την ουσία του νόμου στις καταγγελίες περί προπαγάνδας
Η Έλενα Ακρίτα υπερασπίζεται την καταψήφιση του νομοσχεδίου από τον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η αντιπολίτευση ζήτησε επιστημονική τεκμηρίωση, ουσιαστική προστασία των παιδιών, αυστηρότερη λογοδοσία των πλατφορμών και σεβασμό στα δικαιώματα των ανηλίκων.
Πρόκειται για ζητήματα που μπορούν πράγματι να αποτελέσουν αντικείμενο σοβαρού κοινοβουλευτικού ελέγχου. Η αποτελεσματικότητα ενός ηλικιακού περιορισμού, οι πρακτικές δυσκολίες επαλήθευσης και οι εγγυήσεις ιδιωτικότητας αξίζουν ουσιαστική συζήτηση.
Η βουλευτής καταγγέλλει επίσης τη Σοφία Βούλτεψη, η οποία προήδρευε της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι απέρριψε αίτημα για παράταση του χρόνου τοποθέτησης των φορέων με τρόπο «αυταρχικό και βαθύτατα αντιδημοκρατικό».
Στρέφοντας την κριτική της προσωπικά προς τον υπουργό Επικρατείας, καταλήγει:
«Τα παιδιά μας αξίζουν προστασία. Και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα επιτρέψει ποτέ να γίνουν εργαλεία κυβερνητικής προπαγάνδας».
Η επίκληση της προστασίας των παιδιών, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνη της για να αποδυναμώσει μια νομοθετική πρωτοβουλία. Χρειάζεται να εξηγηθεί συγκεκριμένα ποιες διατάξεις θεωρούνται ανεπαρκείς, ποια προβλήματα δημιουργούν και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα.
Η πολιτική κριτική της κ. Ακρίτα θα μπορούσε να επικεντρωθεί ακριβώς σε αυτά τα ζητήματα. Η επιλογή της να παρουσιάσει την ευρωπαϊκή αναστολή ως δικαίωση της αντιπολίτευσης, ενώ παραδέχεται ότι η Ελλάδα εξαιρείται, αφήνει ένα εμφανές κενό στο επιχείρημά της.
Η απόφαση της Κομισιόν δεν κλείνει τη συζήτηση για την ποιότητα του ελληνικού νόμου. Επιβεβαιώνει, όμως, το συγκεκριμένο διαδικαστικό πλεονέκτημα που επικαλείται ο Άκης Σκέρτσος: ότι η Ελλάδα μπορεί να εφαρμόσει τις ρυθμίσεις της από την προβλεπόμενη ημερομηνία, χωρίς να περιμένει την ολοκλήρωση της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
