Αυξημένες εγγυήσεις για την προστασία των καταναλωτών ζητεί η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, με παρατηρήσεις της στο άρθρο 6 του νομοσχεδίου για τη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο συζητείται σήμερα, Τρίτη (10/11), στην Ολομέλεια.
Σύμφωνα με την έκθεσή της, η καταγγελία σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και κυρίως η διακοπή της ηλεκτροδότησης θα ήταν σκόπιμο να επιτρέπονται μόνο όταν αποδεικνύεται υπαιτιότητα του καταναλωτή και αφού έχουν προηγουμένως εξαντληθεί όλες οι διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις.
Τι προβλέπει το νομοσχέδιο
Το άρθρο 6 προβλέπει περιορισμούς στη δυνατότητα των προμηθευτών να καταγγέλλουν συμβάσεις και να προχωρούν σε αποσύνδεση πελατών για συγκεκριμένους λόγους. Ωστόσο, η σχετική προστασία αίρεται αυτοδικαίως εφόσον παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 90 ημερών για την εξέταση διαφοράς από τον Ενεργειακό Διαμεσολαβητή, την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή ή άλλο μηχανισμό εξωδικαστικής επίλυσης.
Η Επιστημονική Υπηρεσία επισημαίνει ότι η παρέλευση της προθεσμίας δεν θα πρέπει να οδηγεί αυτομάτως σε διακοπή ρεύματος, χωρίς προηγουμένως να έχουν εξεταστεί ηπιότερες επιλογές.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η μεταφορά σε άλλον προμηθευτή, η υπαγωγή στο καθεστώς Καθολικής Υπηρεσίας και η δυνατότητα διακανονισμού των οφειλών.
Η συνταγματική διάσταση της ηλεκτροδότησης
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον κοινωνικό χαρακτήρα της ηλεκτρικής ενέργειας, την οποία η Επιστημονική Υπηρεσία χαρακτηρίζει βασική υπηρεσία ζωτικής σημασίας, άμεσα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την υγεία και την ασφάλεια.
Όπως υπογραμμίζεται, η διακοπή ηλεκτροδότησης αποτελεί εξαιρετικά επαχθές μέτρο, το οποίο πρέπει να υπόκειται στις αρχές της αναλογικότητας, της καλής πίστης και της προηγούμενης ενημέρωσης του καταναλωτή.
Παράλληλα, γίνεται επίκληση του άρθρου 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει την προστασία της αξίας του ανθρώπου, με την επισήμανση ότι η πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια εμπίπτει στο πεδίο προστασίας του.
Οι παρατηρήσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας θέτουν έτσι ζήτημα ενίσχυσης των νομοθετικών εγγυήσεων, ώστε η διακοπή ρεύματος να αντιμετωπίζεται ως έσχατη επιλογή και όχι ως αυτόματη συνέπεια μιας συμβατικής διαφοράς.