Εβδομήντα δύο ώρες, «blackout» σε κολοσσούς, και κυβερνοεπιθέσεις. Σύμπτωση, προμήνυμα ή θεωρία συνωμοσίας;
Μετά το ερωτικό σκάνδαλο στη Nvidia και τις καταγγελίες για κατασκοπεία, παρακολουθούμε αλληλουχία παράξενων συμπτώσεων. Αεροσκάφη καθηλώθηκαν στις ΗΠΑ, το δίκτυο της NSA έβγαλε θεματάκια, η Microsoft αντιμετώπισε εκτεταμένη δυσλειτουργία, η Apple είχε προβλήματα σε υπηρεσίες της. Και σήμερα το πρωί διαβάζουμε για κυβερνοεπίθεση στη Νορβηγία, που επηρέασε τα συστήματα επικοινωνίας, του μεγαλύτερου προμηθευτή φυσικού αερίου της Ευρώπης.
Κι όλα αυτά, με την Κομισιόν να συνιστά ετοιμότητα 72 ωρών. Όσο κι αν θέλουμε να απορρίπτουμε τις θεωρίες συνωμοσίας και να διατηρούμε την ψυχραιμία μας, στο πίσω μέρος του μυαλού επιμένει ένα σενάριο: μήπως χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε αυτό το kit;
Κανένα περιστατικό δεν αποδεικνύει κοινό σχέδιο ή επικείμενη καταστροφή. Όμως, όταν κρίσιμες λειτουργίες κρατών και εταιρειών περνούν από δίκτυα, ακόμη και τεχνική αστοχία έχει συνέπειες παντού. Οι οδηγίες της Κομισιόν για τις 72 ώρες αφορούν την προετοιμασία πολιτών· δεν προειδοποιούν για προγραμματισμένο «blackout».
Το μυαλό, όσο ψύχραιμο κι αν θέλει να μείνει, αναρωτιέται αν κάτι αλλάζει. Ο άνθρωπος που επιτάχυνε την εξέλιξη, μπορεί από κακή χρήση ή επιτηδευμένα, να παγιδεύσει την κοινωνία στις ίδιες του τις δημιουργίες. Αναπολώ την ελληνική επαρχία του ’50, όταν η ζωή δεν εξαρτιόταν από όσα σήμερα μας υπηρετούν, ενώ δυνητικά «μας απειλούν». Ξεχάσαμε μάλλον στον κυκεώνα της προόδου πως η ίδια κρίνεται από την ευθύνη μας.