Η Αριστερά θεωρεί ότι το αφήγημά της δεν χάνει ποτέ, ακόμα και σε περιπτώσεις που οι πολίτες μπορούν να τσεκάρουν αν μία είδηση είναι αληθινή ή όχι.
Ειλικρινά είναι δύσκολο να επιλέξει ο «Γάτος» μας τη φράση με την οποία είναι καλύτερο να ξεκινήσει το σημερινό του άρθρο. Μία αρχή θα μπορούσε να είναι η απορία «αυτοί γιατί γελάνε, μαμά;» και μια δεύτερη το κλασικό «έξω πάμε καλά». Δεδομένου ότι αναφερόμαστε ως επί το πλείστον στην «κόκκινη πολυκατοικία», θα το κάνουμε «έξω κερδάμε, σύντροφοι» και «περνάμε καλά και αυτό βγαίνει προς τα έξω». Χαμογελαστοί και δικαιωμένοι, λοιπόν, στελέχη όλων σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης έσπευσαν να καταγγείλουν τις αποκαλύψεις κυκλωμάτων φοροδιαφυγής από τη μία και την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το Κοινοβούλιο της αφρικανικής χώρας από την άλλη.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά, όπως κάνει ο «Γάτος» μας, που παρατηρεί τα πάντα από το περβάζι των κομματικών γραφείων και ακούει ό,τι λένε στα καφέ πέριξ αυτών. Το γεγονός: Η ΑΑΔΕ και η ΕΛΑΣ εντόπισαν και προχώρησαν σε συλλήψεις εμπλεκομένων σε κυκλώματα φορολογικής απάτης. Το κράτος, δηλαδή, βρήκε το πρόβλημα, έκλεισε τις «τρύπες» στον μηχανισμό του και έστειλε τους υπεύθυνους στη Δικαιοσύνη. Στη λογική κάθε ανθρώπου που δεν έχει σκοπιμότητα, αυτό λέγεται «το σύστημα δουλεύει». Στη λογική της αντιπολίτευσης λέγεται «το σύστημα σαπίζει». Ο ελεγκτής που έσκαψε μήνες και βρήκε δεδομένα αντιμετωπίζεται σαν… συνεργός του εγκλήματος γενικά, επειδή τόλμησε να κάνει τη δουλειά του.
Το μαγικό σε αυτή τη δουλειά είναι ότι η αντιπολίτευση δεν χάνει ποτέ. Αν δεν βρεθεί τίποτα, «κουκουλώνουν». Αν βρεθεί κάτι, «αυτό είναι απόδειξη ότι το σύστημα είναι άρρωστο». Κορόνα γράμματα, κερδίζει η διαφθορά του αφηγήματος των κομμάτων της Αριστεράς. Η συνέπεια είναι εντυπωσιακή: όσο πιο αποτελεσματικός ο μηχανισμός, τόσο πιο αποδεδειγμένη η ανεπάρκειά του. Κάποιος θα πει ότι η φοροδιαφυγή υπήρχε και πριν. Σωστά. Γι’ αυτό ακριβώς είναι είδηση ότι σήμερα πιάνεται. Η αποκάλυψη κυκλώματος δεν είναι η απόδειξη της ανομίας. Είναι η απόδειξη ότι κάποιος επιτέλους ελέγχει και φέρνει αποτελέσματα.
Το... τερμάτισαν!
Και περνάμε στη Λιβύη. Η Βουλή των Αντιπροσώπων επικύρωσε το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η αντιπολίτευση το εξέλαβε ως ιστορική δικαίωση, σαν να έκαναν οι ίδιοι την πρόβλεψη της χρονιάς. Μόνο που κάτι δεν χωράει στο πανηγύρι: οι αντιδράσεις. Το Ισραήλ καταδίκασε έντονα την απόφαση της λιβυκής Βουλής, υποστηρίζοντας ότι το μνημόνιο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα στενών συμμάχων του. Η ΕΕ και η Αίγυπτος κινήθηκαν στην ίδια κατεύθυνση, ενώ η Αθήνα κατήγγειλε το μνημόνιο ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αθήνα, Κάιρο, Ιερουσαλήμ και Βρυξέλλες ακριβώς στην ίδια γραμμή. Αν αυτό δεν είναι επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, τότε τι είναι;
Η Αγκυρα και η Βεγγάζη υπογράφουν ένα χαρτί που δεν αναγνωρίζει σχεδόν κανείς άλλος, και το συμπέρασμα που βγαίνει από την Αμαλίας, την Κουμουνδούρου, τη Χαριλάου Τρικούπη κ.τ.λ. είναι ότι χάσαμε εμείς! Εξω κερδάμε, σύντροφοι. Αλλά μετά μην απορείτε που μέσα οι βελόνες έχουν πάρει την κατιούσα. Οι πολίτες έχουν πλέον πολλές διαθέσιμες πηγές για να τσεκάρουν μία είδηση και όσοι ενδιαφέρονται αυτό κάνουν. Μην τα βάζετε με τις δημοσκοπήσεις μετά. Το επισημαίνουμε γιατί έφτασε γκρίνια στο κινητό του «Γάτου» μας για τη χθεσινή στήλη. Κάπου εδώ ταιριάζουν και άλλες γνωστές ατάκες όπως το «μην πυροβολείτε τον πιανίστα» ή «δεν σας φταίει ο αγγελιοφόρος».
Γιατί η ώρα των εκλογών πλησιάζει και μαζί της η ώρα της αποκάλυψης. Οχι σκανδάλων ή θεωριών συνωμοσίας, αλλά της αλήθειας των πολιτικών συσχετισμών και της απάντησης των πολιτών στο ποιος αρχηγός και ποιο κόμμα θέλουν να έχουν την ευθύνη για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Σε μια εξαιρετικά δύσκολη διεθνή συγκυρία, αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι σχέδιο και πράξεις, όχι λόγια και βιντεάκια στα κοινωνικά δίκτυα.
«Νίκησαν» στη Σερβία...
Η Αριστερά στην Ελλάδα αισθάνεται δικαιωμένη και για τις εκλογές στη Σερβία, όπου η λεγόμενη Φοιτητική Λίστα έβαλε τέλος στην κυριαρχία Βούτσιτς. Ολοκλήρωσαν έτσι μία πορεία που ξεκίνησαν πριν από δύο χρόνια, με αφορμή τότε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα. Στα δικά μας, η αντιπολίτευση μπλέχτηκε με το ξυλόλιο και άλλα παράνομα φορτία, με αποτέλεσμα να διαψευστεί και σε μεγάλο βαθμό να απαξιωθεί. Η αντιπολίτευση, όχι η υπόθεση, που παραμένει μία τραγωδία για την οποία θα πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μη συμβεί ποτέ ξανά.
...«νίκησαν» και στη Βραζιλία
Αμαλίας, Χαριλάου Τρικούπη και Κουμουνδούρου είναι… πρωταθλητές στις εκλογές των άλλων. Στην Ελλάδα έχουν κάποια προβλήματα, αλλά –είπαμε– έξω πάμε καλά! Το ότι ο Λούλα εξελέγη επειδή η χώρα του τον ήθελε, όχι επειδή τον χειροκρότησε κάποια εφημερίδα ή τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Αθήνα, ελάχιστα ενδιαφέρει όσους γράφουν ανακοινώσεις για ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Η μεταφορά είναι εύκολη: ό,τι δεν κερδίζεις στην πραγματική ζωή, το πανηγυρίζεις απ’ το σαλόνι στην τηλεόραση.
«Δεύτερη φωνή» στην Κοβέσι
Είπε όσα είπε η Λάουρα Κοβέσι, από πίσω ο Νικόλας Φαραντούρης να ζητά εξηγήσεις… από την Ελλάδα! Αλήθεια τώρα; Γιατί δεν απευθύνεται στην κυρία Κοβέσι, να της πει πως πρέπει να τεκμηριώσει όσα λέει, αλλιώς συκοφαντεί τη χώρα του; Αλλά, είπαμε, ό,τι αισθάνονται ότι τους συμφέρει, το κάνουν πολιτική. Προσπαθούν να το κάνουν για την ακρίβεια.
