Οι Κασσάνδρες προέβλεπαν γενικευμένη αναταραχή.
Περίμεναν εικόνες χάους, εκτεταμένες συγκρούσεις και μια Αθήνα που θα θύμιζε τις χειρότερες ημέρες των γαλλικών κινητοποιήσεων. Επένδυσαν στην ένταση, καλλιέργησαν την προσδοκία της κοινωνικής έκρηξης και περίμεναν να δικαιωθούν. Τελικά, διαψεύστηκαν παταγωδώς.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου ολοκληρώθηκε με μικρής έκτασης επεισόδια, ορισμένες επιθέσεις εναντίον αστυνομικών δυνάμεων και συλλήψεις. Δεν υπήρξε, όμως, τίποτα που να δικαιολογεί τα σενάρια περί μιας Αθήνας που θα παραδινόταν στη βία. Μερικές χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν στις εκδηλώσεις και στην πορεία. Η μεγάλη πλειονότητα τίμησε την επέτειο χωρίς να συμμετάσχει σε έκνομες ενέργειες.
Αυτή είναι και η πρώτη μεγάλη απάντηση. Η ελληνική κοινωνία δεν ταυτίζεται με τις μειοψηφίες που θεωρούν ότι η καταστροφή δημόσιας περιουσίας, οι επιθέσεις σε αστυνομικούς και οι συγκρούσεις στους δρόμους αποτελούν πολιτική δράση. Οι Έλληνες πολίτες έχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούν από το να παρακολουθούν κάθε Νοέμβριο το ίδιο κακοπαιγμένο έργο.
Τα εύσημα ανήκουν και στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ο σχεδιασμός, η επιχειρησιακή προετοιμασία και η διαχείριση μιας μαζικής κινητοποίησης απέτρεψαν την κλιμάκωση. Η αστυνομία οφείλει να προστατεύει το δικαίωμα στη διαδήλωση, αλλά και να διασφαλίζει ότι αυτό δεν μετατρέπεται σε άδεια για βία.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται η πολιτική ειρωνεία της υπόθεσης. Ο Αλέξης Τσίπρας ταξίδεψε πρόσφατα στο Παρίσι, συμμετείχε στις κινητοποιήσεις, συναντήθηκε με εκπροσώπους της γαλλικής Αριστεράς και δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για τη Γαλλία ως κοινωνικό και πολιτικό εργαστήριο. Αν πήγε για να αποκτήσει τεχνογνωσία, πάντως, η επιστροφή του στην Αθήνα δεν συνοδεύτηκε από το αποτέλεσμα που ίσως περίμενε. Πρωτοστάτησε στην πορεία του Παρισιού, αλλά δεν είδε την Αθήνα να μετατρέπεται σε πεδίο γενικευμένων συγκρούσεων.
Ούτε το μαθητικό και φοιτητικό συλλαλητήριο της 5ης Νοεμβρίου έδωσε τις εικόνες που αναζητούσαν οι επίδοξοι σκηνοθέτες της αναταραχής. Ούτε η 17η Νοεμβρίου. Δύο διαδοχικές δοκιμασίες και δύο διαψεύσεις για όσους πόνταραν στην εισαγωγή του γαλλικού μοντέλου έντασης στην ελληνική πραγματικότητα.
Τώρα απομένει η 6η Δεκεμβρίου, επέτειος της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Εκεί θα επιχειρήσουν πιθανότατα να παίξουν τα ρέστα τους. Θα περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε αν θα επιβεβαιωθούν και πάλι οι προσδοκίες τους ή αν η κοινωνία θα τους γυρίσει ξανά την πλάτη.
Μέχρι στιγμής, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα. Η Αθήνα δεν έγινε Παρίσι. Και αυτό είναι μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη για τον επανασυσκευασμένο Τσίπρα και όσους ονειρεύονται πολιτική ανάσταση μέσα από τις φλόγες των δρόμων. Γιατί άλλο η πολιτική διαμαρτυρία και άλλο η πολιτική επένδυση στην αναταραχή. Και οι Έλληνες δεν έχουν κανέναν λόγο να αγοράσουν αυτό το εισιτήριο.