Μπορεί κάποιοι να υποστηρίζουν ότι δεν υπήρχε διαφθορά πριν από το 2019.
Ακόμη και να δηλώνουν –περίπου– ότι δεν υπήρχε οργανωμένο έγκλημα και εγκληματικές οργανώσεις επειδή κυβερνούσε η ΠΦΑ (Πρώτη Φορά Αριστερά) –κάποιοι το είπαν και οn camera– αφού κάτι διαφορετικό δεν εξυπηρετεί το αφήγημα και τις κατηγορίες κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.
Λογικά, πριν από το 2019 υπήρχε ένας όμορφος, αγγελικά πλασμένος, κόσμος και ξαφνικά εμφανίστηκαν η εγκληματικότητα, η διαφθορά, τα κυκλώματα και φυσικά οι… φοροφυγάδες. Ολοι αυτοί –όπως έχει πει και ο Παύλος Μαρινάκης– μάλλον ήταν δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά τα προηγούμενα χρόνια.
Μόνο που τα πράγματα δεν είναι έτσι και σίγουρα δεν μπορούν να πειστούν οι πολίτες ότι είναι έτσι. Η διαφορά του χθες με το σήμερα είναι άλλη. Είναι η αποκάλυψη των κυκλωμάτων, η εξάρθρωση των εγκληματικών οργανώσεων, οι συλλήψεις και η απόδοση δικαιοσύνης.
Και δεν είναι μόνο η λειτουργία του ελληνικού FBI εδώ και δύο χρόνια. Είναι και η δράση της Οικονομικής Αστυνομίας πιο πριν, του Εσωτερικών Υποθέσεων και της ΑΑΔΕ, που πλέον κορυφώνεται με την υπηρεσία που ανέλαβε από το 2024 ένα από τα δυσκολότερα έργα για οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη μας: την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις μορφές του.
Χθες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην πάταξη της παραβατικότητας μιλώντας για το «νομιμότητα παντού», που δείχνει ότι γίνεται πράξη μέσα από τις αποκαλύψεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. «Μιλάμε για μια χώρα η οποία επιτέλους αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με τα φαινόμενα παραβατικότητας», είπε, για να προσθέσει πως ουσιαστικά γίνεται το αυτονόητο, μόνο που «το αυτονόητο δεν ήταν στη χώρα μας τόσο αυτονόητο».
Και αυτή είναι η αλήθεια. Το αυτονόητο δεν ήταν αυτονόητο εκτός από αυτούς που πιστεύουν ότι δεν υπήρχε παραβατικότητα και οργανωμένο έγκλημα. Ή ότι δεν υπήρχε διαφθορά σε πολεοδομίες, Εφορίες, σε δήμους και όπου αλλού γινόταν η εξυπηρέτηση των πολιτών.
Και ναι μεν γίνεται το αυτονόητο, μόνο που δεν είναι εύκολο. Δεν είναι κάτι απλό. Για παράδειγμα, η τελευταία υπόθεση στη Θεσσαλονίκη ερευνάται από την ΑΑΔΕ και τις υπόλοιπες υπηρεσίες πάνω από δύο χρόνια προκειμένου, όχι μόνο να «δεθούν» οι όποιες κατηγορίες, αλλά κυρίως για να φτάσουν οι έρευνες μέχρι τα λεγόμενα «μεγάλα κεφάλια» ή «μεγάλα ψάρια».
Οπότε η προσπάθεια που γίνεται από την αντιπολίτευση να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι οι αποκαλύψεις γίνονται τώρα για να στραφούν αλλού τα βλέμματα των πολιτών αλλά και για προεκλογικούς λόγους είναι μάλλον λανθασμένη και δεν κόβει και πολλά εισιτήρια μεταξύ των πολιτών που βλέπουν τη διαφθορά και την εγκληματικότητα να αντιμετωπίζονται.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό, είναι και η φοροδιαφυγή. Σε πάνω από 9 δισ. ευρώ ανέρχονται τα πρόσθετα δημόσια έσοδα από την καταπολέμησή της. Στον μέσο όρο και ίσως πιο κάτω ο κενός ΦΠΑ, ο ΦΠΑ που χάνεται δηλαδή είτε από παράνομες ενέργειες είτε από τη μη καταβολή του από επιχειρηματίες που όμως τον έχουν εισπράξει από τους πολίτες.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που προκύπτει είναι ότι υπάρχει πολιτική βούληση και ότι οι αρμόδιες αρχές έχουν το απαραίτητο νομικό και υλικοτεχνικό οπλοστάσιο για να φέρουν σε πέρας το έργο που τους έχει ανατεθεί. Οπως και τη στήριξη της πολιτείας, δεδομένων των δυσκολιών που προκύπτουν, αφού μιλάμε και για το οργανωμένο έγκλημα. Για εγκληματικές αδίστακτες ομάδες.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
