Στην… απαξίωση του πολιτικού του παρελθόντος προχωρά ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να πετύχει το δικό του rebranding.
Και μάλιστα με μικροπρέπεια και αμετροέπεια επιχειρεί να διαγράψει εκείνους με τους οποίους το μοιράστηκε. Η τελευταία του εμφάνιση στην Ηλιούπολη ήταν αποκαλυπτική, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός, που επί χρόνια ηγήθηκε του ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνησε με τη στήριξη των στελεχών του και αξιοποίησε μέχρι τέλους τον κομματικό μηχανισμό του, εμφανίστηκε τώρα να αντιμετωπίζει το πρώην κόμμα του ως ένα πολιτικό απολίθωμα (!), που υπάρχει μόνο και μόνο για να εισπράττει κρατική επιχορήγηση και να διατηρεί ορισμένες βουλευτικές έδρες. «Αυτό που διακυβεύεται για τη χώρα είναι κάτι πολύ περισσότερο από το αν θα διατηρήσουμε κάποιες σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες σε κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό ή αν θα διατηρήσουμε κάποιες θέσεις σε έδρανα της αντιπολίτευσης στη Βουλή», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος που σήμερα ανακαλύπτει τις «σκουριασμένες ταμπέλες» είναι ο ίδιος που βρισκόταν επί δεκαπέντε χρόνια στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζουμε, δε, ότι είχε και το μαχαίρι και το καρπούζι στην επιλογή προσώπων, καθόριζε την πολιτική γραμμή, μοίραζε ρόλους και ζητούσε από τα ίδια στελέχη να υπερασπιστούν τις αποφάσεις του. Μάλιστα, μ’ αυτούς τους ανθρώπους κυβέρνησε, με αυτούς υπερασπίστηκε το τρίτο μνημόνιο και με αυτούς διεκδίκησε την επιστροφή του στην εξουσία το 2019 και το 2023. Οταν, μάλιστα, το κόμμα άρχισε να καταγράφει τη μία εκλογική ήττα μετά την άλλη, ο ίδιος ήταν εκείνος που είχε την ευθύνη της ηγεσίας του.
Τώρα, όμως, που χρειάζεται ένα καινούργιο πολιτικό αφήγημα, οι παλιοί σύντροφοι… περισσεύουν. Οσοι μέχρι χθες αποτελούσαν τον κορμό της παράταξής του αντιμετωπίζονται ως παλιά, φθαρμένα υλικά, τα οποία δεν έχουν να προσφέρουν απολύτως τίποτα. Και το ερώτημα είναι το ίδιο ισχύει άραγε και για όλους όσοι έχουν αφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ για να ενταχθούν στην ΕΛΑΣ; Την Εφη Αχτσιόγλου, για παράδειγμα, που παραιτήθηκε τον Ιούνιο χωρίς να έχει επιλέξει τον ενδιάμεσο σταθμό της ανεξαρτητοποίησης, τον Βασίλη Κόκκαλη, τον Χάρη Μαμουλάκη, τον Διονύση Καλαματιανό και άλλους;
Η απάντηση της Κουμουνδούρου
Η επίθεση αυτή, πάντως, δεν έμεινε αναπάντητη. Για πρώτη φορά η Κουμουνδούρου αποφάσισε να απαντήσει ευθέως στον Αλέξη Τσίπρα, εγκαταλείποντας την έως τώρα προσπάθεια να αποφεύγει τη δημόσια σύγκρουση μαζί του. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Παναγιωτόπουλος, τον κατηγόρησε ότι απαξιώνει την κοινοβουλευτική παρουσία των κομμάτων και προωθεί την «επικίνδυνη αντίληψη της Δημοκρατίας των χορηγών». Μάλιστα, του έθεσε δύο ερωτήματα που δύσκολα μπορούν να προσπεραστούν: «Οταν μπει στη Βουλή θα αρνηθεί την αναλογούσα κρατική χρηματοδότηση; Εάν ποτέ γίνει κυβέρνηση, θα καταργήσει την κρατική χρηματοδότηση και θα πει στα κόμματα “βρείτε χορηγούς”;».
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Γιώργου Παναγιωτόπουλου στον Στέφανο Κασσελάκη. «Μίλησε, επίσης, για σκουριασμένα μυαλά και σκουριασμένες ταμπέλες, όπως ακριβώς το είχε διατυπώσει ο διάδοχός του πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, και αυτό δεν πήγε καθόλου καλά, όπως δεν θα πάει κι αυτή τη φορά. Αν λέει τα ίδια με τον διάδοχό του, γιατί δεν συνέπραξε με αυτόν;», αναρωτήθηκε.
Από την πλευρά του, ο γραμματέας Οργανωτικού του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μπουλέκος, προχώρησε ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε σχέδιο διάλυσης του κόμματος, το οποίο ανακόπηκε από τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων και των μελών του. Την ίδια ώρα, ο πρώην πρωθυπουργός έχει στραμμένο το βλέμμα του και προς το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας να συνδέσει τη δική του εκλογική νίκη το 2015 με την ιστορική νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981. Το έκανε, άλλωστε, και στο παρελθόν, όχι με ιδιαίτερη επιτυχία, αλλά προσπαθεί εκ νέου.
Το πρόβλημα για τον κ. Τσίπρα είναι ότι οι πολιτικές διαδρομές δεν γίνεται να ξαναγραφούν και η ιστορία έχει καταγράψει τι συνέβη κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Και όσο κι αν προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο ηγέτης μιας νέας εποχής, κουβαλά τις επιλογές, τις αντιφάσεις και τις ήττες της προηγούμενης.
