Ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλυψε ξανά τη βάρκα που βουλιάζει, τη σαβούρα και το έρμα.
Στη χθεσινή του συνέντευξη σε περιφερειακό κανάλι, περιέγραψε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον «αρχιερέα της διαπλοκής», έναν πρωθυπουργό που πετάει ανθρώπους και βάρη για να διασωθεί. Μόνο που μέσα στον οίστρο των καταγγελιών του ξέχασε κάτι βασικό. Ότι εδώ και μήνες επιχειρούσε να πείσει πως έχει αλλάξει πολιτικό πρόσωπο.
Το περίφημο rebranding υποτίθεται ότι θα σηματοδοτούσε μια νέα αρχή. Έναν Τσίπρα πιο μετριοπαθή, πιο συναινετικό, με βλέμμα προς το Κέντρο και χωρίς τα γνωστά τοξικά βαρίδια της προηγούμενης πολιτικής του διαδρομής. Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε λιγότερο βολική. Οι δημοσκοπήσεις που ήρθαν στη δημοσιότητα μετά τη ΔΕΘ δεν έδωσαν την ανταπόκριση που προσδοκούσε. Η πολυδιαφημισμένη επιστροφή δεν απέκτησε τη δυναμική που περίμενε. Και κάπου εκεί το rebranding… βγήκε αλλαγή στο ημίχρονο. Στη θέση του πέρασε ο παλιός «καλός» Τσίπρας.
Μαζί του μπήκε και η τοξικότητα. Ο παλιός Τσίπρας επέστρεψε με την ίδια συνταγή. Βαριές κατηγορίες, προσωπικές επιθέσεις και μια προσπάθεια να παρουσιάσει τη χώρα ως ένα απέραντο πεδίο διαφθοράς. Η συζήτηση για τη δική του κυβερνητική περίοδο, τις επιλογές και τις ευθύνες της, παραμένει αναπόφευκτη όταν ο ίδιος επιλέγει να μιλά με τόσο απόλυτους χαρακτηρισμούς για τους πολιτικούς του αντιπάλους. Λες και την τετραετία Τσίπρα ζούσαμε με ανοιχτές τις πόρτες. Χρειάζεται πολιτικό θράσος να μιλάει κάποιος που άφησε ελεύθερο όλο το βαρύ έγκλημα της χώρας με το νόμο Παρασκευόπουλου και με την εσπευσμένη ψήφιση των νέων Ποινικών κωδίκων, λίγο πριν τις εκλογές του 2019, η ενεργητική δωροδοκία δημοσίων υπαλλήλων υποβιβάστηκε από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Και επειδή ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται στις εικόνες, υπάρχει μία που αξίζει να θυμηθούμε. Τον Ιούλιο του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στεκόταν στο κεφαλόσκαλο του Μεγάρου Μαξίμου και παρακολουθούσε τον Αλέξη Τσίπρα να αποχωρεί μετά την παράδοση της εξουσίας. Ήταν η στιγμή που η κάλπη είχε ήδη αποφασίσει.
Αν αναζητά, λοιπόν, μια χαρακτηριστική εικόνα για το τι σημαίνει να πετάς τη σαβούρα από πάνω σου, αυτή βρίσκεται στο φωτογραφικό αρχείο εκείνης της ημέρας. Γιατί ένα πράγμα είναι βέβαιο: τον Ιούλιο του 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέταξε έξω από το Μέγαρο Μαξίμου τη σαβούρα που κουβαλούσε η Ελλάδα επί τέσσερα χρόνια.
Το ερώτημα για τον Αλέξη Τσίπρα παραμένει. Θέλει πράγματι να παρουσιάσει μια διαφορετική πολιτική πρόταση ή θεωρεί ότι αρκεί να επιστρέψει στην παλιά του ρητορική; Γιατί το rebranding δεν κρίνεται από τις εξαγγελίες και τις δημόσιες σχέσεις. Κρίνεται από τον ίδιο τον πολιτικό λόγο. Και εκεί οι αλλαγές… είναι αόρατες.
