Τα δεδομένα καταρρίπτουν το αφήγημα της αντιπολίτευσης που, όπως και στα ζητήματα της ακρίβειας, μάλλον θεωρεί ότι τα κυκλώματα εξαρθρώνονται με κάποιο μαγικό ραβδί.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για «σκάνδαλα» και θέτει το ερώτημα «γιατί αποκαλύπτονται τώρα» περιπτώσεις εγκληματικών οργανώσεων και κυκλωμάτων, επιχειρώντας να συνδέσει τις εξελίξεις με τις επικείμενες εκλογές που όμως θα διεξαχθούν μετά από έξι μήνες το νωρίτερο. Τα κόμματα κάνουν λόγο για καθυστέρηση και επικαλούνται ότι η ΝΔ είναι κυβέρνηση για πάνω από επτά χρόνια.
Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω για να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Εχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα τον αριθμό των εγκληματικών οργανώσεων που έχουν εξαρθρωθεί και των διαφόρων κυκλωμάτων σε Εφορίες, πολεοδομίες και αλλού. Οπως και τη δουλειά του ελληνικού FBI, που κλείνει δύο χρόνια λειτουργίας ως υπηρεσία με ουκ ολίγες επιτυχίες.
Το ίδιο και για το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια έχουν επιτευχθεί στόχοι που από τη μεταπολίτευση και μετά έβαζαν οι κυβερνήσεις, αλλά ουδέποτε ολοκληρώνονταν ως προς την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Τα έσοδα που καταγράφονται είναι σημαντικά για την ίδια την οικονομία και για την επιστροφή του μερίσματος της ανάπτυξη στην κοινωνία. Η δε μείωση του κενού ΦΠΑ, του ΦΠΑ που έχανε το κράτος από τη μη απόδοσή του, είναι εκ των πλέον σημαντικών στην Ευρώπη και την Ευρωζώνη.
Οπότε; Οπότε η μεγάλη εικόνα –αν κάποιος φυσικά έχει τη διάθεση να τη δει– είναι πως τα «σκάνδαλα» αποκαλύπτονται. Ερχονται στο φως της δημοσιότητας και όπως έγινε γνωστό στην υπόθεση του Mr Χωριάτικο, οι έρευνες διεξάγονται πάνω από ενάμιση χρόνο, ενώ οι δικογραφίες που σχηματίζονται έπρεπε να «δεθούν» από τα στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ. Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις.
Αν υπήρξε καθυστέρηση, μπορεί να συζητηθεί. Ομως αυτό που δεν μπορεί να συζητηθεί είναι το κλίμα που επιχειρείται να δημιουργηθεί περί συγκάλυψης. Οταν κάτι έρχεται στο φως μέσα από έρευνες των αρχών, δεν μπορεί να θεωρηθεί πως συγκαλύπτεται. Αν ήταν έτσι, ή οι έρευνες θα είχαν σταματήσει ή οι ελεγχόμενοι θα είχαν εξαφανιστεί πριν προλάβει κανείς να προχωρήσει στην αποκάλυψη των κυκλωμάτων.
Τα δεδομένα καταρρίπτουν το αφήγημα της συγκάλυψης την ίδια στιγμή που αναδεικνύουν αυτό που ο πρωθυπουργός τόνισε και στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, το «νομιμότητα παντού» αλλά και τα όσα έχει πει για τα «μεγάλα ψάρια» και την αντιμετώπισή τους. Αρέσει δεν αρέσει, αυτό που «γράφει» όπως λένε «η ιστορία» είναι το ποιος αποκαλύπτει και τι, και όχι αν είναι προεκλογική περίοδος ή αν υπήρξε καθυστέρηση και πόση.
Το να επιχειρεί κάποιος να θέσει θέμα «σκανδάλων» και να τα συνδέσει με την κυβέρνηση είναι λάθος και πολιτικά και επικοινωνιακά. Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι εγκληματικές οργανώσεις και τα κυκλώματα αντιμετωπίζονται και, κυρίως, εξαρθρώνονται με κάποιο μαγικό ραβδί, το ίδιο ίσως με αυτό που αντιμετωπίζεται η ακρίβεια. Οτι το οργανωμένο έγκλημα πατάσσεται και δεν ξανασηκώνει κεφάλι, δεν αλλάζει τρόπο και μεθόδους.
Ουδείς υποστηρίζει ότι η αντιπολίτευση πρέπει να χειροκροτεί και να μην αναδεικνύει προβλήματα. Το ζήτημα είναι πώς το κάνει και για ποιες περιπτώσεις. Και, κυρίως, για το αν μπορεί να πείσει ότι θα αντιμετώπιζε τα διάφορα προβλήματα καλύτερα. Τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις αυτό δεν φαίνεται, ούτε σε επίπεδο αρχηγών ούτε σε επίπεδο κομμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μετρά είναι το αποτέλεσμα. Και το ότι εξαρθρώνονται κυκλώματα και εγκληματικές οργανώσεις. Τα υπόλοιπα είναι συζητήσεις προεκλογικού περιεχομένου.
* Το άρθρθο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
