Τις αντιφάσεις του ΠΑΣΟΚ στις πρωτοβουλίες για την προστασία των δανειοληπτών ανέδειξε ο Κυριάκος Πιερρακάκης.
Η ονομαστική ψηφοφορία για το ιδιωτικό χρέος έφερε τη συζήτηση από τις γενικές καταγγελίες στις συγκεκριμένες διατάξεις, ενώ οι βασικές παρεμβάσεις του υπουργού Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, για τον έλεγχο των servicers, τη διαφάνεια και την προστασία των δανειοληπτών συγκέντρωσαν πλειοψηφίες που ξεπέρασαν αισθητά την κυβερνητική δύναμη.
Το αποτέλεσμα δυσκολεύει την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να παρουσιάσει το νομοσχέδιο ως εξυπηρέτηση των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να δηλώνει ότι στηρίζει τους κανόνες, τα πρόστιμα, την ενημέρωση των δανειοληπτών και το σταθερό επιτόκιο 3%.
Και επειδή η τοποθέτηση αυτή έχει πολιτικό βάρος, η αξιωματική αντιπολίτευση οφείλει να εξηγεί συγκεκριμένα τις διαφωνίες της. Η ισοπεδωτική καταγγελία αφήνει αναπάντητο το ερώτημα πώς γίνεται ένα νομοσχέδιο που περιγράφεται ως εχθρικό προς τους οφειλέτες να περιλαμβάνει ταυτόχρονα μέτρα τα οποία το ίδιο το ΠΑΣΟΚ θεωρεί αναγκαία.
Διακομματικές πλειοψηφίες
Στην ψηφοφορία συμμετείχαν συνολικά 288 βουλευτές. Το άρθρο 3 για τον ετήσιο διαχειριστικό έλεγχο των servicers συγκέντρωσε 204 θετικές ψήφους. Το άρθρο 4 για τη διαφάνεια και τη δημοσιοποίηση πληροφοριών έλαβε 212, ενώ το άρθρο 5 για την υποβολή στοιχείων και την αξιολόγηση της συμμόρφωσης απέσπασε 211. Οι τρεις αυτές παρεμβάσεις δημιουργούν μεγαλύτερες απαιτήσεις λογοδοσίας για τις εταιρείες που διαχειρίζονται οφειλές πολιτών και επιχειρήσεων.
Το άρθρο 11 για τη συνεργασία με τον Ελληνικό Χρηματοοικονομικό Μεσολαβητή εγκρίθηκε με 204 «ναι». Το άρθρο 13, που συνδέει την ενημέρωση για την οφειλή με την αναστολή τοκοφορίας υπό προϋποθέσεις, συγκέντρωσε 203. Το άρθρο 14 για το ανώτατο όριο τοκοφορίας έλαβε 201 θετικές ψήφους. Ακόμη μεγαλύτερη στήριξη εξασφάλισε το άρθρο 15 για την προστασία του συνεπούς οφειλέτη από ενέργειες είσπραξης, με 227 «ναι».
Πρόκειται για συγκεκριμένες εγγυήσεις, των οποίων η σημασία δεν εξαφανίζεται επειδή κατατέθηκαν από την κυβέρνηση. Ιδιαίτερη θέση έχει το άρθρο 38 που καταργεί τους χρονικούς περιορισμούς για την υπαγωγή σε ρύθμιση οφειλών από καταπτώσεις εγγυήσεων του Δημοσίου και άλλων προβλεπόμενων φορέων. Εγκρίθηκε με 226 «ναι», 35 «όχι» και 26 «παρών», σε σύνολο 287 ψηφισάντων. Οπως εξήγησε ο υφυπουργός Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς, η δυνατότητα ρύθμισης σε 120 δόσεις επεκτείνεται και στις μελλοντικές καταπτώσεις, δίνοντας μόνιμη διέξοδο σε ένα πρόβλημα που επιβάρυνε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα.
Η εικόνα ανά άρθρο
Η προαναγγελθείσα στήριξη εννέα άρθρων από το ΠΑΣΟΚ, σε συνδυασμό με τα τελικά αθροίσματα, παραπέμπει στα άρθρα 3, 4, 5, 11, 13, 14, 15, 17 και 38. Η στάση αυτή έκανε τον Κ. Πιερρακάκη να θέσει ευθέως το πολιτικό δίλημμα, υπογραμμίζοντας ότι «το θέμα δεν είναι να είσαι ευχάριστος, αλλά να βοηθάς τον κόσμο».
Αντίθετα, τα άρθρα 19, 21, 22, 24, 27, 30, 32 και 33, που εντάσσονται στη διαδικασία διμερούς ρύθμισης, συγκέντρωσαν από 158 έως 169 θετικές ψήφους με βουλευτές από τη ΝΔ και ανεξάρτητους να τα υπερψηφίζουν. Οι αριθμοί αυτοί δεν δείχνουν υπερψήφιση από το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Δεν αρκούν, ωστόσο, για να αποδοθεί με βεβαιότητα σε κάθε διάταξη η επιλογή «όχι» ή «παρών».
Για τα άρθρα 35 και 36, σχετικά με τις έως 120 δόσεις προς τη φορολογική διοίκηση και τους ασφαλιστικούς φορείς, είχε προαναγγελθεί «παρών» από το ΠΑΣΟΚ. Και τα δύο εγκρίθηκαν με 197 «ναι», 37 «όχι» και 54 «παρών», αποτέλεσμα συμβατό με αυτή τη θέση. Η Χαριλάου Τρικούπη καλείται να εξηγήσει πολιτικά γιατί η διαφωνία της με τους όρους μιας ρύθμισης υπερισχύει της δυνατότητας που αυτή προσφέρει σε οφειλέτες.
Επιτόκιο 3% και πρόστιμα 5 εκατ.
Εγκρίθηκε επίσης η κυβερνητική τροπολογία για σταθερό επιτόκιο 3% στους ευάλωτους και επιλέξιμους οφειλέτες του Εξωδικαστικού και για αύξηση του ανώτατου προστίμου στους servicers από 500.000 σε 5 εκατ. ευρώ. Η πρώτη παρέμβαση προσφέρει προβλεψιμότητα στην αποπληρωμή, ενώ η δεύτερη ενισχύει την αποτρεπτική λειτουργία των κυρώσεων.
Αρχή της κυβερνητικής πολιτικής, σύμφωνα με τον κ. Πετραλιά, είναι η στήριξη όσων πραγματικά αδυνατούν να αποπληρώσουν, χωρίς επιβράβευση της στρατηγικής αθέτησης εις βάρος των συνεπών. Αυτή η ισορροπία βρίσκεται στον πυρήνα της αντιπαράθεσης. Οι δανειολήπτες χρειάζονται εφαρμόσιμες λύσεις, σαφείς προθεσμίες και αποτελεσματικό έλεγχο των εταιρειών.
