Στη Βουλή κατατέθηκε η συμφωνία του ΟΟΣΑ για την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών πολυεθνικών επιχειρήσεων, με στόχο αποτελεσματικότερους ελέγχους.
Ένα ακόμη βήμα για την εφαρμογή του παγκόσμιου ελάχιστου φόρου στις πολυεθνικές επιχειρήσεις πραγματοποιεί η Ελλάδα, με την κατάθεση προς κύρωση στη Βουλή της Πολυμερούς Συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών για την Ανταλλαγή Πληροφοριών GloBE του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Το νομοσχέδιο αναμένεται να εισαχθεί προς επεξεργασία στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026. Η συμφωνία είχε υπογραφεί από την Ελληνική Δημοκρατία στις 18 Μαρτίου 2026, στην Αθήνα, με σχετική δήλωση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στη διεθνή προσπάθεια περιορισμού της μεταφοράς εταιρικών κερδών σε χώρες με χαμηλή φορολογία, μέσω της ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών φορολογικών διοικήσεων.
Τι προβλέπει η συμφωνία για τη φορολόγηση των πολυεθνικών
Βασικό αντικείμενο της συμφωνίας είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς και τυποποιημένου συστήματος αυτόματης ανταλλαγής φορολογικών πληροφοριών μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν και έχουν ενεργοποιήσει τις σχετικές διμερείς σχέσεις ανταλλαγής.
Ειδικότερα, οι φορολογικές αρχές θα μπορούν να ανταλλάσσουν τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στις Δηλώσεις Πληροφοριών GloBE, τις οποίες υποβάλλουν οι πολυεθνικοί όμιλοι που υπάγονται στους κανόνες του Πυλώνα ΙΙ του ΟΟΣΑ.
Το συγκεκριμένο πλαίσιο προβλέπει ελάχιστο πραγματικό φορολογικό συντελεστή 15% για μεγάλους πολυεθνικούς ομίλους με ετήσια ενοποιημένα έσοδα τουλάχιστον 750 εκατ. ευρώ, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.
Στόχος είναι να περιοριστούν τα περιθώρια τεχνητής μεταφοράς κερδών σε δικαιοδοσίες με ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση, διασφαλίζοντας ότι οι επιχειρηματικοί όμιλοι που εμπίπτουν στο σύστημα υπόκεινται στο προβλεπόμενο ελάχιστο επίπεδο φορολόγησης.
Η συμφωνία δεν εισάγει νέο φορολογικό συντελεστή, αλλά θεσπίζει τον μηχανισμό συνεργασίας που απαιτείται για την εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων κανόνων.
Πώς θα ανταλλάσσονται οι πληροφορίες μεταξύ των κρατών
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, η κεντρική υποβολή των δηλώσεων πληροφοριών συμπληρωματικού φόρου προϋποθέτει την ύπαρξη ειδικής συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και της χώρας στην οποία βρίσκεται η τελική μητρική εταιρεία ή η οντότητα που έχει οριστεί υπεύθυνη για την υποβολή.
Η προϋπόθεση αυτή προβλέπεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 48 του νόμου 5100/2024, με τον οποίο θεσπίστηκε στην ελληνική νομοθεσία το πλαίσιο του παγκόσμιου ελάχιστου επιπέδου φορολόγησης.
Με την κύρωση της Πολυμερούς Συμφωνίας, η ελληνική φορολογική διοίκηση θα μπορεί να λαμβάνει από τις αντίστοιχες αρχές άλλων χωρών τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον υπολογισμό και τον έλεγχο του συμπληρωματικού φόρου.
Η ανταλλαγή θα πραγματοποιείται για κάθε οικονομικό έτος αναφοράς, υπό την προϋπόθεση ότι η συμφωνία βρίσκεται σε ισχύ μεταξύ των συγκεκριμένων δικαιοδοσιών.
Στην πράξη, ένας πολυεθνικός όμιλος θα μπορεί να υποβάλλει κεντρικά τη δήλωση πληροφοριών του, ώστε τα αναγκαία στοιχεία να διαβιβάζονται στις φορολογικές αρχές των χωρών όπου δραστηριοποιείται, χωρίς να απαιτείται η υποβολή της ίδιας δήλωσης χωριστά σε κάθε κράτος.
Λιγότερη γραφειοκρατία και αποτελεσματικότεροι φορολογικοί έλεγχοι
Η εφαρμογή της συμφωνίας αναμένεται να διευκολύνει τόσο τις φορολογικές διοικήσεις όσο και τις επιχειρήσεις που υπάγονται στους διεθνείς κανόνες.
Όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση, η συστηματική ανταλλαγή αξιόπιστων πληροφοριών θα επιτρέπει στις αρμόδιες υπηρεσίες να παρακολουθούν αποτελεσματικότερα την εφαρμογή της συμπληρωματικής φορολόγησης και να πραγματοποιούν πιο στοχευμένους ελέγχους.
Παράλληλα, η κεντρική υποβολή δηλώσεων επιδιώκει να περιορίσει τις πολλαπλές υποχρεώσεις υποβολής στοιχείων, μειώνοντας το διοικητικό κόστος συμμόρφωσης για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Στους επιδιωκόμενους στόχους περιλαμβάνονται επίσης η ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου, η ομοιόμορφη εφαρμογή των διεθνών φορολογικών κανόνων και η αποτελεσματικότερη διοικητική συνεργασία.
Η συμφωνία συμπληρώνει το υφιστάμενο ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο και συνδέεται με τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ για την Αμοιβαία Διοικητική Συνδρομή σε Φορολογικά Θέματα, που αποτελεί τη βάση για τη διεθνή ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών.
Με την προώθησή της προς κοινοβουλευτική κύρωση, η Ελλάδα ενισχύει το θεσμικό πλαίσιο συνεργασίας με τις φορολογικές αρχές άλλων χωρών, προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή των διεθνών κανόνων φορολόγησης των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων.
