Πενήντα τρία χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο παραμένει το πιο γνωστό σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας.

Η εξέγερση ξεκίνησε από φοιτητές, αλλά έγινε εξέγερση ολόκληρου του λαού, που φώναξε «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία». Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου 1973, τα τανκς μπήκαν στο Πολυτεχνείο και η εξέγερση καταπνίγηκε.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Έλληνες φώναξαν για ελευθερία. Το είχαν κάνει στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου, στις 3 Νοεμβρίου 1968, και στην κηδεία του Γιώργου Σεφέρη, στις 22 Σεπτεμβρίου 1971.

Η βία δεν έφερε σταθερότητα. Μία εβδομάδα μετά, στις 25 Νοεμβρίου, ο Δημήτριος Ιωαννίδης ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και επέβαλε ακόμη σκληρότερη δικτατορία.

Το τέλος ήρθε με εθνική τραγωδία. Στις 15 Ιουλίου 1974 η χούντα στήριξε πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Στις 20 Ιουλίου η Τουρκία εισέβαλε στο νησί.

Τότε η χώρα έστρεψε το βλέμμα στον άνθρωπο που μπορούσε να την οδηγήσει έξω από την κρίση. Τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεψε από το Παρίσι και ορκίστηκε πρωθυπουργός. Με ψυχραιμία, κύρος και πολιτικό θάρρος, έβαλε οριστικό τέλος στη δικτατορία και οδήγησε την Ελλάδα στη Μεταπολίτευση. Τα γεγονότα της αποκαταστάσης θυμίζουν ότι η δημοκρατία κερδίζεται με θυσίες, και προστατεύεται με υπευθυνότητα.