Οι σημερινές ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ είναι, όπως πάντα, σημαντικές καθώς θα ορίσουν τις νέες ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μέχρι τις προεδρικές του 2028.

Για την ώρα οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν και τον Λευκό Οίκο αλλά και το Κογκρέσο (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία). Ολα, όμως, δείχνουν ανατροπή υπέρ των Δημοκρατικών και μένει να φανεί πόσο μεγάλη θα είναι αυτή. Θεωρείται δεδομένο ότι θα κερδίσουν τον έλεγχο της Βουλής, ενώ και για τη Γερουσία (σήμερα στο 53-47 υπέρ των Ρεπουμπλικανών) δείχνουν να έχουν το πάνω χέρι με περίπου 70% πιθανότητες να φτάσουν τις 51+ έδρες. Πώς φτάσαμε, όμως, από τον θρίαμβο του Τραμπ το 2024 στο αναμενόμενο «μπλε κύμα» του 2026;

Το μοντέλο που χρησιμοποιώ (δεν εξετάζει δημοσκοπήσεις όσον αφορά την ψήφο, αλλά ενσωματώνει τις πλέον σημαντικές θεωρίες συμπεριφοράς ψηφοφόρων) δείχνει πως το πλέον σημαντικό ζήτημα που γέρνει την πλάστιγγα υπέρ των Δημοκρατικών είναι ο πόλεμος στο Ιράν και οι επιπτώσεις του.

Πρώτον, το γεγονός του πολέμου παραβίασε την υπόσχεση Τραμπ πως θα ηγηθεί δυναμικά με ειρηνικό τρόπο. Συνεπώς, κάποιοι που τον ψήφισαν το 2024 θα απέχουν σήμερα. Ετσι, η δημοφιλία Τραμπ άρχισε να παίρνει την κάτω βόλτα.

Παράλληλα, ο πόλεμος οδήγησε σε αύξηση των τιμών ενέργειας. Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια που δημιουργήθηκε επέτειναν την κακή εικόνα του προέδρου, ενώ ταυτόχρονα αύξησαν τη σημασία της αντιμετώπισής τους για την ψήφο των πολιτών. Σε αυτό το κομμάτι, πλέον, σε όλες τις πολιτείες-κλειδιά που εξετάσαμε, οι ψηφοφόροι δείχνουν να θεωρούν πως ο Δημοκρατικός υποψήφιος θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα.

Η μεγάλη σημασία της ακρίβειας για την ψήφο οδήγησε σε μείωση της σημασίας άλλων θεμάτων, όπως το μεταναστευτικό, όπου οι ψηφοφόροι βρίσκονται πιο κοντά στον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο σε πολλές πολιτείες. Ολα αυτά βοήθησαν τους Δημοκρατικούς να συγκεντρώσουν περισσότερα χρήματα για την καμπάνια τους. Σε κάποιες περιπτώσεις η διαφορά είναι ιδιαίτερα εμφανής.

Υπάρχουν, βέβαια, και ειδικά χαρακτηριστικά που οδηγούν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, όπως είναι για παράδειγμα, όσον αφορά τη μάχη του Τέξας, η πολύ αρνητική εικόνα των περισσοτέρων για τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο (Πάξτον) απέναντι σε μια πολύ καλή καμπάνια του Ταλαρίκο (Δημοκρατικοί).