Η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την παρέμβασή του για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αξίζει καθαρή αναγνώριση.
Η χρήση του χάρτη έδωσε στην ελληνική επιχειρηματολογία την αμεσότητα που χρειάζεται μια διεθνής παρέμβαση: έκανε ορατό το πρόβλημα σε όσους δεν γνωρίζουν τη γεωγραφία της περιοχής.
Σοβαρό κείμενο, συγκροτημένος λόγος, εθνική αυτοπεποίθηση και συναίσθημα με μέτρο. Εύσημα δικαιούνται και όσοι προετοίμασαν την ομιλία. Η υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων χρειάζεται προεργασία, σαφήνεια και επιχειρήματα που αντέχουν στον έλεγχο.
Αυτά έχουν βάρος στη διπλωματία. Η ψυχραιμία, η καλή προετοιμασία και η προσεγμένη παρουσία κάνουν τον συνομιλητή να σε ακούσει. Και η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να διεκδικεί την προσοχή με την ισχύ των θέσεών της.
Η πολιτική εντιμότητα επιβάλλει να αναγνωρίζουμε μια εύστοχη εθνική παρέμβαση, ανεξαρτήτως της γνώμης μας για την κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση δεν χάνει τον ρόλο της όταν αναγνωρίζει κάτι σωστό. Κερδίζει αξιοπιστία.
Θα ήταν, μάλιστα, ισχυρότερη η εικόνα μιας Ελλάδας που εμφανίζεται με κοινή γραμμή και τη στήριξη των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων σε ένα τόσο κρίσιμο εθνικό ζήτημα. Μια τέτοια συνεννόηση χρειάζεται πρωτοβουλία της κυβέρνησης, ουσιαστική ενημέρωση και υπευθυνότητα από όλους.
Οι διαφωνίες μας έχουν τη θέση τους στη δημοκρατία. Απέναντι, όμως, στην αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, ο κόσμος πρέπει να βλέπει μια χώρα που γνωρίζει τι υπερασπίζεται και το υπερασπίζεται ενωμένη.
Η εθνική σοβαρότητα αποδεικνύεται και από την ικανότητά μας να χειροκροτούμε το σωστό, ακόμη κι όταν το πράττει ο πολιτικός μας αντίπαλος.
