Το σημερινό σημείωμα υπό μορφή ερωτήματος απευθύνεται πρωτίστως στους κυρίους Τσίπρα και Ανδρουλάκη, αφορά όμως εξίσου και τους υπόλοιπους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Αφού διαθέτουν έτοιμες συνταγές και μαγικές λύσεις για τα πάντα, γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι εκεί που είναι, ενώ εκείνοι «παρακεί» και ακόμα πιο κάτω;

Η πολιτική δεν είναι πυρηνική φυσική. Είναι ζήτημα αξιοπιστίας, ρεαλισμού και πειθούς. Οι πολίτες ακούν καθημερινά εύκολες υποσχέσεις και καταγγελίες, όμως στην κάλπη κρίνουν ποιος μπορεί πραγματικά να κυβερνήσει με σοβαρότητα. Αν τους έπαιρναν στα σοβαρά, έστω έναν απ’ όλους, ή έστω όλους μαζί σε ένα κοινό μέτωπο, σήμερα θα βρίσκονταν στη θέση που κατέχει εκείνος.

Ομως δεν βρίσκονται εκεί. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα είναι το αδιέξοδο που αρνούνται να αποδεχθούν και αδυνατούν να ξεπεράσουν. Οσο επιμένουν σε τοξικές τακτικές και ανεδαφικές προτάσεις, για την κοινωνία θα είναι αδιάφοροι. Δεν φταίνε οι ψηφοφόροι που δήθεν δεν καταλαβαίνουν το… όραμά τους, ούτε οι δημοσκόποι. Φταίει ότι ο λόγος τους αποπνέει ναφθαλίνη. Και όσο μετέρχονται μεθόδων σπίλωσης των πολιτικών τους αντιπάλων, η κοινωνία θα τους προσπερνά. Διότι, τελικά, το πρόβλημά τους είναι η πολιτική ανεπάρκεια. Και αυτή ακριβώς είναι η αλήθεια που δεν μπορούν να ξεπεράσουν, και γι’ αυτό είναι εκ των πραγμάτων ξεπερασμένοι.