Οι βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ έδωσαν στο Λικούντ του Μπενιαμίν Νετανιάχου τη θέση του πρώτου κόμματος, με περίπου 27 έδρες, ενώ το μπλοκ του κινείται γύρω στις 54-57 έδρες έναντι περίπου 48-50 για την αντιπολίτευση υπό τον Γκάντι Αϊζενκοτ και 15-18 για τα αραβικά κόμματα.
Με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 77,7%, την υψηλότερη εδώ και δεκαετίες, κανένα στρατόπεδο δεν φτάνει τις 61 έδρες που απαιτούνται για αυτοδυναμία στην Κνεσέτ των 120 εδρών.
Ο Νετανιάχου κατάφερε να κάνει ξανά την έκπληξη κυρίως επειδή διατήρησε την ισχυρή υποστήριξη του εβραϊκού και δεξιού-θρησκευτικού εκλογικού σώματος, παρά την κούραση μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τις επικρίσεις για τη διαχείριση του πολέμου. Το Λικούντ παρέμεινε το πρώτο κόμμα, η αντιπολίτευση εμφανίστηκε κατακερματισμένη (με το νέο κόμμα Γιάσαρ του Αϊζενκοτ γύρω στις 21 έδρες), ενώ η υψηλή συμμετοχή των Αράβων της χώρας ενίσχυσε τα αραβικά κόμματα χωρίς να μετατρέψει την αριθμητική υπέρ της αλλαγής. Ο ίδιος μίλησε για «σαφή πλειοψηφία μεταξύ του εβραϊκού και σιωνιστικού κοινού» και κάλεσε σε «ισχυρή δεξιά εθνική κυβέρνηση», ενώ ο Τραμπ διεκδίκησε μέρος της δυναμικής υπέρ του.
Από εδώ και πέρα η κατάσταση παραμένει ανοιχτή. Ο Νετανιάχου συνεχίζει ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός ενόσω ξεκινούν διαπραγματεύσεις συνασπισμών. Ο πρόεδρος, Ισαάκ Χέρτσογκ, μετά την επίσημη καταμέτρηση (αναμενόμενη αρχές Νοεμβρίου), θα αναθέσει εντολή σχηματισμού στον πολιτικό που κρίνει ότι έχει τις περισσότερες πιθανότητες να σχηματίσει κυβέρνηση. Η αντίθεση και των δύο πλευρών στη συνεργασία με τα αραβικά κόμματα (ιδίως του Νετανιάχου, που τα χαρακτήρισε αντισιωνιστικά) περιορίζει τις επιλογές. Πιθανά σενάρια περιλαμβάνουν αποσκιρτήσεις μικρότερων κομμάτων, μειοψηφική κυβέρνηση ή ακόμα και νέες εκλογές, μια διαδικασία που στο παρελθόν έχει διαρκέσει εβδομάδες ή μήνες.
Για την Ευρώπη η εικόνα στέλνει σαφές σήμα: η δεξιά και εθνικιστική γραμμή παραμένει κυρίαρχη, παρά τις προσδοκίες κάποιων για αλλαγή. Η συνέχιση μιας σκληρής πολιτικής σε θέματα ασφάλειας, Ιράν και Γάζας –μαζί με την ανθεκτικότητα του Νετανιάχου– δυσκολεύει όσους στην ΕΕ προτιμούσαν πιο μετριοπαθή ηγεσία και ενδέχεται να εντείνει τις τριβές στις ευρω-ισραηλινές σχέσεις, ιδίως σε θέματα δικαιωμάτων και διεθνούς δικαίου. Η τελική καταμέτρηση μπορεί να αλλάξει λίγο την κατανομή των εδρών, αλλά το βασικό μήνυμα της ανθεκτικότητας της Δεξιάς είναι ήδη ορατό.
