Τρεις εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εκλογές της 29ης Νοεμβρίου, το ερώτημα στην Ισπανία δεν είναι πια αν θα κερδίσει η δεξιά, αλλά με ποια μορφή θα κυβερνήσει.
Ο μέσος όρος 16 δημοσκοπήσεων δίνει στο Λαϊκό Κόμμα (PP) 30,6%, στους Σοσιαλιστές (PSOE) 27,3% και στο VOX 19%. Σε έδρες, όλες οι προβολές τοποθετούν το άθροισμα PP–VOX πάνω από τις 176 της απόλυτης πλειοψηφίας, συνήθως μεταξύ 198 και 207.
Και το πολιτικό εμπόδιο έχει υποχωρήσει. Ο Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό, που μέχρι πρόσφατα υποσχόταν «καμία συγκυβέρνηση», παραδέχθηκε τον Ιούνιο ότι, αν χρειαστεί, θα σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα του Σαντιάγο Αμπασκάλ. Τα δύο κόμματα ήδη συγκυβερνούν σε τέσσερις αυτόνομες περιφέρειες.
Η πιθανότητα συγκυβέρνησης Φεϊχό-Αμπασκάλ είναι ισχυρή, αλλά δεν είναι βέβαιη. Το 2023 οι δημοσκοπήσεις έδιναν επίσης πλειοψηφία στη δεξιά, που τελικά σταμάτησε στις 170 έδρες. Η μετακίνηση περίπου 13-14% των ψηφοφόρων του PP προς το VOX ενισχύει τον Αμπασκάλ, αλλά μπορεί να κινητοποιήσει ξανά την αριστερά. Το ανοιχτό ερώτημα είναι αν το VOX θα αρκεστεί σε κοινοβουλευτική στήριξη ή θα απαιτήσει αντιπροεδρία και υπουργεία, και πόσο σταθερή θα είναι μια σχέση που ήδη το 2024 κατέρρευσε στις περιφέρειες.
Μια τέτοια κυβέρνηση θα σήμαινε σκληρότερη μεταναστευτική πολιτική, ανατροπή νόμων της εποχής Σάντσεθ, από την αμνηστία των Καταλανών αυτονομιστών έως τη νομοθεσία για την ιστορική μνήμη, και πιθανή νέα ένταση με την Καταλονία και τη Χώρα των Βάσκων. Στο στεγαστικό, που πυροδότησε τις εκλογές, PP και VOX υπόσχονται φοροελαφρύνσεις και αύξηση της προσφοράς αντί για ελέγχους ενοικίων. Παράλληλα, η Μαδρίτη, η μεγαλύτερη πρωτεύουσα της ΕΕ με σοσιαλιστή πρωθυπουργό, θα περνούσε στην κεντροδεξιά, ενισχύοντας το ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ταυτόχρονα, το VOX, μέλος των «Πατριωτών για την Ευρώπη», θα έμπαινε σε κυβέρνηση μεγάλου κράτους-μέλους. Αναμένονται πιέσεις για αυστηρότερη εφαρμογή του Συμφώνου Μετανάστευσης και χαλάρωση της Πράσινης Συμφωνίας, ενώ η Ισπανία θα έπαυε να είναι από τις πιο ηχηρές φωνές υπέρ της Παλαιστίνης. Το μεγάλο ζητούμενο για τις Βρυξέλλες: αν ο Φεϊχό θα λειτουργήσει ως ανάχωμα ή ως γέφυρα για την αντισυμβατική δεξιά στον πυρήνα της Ένωσης.
