Η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να φέρει το «Όχι» και το έπος του 1940 στα… μέτρα του είναι εμφανής μέσα από το μήνυμά του.
Ας ξεπεράσουμε τις αναφορές στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ –έτσι για να θυμίσει και λίγο τον ΣΥΡΙΖΑ 2 που δημιούργησε– και τη σημείωση πως «θυμόμαστε το έπος της Εθνικής μας Αντίστασης, που με πρωτεργάτες το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, έδωσε στο ΟΧΙ το παλλαϊκό του νόημα» γιατί δεν έχει νόημα αυτήν τη στιγμή να γίνει μια τέτοια συζήτηση.
Οι αναφορές στο σήμερα
Ας έρθουμε στις αναφορές του στο σήμερα και στην –κατά τη δήλωσή του– σημασία του Όχι όπως την περιγράφει:
«Όχι στην κανονικότητα της προκλητικής αδικίας, που καταδικάζει την πλειοψηφία της κοινωνίας στην αγωνία της επιβίωσης, όταν μια μικρή μειοψηφία κερδοσκοπεί με τις ζωές των πολλών. Όχι στη φαλκίδευση της ελευθερίας και της δημοκρατίας από ένα διάτρητο κράτος δικαίου και την επιδημία της διαφθοράς, που μαστίζει τη χώρα μας. Όχι στην υποταγή σε μια επίπλαστη σταθερότητα, που προετοιμάζει δεινά για την πατρίδα και τον λαό μας».
Μόνο που αυτά τα Όχι τα έχει ξαναπεί ο Αλέξης Τσίπρας. Πριν από 11 χρόνια και τρεις μήνες. Όταν πουλούσε επανάσταση και νταούλια που θα χτυπούσε για να χορεύουν οι αγορές. Όταν δηλαδή έκανε το Όχι του δημοψηφίσματος Ναι σε μια μεγαλειώδη κωλοτούμπα.
Οι δηλώσεις πριν από το δημοψήφισμα
Έλεγε για παράδειγμα στην ομιλία του στη Βουλή στις 28 Ιουνίου 2015, μία εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα:
«Είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός θα σταθεί στο ύψος της ιστορίας του και θα πει το μεγάλο ‘‘όχι’’ στο τελεσίγραφο. Κι άλλες φορές, όταν έχει δοθεί τελεσίγραφο στον ελληνικό λαό, απάντησε όπως έπρεπε».
Και πρόσθετε σε άλλο σημείο:
«Η επιλογή βαραίνει τον καθέναν και την καθεμιά, κυρίως όμως είναι μια επιλογή ελπίδας, αξιοπρέπειας και δημοκρατίας. Το χρωστάμε στα παιδιά μας, το χρωστάμε στις επόμενες γενιές, το χρωστάμε στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για να είναι αυτή η χώρα κυρίαρχη, αυτός ο λαός ελεύθερος, για να είναι μια χώρα με δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία και περηφάνια. Σ’ αυτούς τους περήφανους αγώνες θα δώσουμε λογαριασμό, λογαριασμό στην ιστορία, λογαριασμό στο μέλλον, λογαριασμό στο μέλλον αυτού του λαού που αξίζει να ζει με μια προοπτική, με μια ελπίδα».
Η κωλοτούμπα του και η στάση της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ κράτησαν τη χώρα στην Ευρώπη και στο ευρώ. Και η επιλογή των πολιτών το 2019 και το 2023 δημιούργησε τη σταθερότητα που ο ίδιος χαρακτηρίζει τώρα «επίπλαστη» αφού το rebranding για την ώρα καθιστά δύσκολη μια αναφορά όπως αυτή της Έφης Αχτσιόγλου περί σταθερότητας που δεν αποτελεί ευκαιρία για την Αριστερά.
Αφήστε που ανακάλυψε και «επιδημία διαφθοράς» αντί να πιστώσει στις Αρχές και στην κυβέρνηση το γεγονός ότι η διαφθορά αποκαλύπτεται και αντιμετωπίζεται με στοιχεία, με ονόματα και με διευθύνσεις. Αλλά ένα θεματάκι με τα «όχι» το έχει ο σύντροφος Αλέξης μπερδεύοντας και τη σημασία και την ουσία τους.
