Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο «παράνομο και αυθαίρετο» μέσα στην αίθουσα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Παρουσία της τουρκικής αντιπροσωπείας.
Η Άγκυρα αντέδρασε και επιχείρησε να υπερασπιστεί τη συμφωνία της με την Τρίπολη. Ακολούθησε παρέμβαση της ελληνικής αντιπροσωπείας. Αυτή είναι η εικόνα της χθεσινής συνεδρίασης. Μια εικόνα που δύσκολα συμβιβάζεται με την εύκολη ρητορική περί ενδοτισμού που ακούμε στο εσωτερικό της χώρας.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν επέλεξε να μιλήσει για το θέμα σε μια κομματική εκδήλωση ούτε να απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο που ήδη συμφωνεί μαζί του. Το έθεσε στο ισχυρότερο όργανο διεθνούς ασφάλειας, με την τουρκική αντιπροσωπεία παρούσα και υποχρεωμένη να τοποθετηθεί. Η ελληνική επιχειρηματολογία καταγράφηκε σε μια συνεδρίαση στην οποία συμμετείχαν οι εκπρόσωποι των ισχυρότερων κρατών του κόσμου.
Ο Μητσοτάκης ήταν συγκεκριμένος. Η συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης αγνοεί τη γεωγραφία και τα δικαιώματα ελληνικών νησιών, μεταξύ των οποίων η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος. Επιχειρεί να χαράξει θαλάσσια σύνορα σαν να μην υπάρχουν ελληνικά νησιά ανάμεσα στις δύο ακτές. Ο πρωθυπουργός επικαλέστηκε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και ξεκαθάρισε ότι καμία συμφωνία δύο κρατών δεν μπορεί να στερήσει τα δικαιώματα ενός τρίτου.
Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα προς τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Όταν ο πρωθυπουργός θέτει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας και δέχεται την αντίδραση της τουρκικής αντιπροσωπείας, πού ακριβώς εντοπίζουν τον ενδοτισμό; Στην επίσημη ελληνική θέση που διατυπώνεται διεθνώς ή στις πολιτικές καταγγελίες που διατυπώνονται με χαρακτηριστική ευκολία στο εσωτερικό;
Η αντιπολίτευση έχει κάθε δικαίωμα να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση. Όταν, όμως, χρησιμοποιεί τόσο βαριές κατηγορίες, οφείλει να εξηγεί με συγκεκριμένα στοιχεία πού εντοπίζει τις υποχωρήσεις. Η εξωτερική πολιτική δεν προσφέρεται για εύκολες ατάκες και ανέξοδες καταγγελίες.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν δίνει αποτελέσματα στο πεδίο. Η Ελλάδα, όμως, δεν σιώπησε ούτε απέφυγε την ευθεία αντιπαράθεση. Η ελληνική θέση ακούστηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, απέναντι στην ίδια την τουρκική πλευρά. Όσοι μιλούν για ενδοτισμό στα ελληνικά καφενεία καλό θα ήταν να εξηγήσουν πώς συμβιβάζουν τις κατηγορίες τους με όσα καταγράφηκαν στη Νέα Υόρκη.
