Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται ξανά στο Παρίσι. Αυτή τη φορά έχει βάλει την στολή του αριστερού ριζοσπάστη και συναντά σοσιαλιστές, κομμουνιστές, οικολόγους και συνδικαλιστές.
Συμμετέχει σε διαδηλώσεις, μιλά για προοδευτικά μέτωπα καιεμφανίζεται έτοιμος να δώσει τη μάχη κατά του νεοφιλελευθερισμού. Μια εικόνα που ασφαλώς ταιριάζει στη σημερινή πολιτική του αμφίεση, αυτή του αριστερού. Μόνο που το Παρίσι έχει να μας θυμίσει και άλλες μεταμφιέσεις από τον πρώην πρωθυπουργό.
Τον Ιανουάριο του 2017, επιστρέφοντας από τη Σύνοδο των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου στη Λισαβόνα, ο Τσίπρας έκανε μια στάση στη γαλλική πρωτεύουσα. Η επίσκεψη δεν είχε ανακοινωθεί στο επίσημο πρόγραμμά του. Αργότερα επιβεβαιώθηκε η συνάντησή του με εκπροσώπους της Rothschild, προκαλώντας πολιτική αντιπαράθεση. Την ίδια περίοδο, δημοσιεύματα και φήμες ήθελαν τον τότε πρωθυπουργό να συνοδεύεται από την οικογένειά του στην Disneyland. Το περίφημο πάρκο, ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα της εμπορικής κουλτούρας, είχε γίνει αντικείμενο πολιτικού σχολιασμού. Η Disneyland, το μνημείο του αμερικανικού καπιταλισμού, είχε αποκτήσει και ελληνικό πρωταγωνιστή.
Ακολούθησε η προσπάθεια πολιτικού rebranding με τη συνδρομή της γαλλικής Publicis Communications. Η κατεύθυνση ήταν ένα πιο μετριοπαθές προφίλ και άνοιγμα προς το Κέντρο. Η νέα μεταμφίεση, όμως, δεν απέκτησε την αναμενόμενη δημοσκοπική απήχηση. Ο Τσίπρας επέστρεψε σταδιακά στην παραδοσιακή αριστερή του ρητορική. Σήμερα, στο Παρίσι, η επιστροφή αυτή συνοδεύεται από φωτογραφίες με συνδικαλιστές και διακηρύξεις κατά της λιτότητας.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια χαρακτηριστική απουσία. Από τις επαφές του δεν προέκυψε συνάντηση με τον Ζαν Λικ Μελανσόν, τον ηγέτη της ριζοσπαστικής γαλλικής Αριστεράς και εκ νέου διεκδικητή της προεδρίας το 2027. Δεν πρόκειται για έναν τυχαίο πολιτικό συνομιλητή. Μετά τη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, ο Μελανσόν είχε εξαπολύσει προσωπική επίθεση στον Τσίπρα. Τον κατηγόρησε ότι πρόδωσε τη λαϊκή εντολή και τον λόγο του. Είχε φτάσει μάλιστα να τον χαρακτηρίσει «μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής».
Η παλιά ρήξη δεν εξαφανίζεται επειδή σήμερα χρειάζονται κοινές φωτογραφίες με την ευρωπαϊκή Αριστερά. Ούτε αρκεί μια νέα επικοινωνιακή ταυτότητα για να σβήσει όσα συνέβησαν το 2015.
Έτσι, το Παρίσι προσφέρει ένα ενδιαφέρον πολιτικό σκηνικό. Το 2017 Rothschild και Disneyland, αργότερα ένα άνοιγμα προς το Κέντρο και τώρα επιστροφή στην Αριστερά. Με μία ακόμη λεπτομέρεια: ο άνθρωπος που τον κατηγόρησε με τον πιο σκληρό τρόπο παραμένει εκτός φωτογραφίας. Τελικά, στο πολιτικό Καρουζέλ του Τσίπρα αλλάζουν οι συνομιλητές και οι μεταμφιέσεις. Κάποιες παλιές βαριές κουβέντες, όμως, δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα.
